เราทุกคนมีตา แต่ไม่ทุกคนที่มองเห็น เราส่วนใหญ่มองหาแต่สิ่งที่ไม่ดี เห็นแต่ตำหนิ มองเห็นแต่ความไม่สมบูรณ์ของชีวิต แต่ไม่เคยมองเห็นศักยภาพที่ปรากฎอยู่

Seeing - Seeing the potential, Not the problem - มองให้เห็นศักยภาพในการแก้ไขปัญหาด้วย ไม่ใช่เห็นแค่ตัวปัญหา

Victor M Parachin  เขียน

pirimarj แปล

 

นานมาแล้วมีพระราชาองค์หนึ่งซึ่งทรงปกครองเมืองเล็กๆ เมืองที่ไม่มีอำนาจอันใด แถมเมืองนั้นยังไม่มีทรัพยากรธรรมชาติอันสูงค่า ชาวเมืองก็ยากจนและมีการศึกษาไม่สูงนัก แต่เมืองนี้มีสิ่งที่เชิดชูหน้าตาของผู้คนสิ่งหนึ่งซึ่งก็คือเพชรเม็ดโต สวยงาม สมบูรณ์อยู่เม็ดหนึ่ง ซึ่งพระราชาได้รับเป็นมรดกตกทอดมาหลายชั่วอายุคน พระราชาไม่ทรงหวงและอยากให้ประชาชนได้ชื่นชมและภาคภูมิใจกับเพชรเม็ดนี้ จึงทรงจัดแสดงเพชรเม็ดงามไร้ตำหนิให้ผู้คนทั่วสารทิศได้มาชมในท้องพระโรงในพระราชวัง

วันหนึ่งทหารองครักษ์ที่เฝ้าเพชรเม็ดงามอยู่ได้เข้าเฝ้าเพื่อแจ้งข่าวร้ายแก่พระราชาว่าเพชรเม็ดงามนั้นมีรอยร้าวเกิดขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ โดยไม่มีใครแตะต้องเพชรเม็ดนั้นเลย เพราะมีการอารักขาเพชรนั้นอย่างดีทั้งกลางวันกลางคืน พระราชาทรงรีบรุดไปดูเพชรเม็ดนั้นแล้วก็ทรงสลดพระทัยเป็นที่สุดที่ได้เห็นรอยร้าวอยู่ตรงกลางเพชรเม็ดงามนั้น พระราชาทรงประชุมเรียกช่างเครื่องเพชรเครื่องทองฝีมือดีในเมืองมาดู  นายช่างทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “เพชรนั้นไร้ค่า ไร้ราคาเสียแล้ว เพราะมันมีรอยร้าวที่ไม่สามารถแก้ไขได้”

พระราชาทรงหดหู่พระทัยเป็นที่สุด “หมดกัน ไม่มีอีกแล้วความภาคภูมิใจของบ้านเมืองนี้ เราช่างเป็นเมืองเล็กๆ ที่ยากจน และที่ไม่มีค่าอะไรในสายตาเมืองใหญ่เลย” ทรงปรารภด้วยความท้อแท้ยิ่ง

และแล้วก็มีชายนิรนามคนหนึ่งเดินผ่านมา และบอกว่าเขาเองก็เป็นช่างเพชรช่างทองเช่นกัน เขามาขอตรวจดูเพชรที่มีตำหนินั้น เขาบอกพระราชาอย่างมั่นใจหลังพิจารณาดูเพชรแล้วว่า “ข้าพเจ้าสามารถแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นได้ ข้าพเจ้าสามารถทำให้มันดูดีขึ้นกว่าเดิมได้” พระราชาทรงตกพระะทัยยิ่ง ชายผู้นั้นขอให้พระราชามอบเพชรเม็ดนั้นให้เขาแล้วเขาจะนำมาคืนภายในเจ็ดวัน

พระราชาไม่ต้องการให้เพชรเม็ดนั้นออกจากเขตพระราชวังไป แม้มันจะมีตำหนิก็ตาม จึงสั่งให้ชายผู้นั้นมาทำการเจียระไนเพชรเม็ดนั้นในเขตพระราชวัง และมีคนอารักขามิได้ขาด

ผ่านไปเจ็ดวันแห่งการรอคอยอันยาวนาน พระราชาแทบไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเองที่ในสิ่งที่ทรงเห็นอยู่เบื้องหน้า เพชรเม็ดนั้นได้ถูกเจียระไนเป็นรูปดอกกุหลาบบานสะพรั่งพร้อมก้าน ใบ และหนาม โดยก้านคือรอยร้าวของเพชรนั่นเอง เป็นงานศิลปะชิ้นที่สวยงามมาก

ด้วยความดีใจพระราชาทรงบำเหน็จรางวัลแด่ชายคนนั้นโดยกล่าวว่า “ท่านได้นำเอาสิ่งที่สวยงามและสมบูรณ์มาปรับปรุงให้ดีขึ้นอีก” ชายแก่ปฏิเสธที่จะรับรางวัลใดพร้อมกล่าวว่า “ข้าพเจ้าไม่ได้ทำเช่นนั้นเลย สิ่งที่ข้าพเจ้าทำคือการนำเอาสิ่งที่มีตำหนิ มีรอยร้าวที่หัวใจ มาทำให้เป็นสิ่งที่สวยงามต่างหาก”

.

เราทุกคนมีตา แต่ไม่ทุกคนที่มองเห็น เราส่วนใหญ่มองหาแต่สิ่งที่ไม่ดี เห็นแต่ตำหนิ มองเห็นแต่ความไม่สมบูรณ์ของชีวิต แต่ไม่เคยมองเห็นศักยภาพที่ปรากฎอยู่

วันนี้อาจเป็นวันดีที่เราจะเริ่มฝึกดวงตาและดวงใจของเราให้เห็นความเป็นไปได้ และโอกาสที่แฝงตัวอยู่ในทุกๆ ปัญหาที่เกิดขึ้นกับเราและคนรอบตัว

.

สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ

ปริม ทัดบุปผา 

๑๔ เมษายน ๒๕๕๕

สิงคโปร์

.

ชอบ Franz Schubert ด้วยเพลงนี้ "Serenade" และคำพูดที่ว่า "Some people come into our lives, leave footprints on our hearts, and we are never the same"

กัลยาณมิตรที่ gtk ก็ทำให้ฉันวันนี้ต่างไปจากวันวานเช่นกันค่ะ ขอบคุณค่ะ

.