ถอย...แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ต้องการ

หลายๆครั้งที่เป็นอย่างนี้ในสังคมคน  โดยเฉพาะคนที่มีรถยนต์เป็นพาหนะ

*****

การขับรถนี่ ก็ต้องมีวัฒนธรรมด้วย  ถ้อยทีถ้อยอาศัย จึงจะไม่เกิดเรื่องให้ต้องเสียหายเสียเวลาและเสียความรู้สึก

*****

วันนี้ครูอ้อยจะเล่าเรื่องการขับรถเข้าที่จอด  ซึ่งในเมืองหลวงที่มีรถราคับคั่งมักจะเกิดเรื่องนี้บ่อยๆในเวลาที่นำรถเข้าจอด

*****

ครูอ้อยมองกระจกหลังแล้วไม่มีรถตามมา  ครูอ้อยจึงถอยหลังเพื่อจะนำลำรถยนต์เข้าจอด  เพราะรู้สึกว่ารถจะเลยที่จอดไปเล็กน้อย

*****

แต่ครูอ้อยก็ต้องเหยียบเบรคตัวโก่ง  เพราะมีรถเล็กๆๆ  ขับแซงขวาปาดหน้าและวกเข้ามาจอดในที่ที่ครูอ้อยเล็งไว้.....ทันที

*****

นิ่งค่ะ  ครูอ้อย นิ่งทั้งใจ  กาย วาจา รวมทั้งความคิด  ขณะนี้  รอดูหน้าตาของคนขับรถคันนั้น

*****

เขาก็ไม่ลงมาสักที  ด้วยรู้ว่า  ครูอ้อยจะเอาเรื่องแบบคนอื่นที่เขาเอาเรื่องกัน   แต่ครูอ้อยก็ใจเย็นเหลือเกิน  หากมีรถคันอื่นมา  ครูอ้อยอาจจะเกรงใจรถคันอื่นและเลื่อนรถออกไปแบบไม่สนใจอะไรอีก   แต่นี่  ไม่มีรถคันอื่นเลย  ทำให้ครูอ้อยจอดรอต่อไปได้

*****

กระจกรถของเขามืดสนิท  นานเลยกว่าจะออกมาได้   เขาเป็นคนแก่ๆกว่าครูอ้อยอีก  2คนสามีภรรยา  คนเป็นสามีเดินก้มหน้า  คนเป็นภรรยา  เดินออกมา  เดินบ่นอุบอิบ และค้อนใส่ครูอ้อยทีหนึ่ง

*****

คงจะรอไม่ไหว  เพราะครูอ้อยจอดรอนานมาก   และแล้วครูอ้อยก็ชนะ  เพราะคันข้างหน้าอีกล็อคหนึ่งเขาออกพอดี   ครูอ้อยเลยต้องถอยออกไปอีกเพื่อให้เขาถอยออกมาตั้งลำได้

*****

ครูอ้อยเข้าไปจอดอย่างใจเย็น  ไม่รีบร้อน  แบบคนมีวัฒนธรรม  ไม่มีต้องค้อนสายตาให้ใครด้วย

*****

อยากจะบอกเขาจังเลยว่า......ที่ฉันถอย  ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ต้องการ นะ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ขอบคุณท่านทั้งสองมากเลยค่ะ มนัสดา และ ครูวุฒิ.

ครูวุฒิ ครูวุฒิ.  ครูอ้อยคิดถึงจังเลย

[ครูวุฒิ]

ครูอ้อยสบายดีนะครับ คนข้างๆก็คงสบายดี และคงเป็นปู่เป็นย่าไปแล้วใช่ไหมเอ่ย?... อิอิ...

[มนัสดา]

สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย

• น้องเคยเจอแบบนี้บ่อยมากๆค่ะ ล่าสุดที่โรงพยาบาลค่ะ ใต้ต้นมะม่วงข้างตึกชายเป็นที่หมายตาของหลายคน เพราะอยู่ใกล้บันได แถมร่มรื่นอีกต่างหาก วันนั้นเหมาะเหม็งรถออกพอดี แต่มีกิ่งไม้แห้งหล่นลงมา น้องก็เลยลงไปเก็บออกก่อนแล้วก็มาขึ้นรถเพื่อถอยเข้าจอด ทันใดนั้นก็มีรถคันหนึ่งขับแซงเข้ามาจอดอย่างหน้าตาเฉย ตอนนั้นมีรปภ.และคนงานยืนดูอยู่ ต่างก็มองหน้ากัน เพราะคนที่นำรถมาจอดท่าทางจะรู้ว่าเราเตรียมเข้าจอด เพราะหน้าตาเขายิ้มนิดๆแบบผู้ชนะ ทั้งรปภ.และคนงานต่างเข้ามาขอโทษที่ไม่ได้กันไว้ให้ น้องก็เลยบอกว่าไม่เป็นไร ไม่ใช่ความผิดของใคร ทุกคนมีสิทธิ์จอดได้ทั้งนั้น ตั้งแต่วันนั้เป็นต้นมารปภ.จะเคลียร์ที่จอดรถไว้ให้น้องทุกวัน แบบว่าไปปุ๊บได้จอดปั๊บ แถมยังถือกระเป๋าไปส่งถึงห้องทำงานอีกด้วย สบายไปเลยล่ะค่ะ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

น้องมนัสดาคะ   

ที่ทำงานของครูอ้อยไม่เคยมีปัญหา เพราะครูอ้อยเป็นคนมาทำงานแต่เช้าตรู่  จอดตามสบาย  ตรงไหนไม่มีแดด  เลือกตามอัธยาศัย  ว่ากันไม่ได้  หากต้องการร่มๆแบบเรา  ก็ต้องหัดมาแต่เช้าแบบเราค่ะ  แต่ไม่เคยมีเรื่องราวอะไรเกี่ยวกับการจอดรถ  นอกจากมีงานและต้องการเนื้อที่ตรงจอดรถ  พวกเราก็จะสามัคคีกันออกไปจอดที่อื่น  ซึ่งก็ต้องแย่งกันจอดอีกล่ะค่ะ 

ขอบคุณมากนะคะ

[ยูมิ]

มาชม

คนมีศีลธรรมในหัวใจก็มีเมตตาให้อภัยกันได้ คือยอมได้นะครับ...ชื่นชม ๆ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ขอบพระคุณท่านอาจารย์ umi มากๆเลยค่ะ  umi

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ขอบพระคุณ คุณหมอมากๆๆเลยค่ะ   ทิมดาบ

[ฅนล่าฝัน]

ใช่ครับคุณครูที่ไม่ใด้เป็นทุกร์กับการจอดรถ  แต่คนที่เสียมารยาติแบบนั้นคงทุกร์ใจที่ทำตัวแบบเห็นแก่ตัวมากในสังคม   จะมีมากมั้ยคนเห็นแก่ตัวในสังคมนี้..

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ใช่ค่ะ คนล่าฝัน   คนเห็นแก่ตัวมีมาก  เขาคงจะทำได้แบบนี้ แต่เขาจะละอายใจหรือไม่  ไม่ทราบได้เลยค่ะ

ขอบคุณมากๆๆค่ะ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ขอบคุณ ครูกายมากๆๆนะคะ  ครูกาย,

[กาย]

สังคมไทยเจอคนพฤติกรรแย่ๆเยี่ยงนี้เยอะนะคะ ต้องแผ่เมตตากรวดน้ำให้ไปที่ชอบๆๆ555

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ที่ชอบๆของพวกเขา  ก็เกิดจะเป็นที่เดียวกับเราน่ะสิคะ  ครูกาย 

[กาย]

ตามมาขอบคุณคุณครูอ้อยด้วยเช่นกันค่ะที่กรุณาไปมอบกำลังใจให้ในสมุดบันทึกของครูกาย

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ครูอ้อยก็เหงา อ่านไปอยากมีเพื่อนด้วยค่ะ ครูกาย

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

วันนี้ น้องให้ดอกไม้พี่อ้อยหลายดอกเลย หยั่งราก ฝากใบ

ขอบคุณมากค่ะ