ไม่รู้เป็นอะไรเกลี๊ยดเกลียดคนไว้ผมม้า

            ลุงโก๊ะเป็นคนอัธยาศัยดี  ชอบพูดชอบคุยเล่าเรื่องอดีตทุกครั้งที่พบฉันกับพี่ ๆ  ครั้งหนึ่งลุงโก๊ะเล่าความหลังเมื่อครั้งยังหนุ่ม

                  ลุงโก๊ะ :   "เมื่อก่อนลุงไปทั่วร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ  เจอสาว ๆ จีบเขาไปทั่วอาศัยรูปหล่อ   มีอยู่ครั้งหนึ่งไปอยู่เชียงใหม่  ไอ้เรากินข้าวเหนียวก็ไม่เป็นเวลากินต้องมาจิ้มกับน้ำตาล  สาว ๆ สงสารหุงข้าวเจ้าให้ลุงกิน" 

                   ผู้เขียน : "ผลเป็นยังไงบ้าง ลุงคงประทับใจน่าดูซีคะ"

                   ลุงโก๊ะ :   " ประทับใจซิ  คนเหนือหุงข้าวเจ้าไม่เป็น แฉะไปหมดกินแทบไม่ได้แต่ก็ไม่กล้าพูดกลัวจะเสียใจ"

                   ผู้เขียน :   "ดีแล้วลุง  เธออุตส่าห์ตั้งใจ"

                   ลุงโก๊ะ :    "ตอนหลังไปเจออีกคนนึงนะ  ชอบกันหลายปีแต่ดันไว้ผมม้าไอ้เราก็เกลี๊ยดเกลียดผู้หญิงไว้ผมม้า  บอกว่าให้ไปตัดผมม้าเลยนะแล้วไว้ผมยาวไม่อย่างนั้นจะเลิกไปหาคนใหม่"

                    ผู้เขียน :  "แล้วเธอทำยังไงลุง  ยอมตัดไหมคะ"   ฉันถาม

                    ลุงโก๊ะ :  "มันไม่ยอมบอกว่ามันชอบ  ไว้แล้วสวย  ถ้าลุงไปแต่งงานใหม่มันก็จะไม่ยอมแต่งงานเลยตลอดชีวิต"

                    ผู้เขียน :  "โอ้โห...แล้วลุงก็เลยไปหาคนใหม่  แล้วเธอเป็นยังไงบ้างคะ"  ฉันซักถาม

                     ลุงโก๊ะ :     "ป่านนี้ยังไม่แต่งงานเลย"  

                    ผู้เขียน : "เธอก็รักเดียวใจเดียวนะคะ  เออ ! แล้วทำไมลุงถึงเกลียดผมม้าละคะ"  ฉันสงสัย

                    ลุงโก๊ะ :   "ก็เรามันคนโบราณ  สมัยก่อนเด็กผู้หญิงไม่นุ่งผ้า  แล้วก็ใส่ตะปิ้ง  เวลาเห็นผู้หญิงไว้ผมม้าทีไรคิดถึงตะปิ้งทุกที"

                     ผู้เขียน : ??????