"ธรรมชาติคือครูที่ยิ่งใหญ่"...เห็นเป็นเช่นนั้นจริงๆ..จากการฝึกปฏิบัติ พร้อมใจสัมผัส.. ในครั้งนี้ใช้ กิจกรรม "การดูนก" เป็นโจทย์ฝึกกระบวนการเรียนรู้และรักษ์ธรรมชาติ ที่เกิดขึ้นจากตัวศิษย์โดยมีครูร่วมออกแบบการจัดการเรียนรู้ บนเส้นทางนี้..ศิษย์ได้กลั่นกรองออกมาเป็นบทเพลง...ฝากไว้ว่า.. "ในบางครั้งสิ่งใกล้ๆตัวที่เรามองผ่าน เพียงแต่เราใช้ใจของเราเปิดอ่าน ก็จะพบความรู้มากมาย ที่อยู่รอบๆกายได้ค้นคว้ามัน ....

“เพลงดูนก”


 ถ้าจะร้องตามจังหวะ.. กรุณาอ่านบันทึกเพิ่มเิติมได้ที่ http://burongtani.oas.psu.ac.th/bird-story/326

 

**ในบางครั้งสิ่งใกล้ๆตัวที่เรามองผ่าน 

 เพียงแต่เราใช้ใจของเราเปิดอ่าน

 ก็จะพบความรู้มากมาย 

ที่อยู่รอบๆกายได้ค้นคว้ามัน


..ตื่นก็ตื่นตั้งแต่เช้า..

แต่เป็นเช้าที่มีความหมาย

 ออกไปดูสิ่งต่างๆรอบกาย 

ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต..


*เมื่อมาถึง.. ยังที่จุดหมาย

ข้างๆกายมีกล้องส่องทางไกล

มีปากกา สมุดจดบันทึกเล่มใหญ่

จดๆไปว่าเจอนกอะไรบ้าง


มองไปทางซ้ายก็เจอ นกโทนใหญ่

มองๆไปก็เจอนกตีนเทียน

เที่ยวดำผุด ดำว่าย เที่ยววนเวียน 

ดูไม่เปลี่ยน..คงจะเป็นเจ้ากาน้ำ


มองไปทางขวา ก็เจอนกยางเปีย

เที่ยวคลอเคลียอยู่กับคู่ของมัน

มีนกมากมายหลากสีสัน

นานาพันธุ์ ปะปนกันไป


ก็ทำอย่างนี้อยู่ทุกวัน   เลยผูกพันและมองเห็นค่า

ธรรมชาติคงอยู่คู่นานมา  โปรดรักษา อย่าไปทำลาย

..ซ้ำ *, **

******************

ฝากเพลงที่ 1 ไว้ในบันทึก เพลงสอนไว้ "ป่าชายเลน" มีประโยชน์เช่นไร?? ...บันทึกนี้จึงเป็น..เพลงที่ 2 ..จากคำร้อง/ทำนอง..โดยศิษย์..

 

คำร้อง..“จากการใช้ใจเปิดอ่าน” ..ด้วยเพราะผ่านกระบวนการเรียนรู้ ที่ครู/ศิษย์ร่วมทำกิจกรรมเสริมภายนอกห้องเรียน ในช่วงเวลา 1 ภาคเรียน

 

..เริ่มจากการร่วม สร้างฝัน จินตนาการ ความคิด ปรัชญา จากการให้ อ่านงานเขียนเรื่อง.. “โจนาทาน  ลิฟวิงสตัน นางนวล” (Jonathan livingston seagull) และ แสดงความคิดเห็น แลกเปลี่ยน...

 

..ต่อมาเชิญชวน “ดูนก ชมไม้”  รู้จักและรักษ์ธรรมชาติ  โดยใช้ประสาทสัมผัสต่างๆที่มีอยู่ในตัว  สังเกต   ตั้งคำถาม และ ขีดเขียน/บันทึก

 

..ครั้นเมื่อพร้อม...ใช้ตัวช่วยมากขึ้น “กล้องส่องดูนก” และ"คู่มือดูนกเมืองไทย" ..ทำให้การเรียนรู้ มีรายละเอียดเพิ่มขึ้น  สังเกตได้ดีขึ้น ค้นพบมากขึ้น เห็นความเชื่อมโยงในระบบ..

 

..ครู/ทีมงาน..ช่วยเหลือ..ชวนคิด ติดตาม เสริมแรง...

 

...สายตาของศิษย์...ดูจะตื่นตา ตื่นใจ  มีความสุขกับการสังเกตเห็น รู้จัก ใช้ใจสัมผัส  เปิดอ่าน.. เพื่อนตัวน้อยๆที่บินได้ดังฝัน รวมถึงพฤติกรรม และแหล่งอาศัย ในธรรมชาติ...

 

...ทั้งหมดนั้น ห้วงเวลาหนึ่ง สุกงอม..  “แล-เห็น” สัจธรรมที่แฝงตัวในธรรมชาติ รอการค้นหา...

 

..บทเพลงนี้..นำมาร่วมทำกิจกรรมต่อเนื่องกับน้องๆตลอดมา...

 

...ฝากเอาไว้ชวนคิด ...โดยศิษย์.. “ไอย์  เสกสรร” 

****************************************

 

..๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕...

....pax vobiscum...

(๑๒)