ใจจริงแล้วเป็นคนไม่ชอบสูบบุหรี่ แต่อยากอวดสาวโดยไม่ได้ถามว่าเขาชอบคนสูบบุหรี่มั้ย

         บันทึกก่อนเพื่อนสอนให้สูบบุหรี่กลืนควันลงท้องสำลักจนเพื่อนด่า แล้วหยุดไปนานไม่ได้หันมาลอง จนมารู้จักบุหรี่อีกครั้งเมื่อเรียน กศญ.(การศึกษาผู้ใหญ่) ที่โรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่  ปากพะยูน  ปี 2516 ยุคนักศึกษาประชาธิปไตย  เรานักศึกษาผู้ใหญ่ก็เอากับเขาบ้าง ในต่างจังหวัด

 

      ยุคนี้ผู้ชายไม่สูบบุหรี่เป็นคนเชย พระเอกดาราหนังทั้งไทยเทศ ชอบสูบบุหรีในจอเท่ห์มากๆ ยิ่งหนังเคาว์บอย บทบาทจอห์เวน ลงจากรถม้า พกปืนสั้นสองกระบอก  ปากคาบซิการ์มวนโต ชักปืนยิงคู่ต่อสู้ ขี้บุหรี่ขาดลงพื้นแต่ก้นบุหรียังคาบติดปากคนโดนยิงปลื้มมากๆๆๆๆ  ก็อยากเ่ท่ห์จึงหัดสูบ ตั้งแต่ ใบจากยาเส้น หัดจนชำนาญปล่อยละอองควันออกทางจมูกเหมือนเพื่อนได้ (แต่ก่อนผ่านด่านหัดสูบพยายามสูบจนคิดจะเลิก จนเขียนกลอนไว้บทหนึ่งรำพึงถึงการพยายามสูบบุหรี่

 

       ตอนนี้เริ่มมีรายได้จากการรับจ้างเย็บเสื้อ กางเกงที่ร้านเถ้าแก่เดิม ได้ค่าจ้างเดือนละ 600 บาท ข้าวยำห่อละ 50 สตางค์ จ่ายค่าเทอม ๆ 150 บาทเหลือเงินอีกเยอะเพราะกินอยู่หลับนอนที่ร้านตัดผ้า

 

      ใจจริงแล้วไม่อยากสูบหรอกบุหรี่  แต่อยากอวดสาวโดยไม่ได้ถามว่าเขาชอบคนสูบบุหรี่มั้ย คนที่อยากอวดเป็นอดีตเพื่อนเรียนร่วมชั้นระดับ 3(เทียบเท่า ป,7 )( ปัจจุเป็นคุณแม่ลูกสี่เจ้าของบประมาณ  มอ.ที่ได้เดินทาง)

 

     เพื่อนจัดอันดับให้ผู้เขียนเป็นนักสูบประเภท ขอ คือไม่ใช่นักสูบอาชีพ  เขาแ่บ่งนักสูบเป็น สามประเภท

ประเภท ก.คือนักสูบตัวยง มีพร้อมทุกอย่าง ทั้งไฟแช็ค ยาสูบ ประเภทนี้ถือเป็นนักสูบอาชีพ

 ประเภท ค. คือมีอย่างไดอย่างหนึ่งแต่ขาดบางอย่างเช่นมีไฟแช็คแต่ไม่มีบุหรี่  หรือมีบุหรี่แต่ไม่มีไฟเช็ค ประเภทนี้ยังคบค้าเข้าวงได้อยู่

ส่วนประเภท ข. คือไม่มีอะไรสักอย่าง มีอยู่อย่างเดียวคือแรงสูดบุหรี่เข้าปอด หรือสำนวนชาวใต้เขาเรียกประเภท ขอ...ว่า (ใบจากท่อน ยาหีด ไม้ขีดด้วย) คือขอทุกอย่าง

 

     เพื่อนๆมักรังเกียจ แลผู้เขียนก็จัดอยู่ในเภท  ขอในตอนต้น ก่อนยกระดับพัฒนามาเป็นประเภท ก.

 

     เพื่อนผู้เชี่ยวชาญเปรียบเทียบความเหมือนบุหรีกับผู้หญิงไว้น่าสนใจ เขาบอกว่า

บุหรี่ที่ยังอยู่ในซองเหมือนสาวแรกรุ่นรอการแกะซอง

บุหรี่ที่แกะซองแล้วแต่ยังไม่มีการสูบ เหมือนหญิงสาววัยเจริญพันธ์  รอพันธ์มาเจริญ

บุหรี่ที่กำลังสูบเหมือนหญิงสาวที่แต่งงานแล้ว

ก้นบุหรี่หรือบุหรี่ที่สูบไม่หมดเหมือนหญิงม้ายทั้งสามีตายสามทิ้งหรือทิ้งสามี

 

      ตอนเรียนศึกษาผู้ใหญ่ ภาษาอังกฤษเป็นสิ่งที่พวกเราไม่พึงปราถนา แต่ก็ยังท่องภาษาอังกฤษเป็นที่สนุก ในบท

เดอะบอย เพล์เดอะเกิล

เพลย์เพลินเพลิน

เดอะเกิลตั้งครรถ์

 เพลมันส์ๆเดอะซันออกมา

 

     แล้วยังยกระดับพัฒนาการทางภาษาอังกฤษไปสู่ บทสนทนาในการขอบุหรี่จากเพื่อน ด้วยประโยคดังนี้

ผู้ขอ"  have  you คีบุร้น(คำแปล คุณมีก้นบุหรี่มั้ย)

คู่สนทนา   yes i have but i แถ้วซะลิ้ง(มีครับแต่ผมทิ้งเสียแล้ว)

ผู้ขอ  where are you do  ถิ้ง(คุณทิ้งที่ไหน)

คู่สนทนา i ถ้อง ลง คลิง (ฉันทิ้งลงคลอง)

 

เปรต....ไม่พักมอด (แย่จังจะขอสูบสักหน่อยเปียกน้ำเสียแล้ว )  

 

    วันนี้หยุดงาน ไปรื้อค้นสมุดบันทึกเก่าๆเพื่อหากลอนการหัดสูบบุหรีามาฝากก็หาไม่เจอ  เจอแต่ซองยาอมโบตัน ที่เขียนจีบกันตอนเรียนศึกษาผู้ใหญ่  37 ปี  ซองยาอมโบตั๋นหลักฐานแห่งรักยังคงมีอยู่ แต่ภรรยาห้ามนำออกสู่สาธารณชน.....

 

 จากการเป็นนักสูบประเภทขอ ผู้เขียนยกระดับเป็นประเภท ก.เมื่อไปทำแร่ที่บ้านน้ำเค็ม

 

(โปรดติดตามนักสูบประเภท ก.ในตอนต่อไป)

 

บันทึกเล่มนี้ตั้งแต่ 2516 

เขียนฝันไว้ข้างฝา ตอนเรียนศึกษาผู้ใหญ่ปี 2516

เนื้อในที่หัดบันทึก

นี้ก็บันทึกเสียดายมอดปลวกแทะชำรุด

และนี้คือคลังความรู้ที่หัดขีดเขียนเพียรพยายาม