เมื่อวานนี้ มีความตั้งใจจะพาลูกไปร่วมเวียนเทียนวันวิสาขะบูชา ที่วัดท่าหลวง  ในหมู่บ้านที่ชลัญอาศัยอยู่  ตอนแรกคิดว่าจะไม่ทันเวลาซะแล้ว เพราะพาแม่ไปเยี่ยมพี่สาว  บ้านอยู่บริเวณทางเข้ามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี  กว่าจะกลับก็ หกโมงเย็นแล้วกลับมาถึงบ้านพระยังสวดจึงรีบพาหมวยน้อยไปวัด มีคนมาร่วมกิจกรรมมากพอควร  แต่ถ้าเทียบกับหมู่บ้านขนาดใหญ่นี่ถือว่าน้อย  มาถึงที่ศาลาวัด  สังเกตวัยที่มาร่วมกิจกรรมส่วนใหญ่  จะเป็นเด็กระดับประถมศึกษาในระดับมัธยมมีบ้างแต่น้อย จะไม่มานั่งสวดมนต์ข้างบน  จับกลุ่มอยู่ข้างล่างมากกว่า  จากนั้นก็จะเป็นวันสูงอายุ  ชลัญก็เลยนึกสงสัยว่า เด็ก และเยาวชนนี่ไม่ได้ห่างไกลศาสนา หรอก  แต่วัยผู้ใหญ่ ช่วง 20-45 ปีต่างหากที่ห่างไกล  เพราะเท่าที่มองดูน้อยมาก น่าจะไม่เกิน 10 แต่เด็เล็กๆ เยาวชนนี่มาก  แต่ไม่มีใครจับจุดนี้ที่จะใส่องค์ความรู้แก่เยาวชน  หรือทำกิจกรรมดีๆ  ก็เลยกลายเป็นมา เด็กอยากมาร่วมทำบุญแต่ไม่มีผู้ใหญ่ แนะนำ ผู้ใหญ่ที่มีความรู้พอจะคุยกับเด็กได้ดันนอนอยู่บ้านดูละคร  สำหรับวัยสูงอายุ อารมฌ์ ร่วมของเด็กคงไม่ใกล้เพราะเด็กเขาจะเกรงมีแต่ชุดขาวเข้าวัด

     หมวยน้อยถามแม่ว่า

     ไจ่ไจ๋ : ทำไมต้องเวียนเทียน (อ้าวซวยแล่ว) ไม่ได้เตรียมคำตอบมาให้เจ้าลูกขึ้สงสัยก็เลยตอบได้เพียง

        แม่ : " เป็นวันที่เรามาระลึกถึงพระพุทธเจ้า น่ะ "

        ไจ่ไจ๋ : ทำไมต้องนึกถึงวันนี้ล่ะแม่

       (ขี้สงสัยอีกแล้ว)  ถึงตอนนี้ป๊ามันกระโดดหนีเลย เพราะกลัวตอบลูกไม่ได้

       แม่ : ก็เป็นวันที่พระพุทธเจ้าเกิด  วันที่รู้ธรรมะ  และวันตาย  เป็นวันเดียวกันน่ะลูก

        ไจ่ไจ๋ : แล้วต้องร้องเพลง happy birth day มั๊ยแม่

   ( อ้าวซวยล่ะซิ หมวยน้อยมามุกนี้ เดี๋ยวแม่ตันอีกแน่ )

         แม่ : เป็นพระเขาไม่ร้องเพลง happy birth day หรอกลูก  เขาต้องสวดมนต์ มาสวดมนต์กันเดี๋ยวบาป

    หมวยน้อยทำตามด้วยดี (เฮ้ย ! รอดตัวแม่ )

   อีกสักพักหมวยน้อยหันมาถาม 

    ไจ่ไจ๋ :   พระต้องอยู่วัด  พระพุทธรูปต้องอยู่โรงเรียน

(ว่ะเด็กคนนี้ขี้สงสัยจริง แม่ยิ่งไม่ค่อยมีความรู้เรื่อศาสนาอยู่ )

     แม่ : ใช่ลูก พระต้องอยู่วัด  แต่พระพุทธรูป อยู่บ้าน อยู่วัด หรือโรงเรียน หรือโรงเรียนก็ได้   เอ๊า ห้ามคุยลูก  ฟังพระสวดเดี๋ยวบาป  (จริงๆไม่อยากให้ถามต่อเพราะแม่จะตอบไม่ได้ )

และเมื่อพระสวดเสร็จก็ นำเวียนเทียน ช่วงนี้ฝนฟ้าทำท่าจะตก  ก็เลยต้องรีบเก็บภาพมาฝากได้นิดหน่อย

 

 

 

บทเรียนจากไจไจ๋ในครั้งนี้ที่ถามแม่ แล้วตอบไม่ได้นี่ทำให้รู้สึกว่า  ต้องทำการบ้านมากพอควรก่อนจะพาลูกทำกิจกรรมอะไร  ขี้สงสัยจริงเด็กคนนี้