การที่ได้เข้าคณะฯ บ่อย ๆ ทำให้ทราบเรื่องราวต่าง ๆ หลายเรื่อง เรื่องหนึ่งเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้

 

...

เกิดเรื่อง "ไร้คุณธรรมของครู" เกิดขึ้นในคณะ จากภาคเรียนฤดูร้อนที่ผ่านมา (๓/๕๔)

...

ห้องเรียนหนึ่ง สอนวิชาหนึ่งที่นักศึกษาตกค้างมาเรียน จำนวน ๓ คน นักศึกษา ๓ คนเป็นปีที่ ๕ ผ่านการฝึกสอนมาแล้ว เก็บวิชาสุดท้ายที่ตนเองเคยเรียนแล้วไม่ผ่านมา หากผ่านก็จะจบหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ

แต่เกิดเหตุขึ้นจากข้อสอบปลายภาค มีนักศึกษา ๒ ใน ๓ คนลืมเขียนชื่อตนเองลงไปในหัวกระดาษคำตอบ (ซึ่งคาดว่าเป็นกระดาษคำตอบที่เจ้าของวิชาทำขึ้นมาเอง ไม่ใช่ Answer Sheet ของคณะฯ)

เมื่อเกรดออกมา อาจารย์เจ้าของวิชาท่านนั้นมีตำแหน่งวิชาการเป็น รศ. ได้ให้เกรด F แก่นักศึกษาทั้งสองคนนั้นทันที

นักศึกษาที่ได้รับเกรด F นั้นก็รู้สึกถึงความไม่ยุติธรรมที่เกิดขึ้น จึงนำเรื่องเข้าขอความช่วยเหลือจากคณบดี และรองฯ วิชาการเป็นผู้สอบสวนในเรื่องที่เกิดขึ้น

ได้ความว่า นักศึกษาลืมเขียนชื่อจริง อาจารย์ท่านนั้นอ้างว่า ไม่ได้เขียนชื่อ จึงไม่ทราบว่าใครทำข้อสอบ อีกทั้งก็ให้ F ตามระเบียบมหาวิทยาลัย (แต่ไม่มีระเบียบข้อนี้หรอก)

เมื่อสอบสวนต่อ พบว่า คะแนนเก็บของเด็กทั้งสองจะได้เกรด C ซึ่งผ่านอย่างแน่นอน

การที่ไม่ได้เขียนชื่อนั้นไม่ใช่ความผิด แต่เป็นความบกพร่อง ซึ่งอาจารย์ท่านนั้นก็ต้องสามารถอนุมานได้ว่า ใครคือเจ้าของข้อสอบ สามารถเรียกพบเพื่อแก้ไขได้ แต่นี่ให้เกรด F ซึ่งไม่มีระเบียบข้อไหนรองรับเลย ถือว่า อาจารย์ท่านนั้นทำเกินกว่าเหตุ ซึ่งคงต้องนำเข้าสภาวิชาการเป็นผู้ตัดสิน

 

เห็นอย่างไรบ้างครับ ...

 

ปัญหาไม่ใช่เพียงแต่ว่า เด็กยังเรียนไม่จบเท่านั้น แต่เด็กต้องลงใหม่อีกในภาคเรียนนี้

สถานะเด็ก คือ เป็นชาวไทยภูเขา ยากจน มีงานทำชั่วคราวแล้ว หากลงทะเบียนใหม่ มันเป็นแบบเหมาจ่าย ซึ่งต้องใช้เงินมากกว่า ๕,๐๐๐ บาท

เด็กน้ำตาซึม บอกว่า หนูต้องลาออกจากงาน เงินก็ไม่มีจะลงทะเบียน หนูไปอ้อนวอนขออาจารย์แล้ว อาจารย์ยืนยันว่า จะให้เรียนใหม่อย่างเดียว

 

ผมรู้จักอาจารย์ท่านนั้นดีในหลาย ๆ เรื่อง ไม่มีข้อบาดหมางใจอะไรเลย แต่กรณี ผมรับไม่ได้

รองฯ วิชาการ บอกผมว่า นี่มันคนที่เป็นครูหรือเปล่า ???

 

นี่เป็นกรณีแรกที่ผมได้ยินเช่นมาเช่นกัน คือ ลืมเขียนชื่อที่หัวกระดาษคำตอบแล้วได้ F

ตลกมากที่ทำแบบนี้กับนักศึกษา แถมยังเป็นนักศึกษาวิชาเอกของตัวเองอีกต่างหาก

 

"จิตวิญญาณความเป็นครู" มันไม่ได้วัดกันที่เปลือกนอก ระดับการศึกษาสูง ๆ ตำแหน่งวิชาการดี ๆ แต่มันวัดกันที่หัวจิตหัวใจของตัวเองนั่นแหละ

 

เรื่องแบบนี้ ถือว่า เลวร้ายมาก

 

เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง ถือเป็น กรณีศึกษาหนึ่งสำหรับคนเป็นครูที่ยังมีจิตวิญญาณพิจารณากันนะครับ ว่าสิ่งใดเป็นเรื่องที่ควรกระทำ เรื่องใดเป็นที่ไม่ควรให้เกิดขึ้นอีก

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ