เมื่อเช้ามีโอกาสได้ไปนั่งดูการทำงานของพี่ๆ น้องๆ ตึกศัลยกรรมหญิง
... เห็นภาระงานที่หนัก และความวุ่นวายชุลมุน
แต่ทุกคนต่างก็ทำหน้าที่ไม่มีใครอารมณ์เสียหรือหงุดหงิดเลย
เป็นกำลังใจให้กับทุกๆ ท่านนะคะ
พอตกตอนบ่าย ก่อนเดินออกจากห้องทำงาน หันไปเห็นพี่หน่อยน้อยและน้องหนิงมุ่งมุ่นทำงาน
จนได้แซวเพื่อให้ได้ยิ้ม
ทั้งสองท่านนี้เป็นคนทำงานที่เสียสละอย่างมากเพื่องาน ...
ไม่เคยแบ่งแยกว่าเป็นงานของใคร
ต่างช่วยเกื้อหนุนให้การทำงานเป็นไปอย่างลื่นไหล
หากไม่มีลักษณะอย่างสองท่านนี้เป็นกำลังหลัก
...รอยร้าวจากการทำงานอาจมีให้เห็นและเพิ่มขึ้นได้
แต่จากประสบการณ์การทำงาน ...
เราต่างได้เกิดการเรียนรู้เพื่อที่จะทำให้ชีวิตการทำงานของเราที่นี่
ที่บ้านของเรา เป็นที่ที่อบอุ่นและสร้างสรรค์งานอย่างมีความสุข
แม้อาจเป็นกลุ่มเล็กๆ แต่เราก็ไม่ลังเล และไม่เคยหยุดที่จะทำ
ครั้งหนึ่งข้าพเจ้ามีโอกาสได้ทดแทนคุณทั้งสอนท่านนี้ที่เสียสละทำงานแทนเพื่อให้เราได้เดินทางไปอินเดียและทำงานต่างๆ
...ด้วยการตัดสินใจไปออกหน่วยช่วยเหลือน้ำท่วม ...
ความมุ่งมั่นและใช้หัวใจทำงาน...
จะทำให้เราทำงานด้วยมิตรภาพไม่ใช่การแข่งขันหรือแก่งแย่ง...
เพียงแค่เราน้อมใจลงลดลงซึ่งอัตตาแห่งตัวตน
ระวังไม่ให้เกิดการสั่งสมมากกว่านี้
เส้นทางการทำงาน เราได้เรียนรู้...เรียนรู้
และยังต้องเรียนรู้ต่อไปอีก
จนกว่าความเข้าใจจะปรากฏเกิดเป็นปัญญา...แล้วเราก็จะยุติซึ่งการเรียนรู้นั้น
