...

ในเส้นทางเดินของคุณครูที่ผ่านพบเห็นบ่อย ๆ ก็คือเหล่านักศึกษาสะพายเป้ข้างหลัง  พอถามถึงบอกว่าเป็นหนังสือเรียนดูหนักเอาการ  เมื่อเข้าไปในห้องสอนหนังสือเลยชวนคุยก่อนเข้าเรื่องว่าที่ลูก ๆ มาเรียนกันนี้ยังมีความสุขดีอยู่รึ..?  หลายคนแสดงสีหน้าแทนคำตอบก็ใช่สินะ  เพราะการดำเนินชีวิตตั้งแต่เกิดมา 

 

 อาจารย์จะเล่าให้ฟังคือ ไปเรียนตลอดเลยคะ  เรียนตั้งแต่ก่อนอนุบาล  พอตื่นขึ้นมาก็ตุเลง ๆ พะลุงพะลังไปโรงเรียนกันแล้ว  ยิ่งช่วงชั้นประถมวัยหนังสือใส่กระเป๋าแทบปริ  กระเป๋าหนักมาก ๆ บางทีต้องลากไปถึงโรงเรียน  เรียนตั้งแต่เช้ายันเย็น  พอกลับมาถึงบ้านก็จัดกระเป๋าไปเรียนพิเศษอีกกว่าจะกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไป สามสี่ทุ่มแล้วคะ อาจารย์  นี่เรียนมาตลอดเรียนจนหัวฟูหัวจะระเบิดอยู่แล้ว...สุดท้ายได้กระดาษแผ่นเดียวใช่ไหมละนี่..?

 

แล้วลูก ๆ เคยสังเกตบ้างไหมละนี่ว่า  เรียนแล้วฉลาดขึ้นบ้างรึเปล่า..?

ไม่ฉลาดอะไรเลย  ประเภทเรียนรู้จนเท่าหัวกลับเอาตัวไม่รอดนะอาจารย์

 

...แล้วเราจะเรียนไปทำไมละนี่...อิ อิ อิ  เอาว่า...เปลี่ยนเรื่องคุยกลับเข้ามาสู่เนื้อหา...แท้จริงการเรียนรู้มันต้อง  study  smart  ไม่ใช่  study hard นะลูก ๆ นะ...อิ อิ อิ.