โปรแกรมที่ขาดหายไปคือการลงเรือท้องกระจกไปดูประการัง

        เช้าอันอบอุ่นในห้องแอร์น่านอนต่อให้สบาย  แต่เช้านี้ซื้อเพคเก็จทัวร์แบบวันเดียวไปกลับ กับบริษัท ซีแองเจิ้ล ในราคาคนละ 700  บาท  เพื่อลงไปเกาะ พีพี ที่ท่าเรือเกาะสิเหร่ของภูเก็ต

 

       ความจริงเกาะ พีพีอยู่ในท้องที่ตำบลอ่าวนางของกระบี่ แตนักท่องเที่ยวนิยมเดินทางจากภูเก็ตมากกว่าเดินทางจากกระบี

 

      เกาะพีพี เกาะไม้ไผ่ เกาะหามากน้อยเกาะปันหยี เกาะยาว เมื่อสักสามสิบล่วงมาเป็นถิ่นที่อาศัยหากินในท้องทะเลที่ผู้เขียนเวียนวนพักอาศัยเป็นประจำ

 

    ปี2524 ผู้เขียนเป็นนักข่าวท้องถิ่น ไปเกาะพีพีในฐานะนักท่องเที่ยว เห็นความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในเกาะ

    ปี 2525 ชวนพี่น้องพยาบาลโรงพยาบาลปากพะยูน ไปพัฒนาโรงเรียน

 

    ปี 2555 มาอีกครั้งในฐานะมักคุเทศน์ คนนำทางให้กับผู้มาเยือน

 

      ครูเมธ์ จากขอนแก่นดูตื่นตื่นใจในระหว่างนั่งเรือไปเกาะพีพีหามุมดีๆแอคชั่นนำภาพมาแบ่งปันกัน    มาถึงพีพีก็มีหมู่เฮาชาวอีสานเป็นทัวร์กรุ๊ปใหญ่นำโดยท่านนาย  องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแสง  คนมหาสารคาม

 

    โปรแกรมทัวร์วันนี้ที่ขาดไปอย่างเสียดาย คือการลงเรือท้องกระจกไปดูประการัง  เรือไปจอดให้ลูกทัวร์ที่พักค้างคืนที่เกาะลงที่ท่าเรือส่วนหนึ่ง แล้วนำลูกทัวร์ที่ซื้อตั๋วไป -กลับเดินทางไปถ้ำรังนก เกาะพีพีเล และอ่าวมาหยา  ณ.จุดนี้ลูกทัวร์จะได้ ว่ายดำน้ำดูประการังน้ำตื้น(แต่การมองด้วยตาเปล่า ไม่เห็นประรัง คงหายไปตอนเกิด สึนามิ) และมีลากร์ตูนปลาเล็กมากินขนมปังจากมือให้ถ่ายภาพด้วย

 

ถ้ำรังนกนางแอ่น(ตอนนี้ห้ามทัวร์ขึ้นเกาะ)

     ดำน้ำเสร็จก็นำสู่เกาะพีพีดอนเพื่อรับประทานอาหารเที่ยงที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ให้กิน แบบบุฟเฟห์  

 

     ได้เวลาเรือ 14. 30น. ลูกทัวร์กลับขึ้นไปในเรือเพื่อเดินทางกลับ  

 

    ผู้เขียนไปเที่ยวไม่นิยมไปแบบวันเดย์ทัวร์ ด้วยว่าบางแห่งบางที่อยากอยู่ก็อยู่ไม่ได้นาน บางแห่งบางที่ไม่อยากไปเขาก็จัดให้

 

   แต่ก็ประทับใจกับทริปนี้เพราะมาไกลถึงเกาะพีพีก็ยังมีคนเสียงในฟีล์มให้ฟัง.....

      ขอบคุณ นางฟ้าทะเลที่นำพาโดยปลอดภัย

 ป๊ะวอญ่ากับลูกสาวชาวบล็อกเกอร์

สองสาวสวยชาวอาทิตย์อุทัย

เกาะพีพีดอน

เกาะพีพีเล

อ่างมาหยา

ท่ารเรือพีพี