เที่ยวหัวหินบ่อยครั้ง.. มักเจอแต่ผู้คนมากมาย เด็กๆเล่นน้ำส่งเสียงเจี้ยวจ้าวสนุกสนาน หนุ่มสาวจูงมือเดินเล่นตามชายหาด บ้างขี่ม้า บ้างถ่ายรูปไม่สนใจคนรอบข้าง บ้างนั่งรับประทานอาหารพูดคุยเรื่องราวต่างๆ บ้าง...


เสาร์ที่ผ่านมาพวกเราเดินทางจากโคราช.. ตีหนึ่งกว่าๆถึงหาดหัวหินตามคาด ฟ้ายังไม่สว่างเท่าไร ประทับใจสุดๆ หาดหัวหินไร้ผู้คน มีก็แต่หาดทรายขาวกว้างยาวสุดสายตา สายลมเย็นสบาย น้ำทะเลใสสะอาดซัดสาดฟองคลื่นกระทบโขดหินที่กระจายอยู่บริเวณริมหาด เสียงคลื่นกระทบโสตประสาท ทำให้อารมณ์ล่องลอย.. คิดถึงใครหลายคน..

 


จากท้องฟ้ามืดครึ้ม เริ่มเห็นแสงสีส้ม ผุดขึ้นจากฝั่งตรงข้ามขอบพื้นทะเล สีสันสดใสขึ้นเรื่อยๆ บรรยากาศพาไปเริ่มมองเห็นพระอาทิคย์กลมโต เหมือนเป็นการเริ่มต้นของสรรพชีวิตทั้งหลาย.. ผู้คนเริ่มผ่านมา มีพระสงฆ์ออกบิณฑบาตเดินตามชายหาด มีกลุ่มคนเก็บขยะตามชายหาดใส่ถุง (เป็นกิจกรรมที่ช่วยให้ธรรมชาติคงความสวยงามได้ตลอดไป)



ออกจากหาดหัวหินไปหาอะไรรองท้องในตลาดหัวหิน ซึ่งแตกต่างจากบรรยากาศที่ผ่านมาเมื่อสักครู่มากมาย.. ผู้คนดูสับสน-วุ่นวาย-เร่งรีบ ที่นี่ได้เห็นธุรกิจการขายของสำหรับตักบาตรถวายพระ มีพร้อมทั้งพระ+ข้าวชุด+ดอกไม้ ให้เราได้ทำบุญ (แต่.. งานนี้พวกเราไม่ร่วมด้วย.. เพราะเหตุผลส่วนตัว)