......เมื่อเจ๊าก๋ำแญง....เมื่อแลงก๋ำจด......



วันเสาร์ที่ผ่านมามีโอกาสได้กลับไปเยี่ยมบ้านเกิดอีกครั้ง  จึงชวนหลานสาวพร้อมเจ้าตัวเล็กลูกครึ่งนั่งรถไปด้วยกัน  ก่อนเดินทางและระหว่างทางต้องแวะเติมเสบียงไปตลอด  จึงรู้ว่าเจ้าตัวเล็กชอบเลขเจ็ดมากกกก  พอลงรถได้รีบวิ่งเข้าไปที่ตู้ไส้กรอกและไอติมก่อนเลย....ดังนั้นระหว่างเดินทางหากเกิดอาการงอแงหรือขัดใจขึ้นมา  หากเจอคำว่าเซเว่นและไอติมเข้าให้เป็นต้องหยุดและหันหน้าหันหลังทำตาโตจ้องมองหาว่ามันอยู่ตรงไหน   เฮ้อออออหลานฉันโตขึ้นจะได้เป็นเจ้าของกิจการรึว่าผู้จัดการรึว่าพนักงานกันแน่.....


เมื่อไปถึงสิ่งแรกที่ทำคือตรงรี่ไปหา...ข้าวซอย....กิน  ระหว่างนั่งรอสายตาก็ซอกแซกไปเจอกับเจ้านี่เข้าให้

ถูกใจจนต้องเอามาขยายต่อ  เพราะความหมายของมันคือ.....ตอนเช้าเอามานั่งชื่นชมดูด้วยความหวังแต่พอเย็นลงก็ต้องทิ้งไปอย่างหมดหวัง  คงมีหลายต่อหลายคนที่เกิดอาการแบบเดียวกันนี้นะ.....คิดว่า

แล้วที่ขำกันทั้งโต๊ะคือ  เขาเขียนป้ายติดฝาผนังไว้ว่า.........อาหารญวนจากพังงา....เลยถามไปว่ามันพิเศษต่างจากอาหารญวนที่มาจากที่อื่นยังไงจะได้ลองสั่งมาชิมกัน          คนขายทำหน้างงๆพร้อมบอกว่า.........อ๋อ...... ..บ่พิเศษจะได( อย่างไร )ลอเจ้า  คนทำเปิ้นจื้อ( ชื่อ ) พังงาเจ้า.....ทายซิว่า  krugui ทำหน้ายังไง  เอิ้กเอิ้ก


ส่วนคำว่า....ข้าวซอย.....ที่ตรงรี่ไปกินนั้นมันหมายถึงเจ้าตัวข้างบนต่างหาก  ที่คนเดี๋ยวนี้เขาเรียกว่า....ก๋วยเตี๋ยวน้ำเงี้ยว.....นั่นเอง   มันเปลี่ยนชื่อไปตอนไหนก็ยังงงๆอยู่  เพราะถ้าหากเป็น....ข้าวซอย....ที่เขาเรียกกัน  ทางบ้านเรียกว่า.....ข้าวซอยฮ่อ....เพราะส่วนใหญ่แล้วคนจีนฮ่อจะเป็นคนทำ  เป็นอันเข้าใจนะคะว่า....ข้าวซอยที่ krugui ชอบกินนั้นหน้าตาเป็นเช่นไร...

เพื่อเพิ่มความสุขสบายให้กับตนเอง  พวกเราเลยพากันไปหาร้านกาแฟน่ารักๆนั่งคุยกันไปเจอเข้าร้านหนึ่งอยู่ติดสะพานข้ามน้ำกก  ร่มรื่นน่ารักมากกก  พอเข้าไปแล้วก็ไม่ผิดหวังไม่คิดว่าในซอกหลืบของซอยแบบนี้จะมีคนเข้ามาอุ่นหนาฝาคั่งทั้งฝรั่งจีนไทย  หลายเพศหลายวัย  พอพนักงานเอาเมนูมาให้เลือก  โอ๊ะ....แม่เจ้า  ถูกใจใหญ่จัง  อ่านง่ายสำหรับสว.  hahahahaha  เลยขอยืมมาแชะโชว์กันซะหน่อย  แล้วก็ไม่ผิดหวังเพราะรสชาติใช้ได้  คือโตตามเมนูนะขอบอก