โดยคำ"ลานเทวา" กวีปฎิบัติธรรม
"ถึงภูเก็ตยังไม่เข็ดขึ้น"เขารัง"
ต้องหยุดนั่งสองร้อยขั้นที่บันได
ยอดเขาสูง"ลานเทวา"อยู่อาศัย
แรงปราถนาไปสนทนาธรรม ท่าน "ลานเทวา"
8 เมย.55 ณ. เขารังภูเก็ต
ขึ้นเขารังไปนมัสการท่าน "ลานเทวา"สนทนาธรรม สนทนาภาษากวี
ลานเทวา
16 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
Apothecary · 9 เม.ย. 2555
คนถางทาง · 9 เม.ย. 2555
kunrapee · 9 เม.ย. 2555
เขียวมรกต · 9 เม.ย. 2555
คนถางทาง · 9 เม.ย. 2555
นาง รัศมี มีพร้อม · 9 เม.ย. 2555
บรรยากาศดู สงบร่มเย็นดีจังนะคะ "วอญ่าท่านผู้เฒ่า"
ธรรมชาติสงบ พบธรรม
หายเหนื่อยหรือยังคะท่านลุง
- ยังไม่เข็ดขึ้น..."เขารัง".... ต้องหยุดนั่ง สองร้อยขั้นที่บันได
- บังค่ะ...อ่านตรงนี้ หมอเปิ้น....มองเห็นภาพ....นั่งหอบ..เหนื่อย... นะคะ.....ต้องหยุดนั่ง....สองร้อยขั้นที่บันได ... ไม่ไหวค่ะ....หมด...แรง? ...ต้องไป Fit... แล้วค่ะ
สวัสดีครับคุณระพี สัญญาว่าไปภูเก็ตครั้งต่อไปจะไม่เช่าโรงแรม แต่จะจะขึ้นเขามานอนกุฎิ สูดอากาศบริสุทธิ์ บนเกาะภูเก็ต
สวัสดีครับคุณหมอ เหนื่อยตอนขึ้นต้องรวบรวมพลังและความตั้งใจ ที่จะปีนขึ้นไป
แต่พอไปถึงก็พบกับความสมหวังสมดังที่ตั้งใจ
ยิ่งได้สนทนา เพิ่มปัญญา เพิ่มความรู้จักนักกวี ที่เคยอ่าน
อิจฉา พี่ชายนักเดินทาง ค่ะ
วิวสวย อาหารอร่อย ทะเลงาม
"ภูเก็ต" ............................
เห็นเขารังแล้ว คิดถึงภูเก็ตเลย
ช่วงหลายปี ระหว่าง๒๕๒๘-๒๕๓๔
จำพรรษาที่ภูเก็ต วัดควน(วัดวิชิตสังฆาราม)
อยู่ติดเขาโต๊ะแซะ ใกล้ๆสำนักงานเทศบาล
รั้ววัดติดกันกับสำนักงานที่ดินจังหวัด
ได้ข่าวจากหลายๆท่านว่า
ถ้าไปภูเก็ตตอนนี้รับรองจำไม่ได้แน่
เพราะภูเก็ตเปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก
โดยเฉพาะสิ่งก่อสร้าง
ที่เขารังเมื่อก่อนมีสำนักสงฆ์แห่งหนึ่ง
มีพระเถระที่คนภูเก็ตเคารพถือมาก
หลวงปู่สุภา กันตสีโลอายุร้อยกว่าปี
จำพรรษาที่นั่น
ท่านจากแดนอีสานบ้านเกิด เดินธุดงค์ไปทั่วประเทศ
ก่อนที่จะเดินทางสู่เมืองใต้จนปัจจุบัน
ทราบภายว่าหลวงปู่ได้สร้างวัดสุดท้ายและจำพรรษาที่นั้นด้วย
คือวัดสีลสุภาราม ที่ ต.ฉลอง อ.เมืองฯ จ.ภูเก็ต
ภาพจากอินเตอร์เน็ท
ที่มา:http://www.oknation.net/blog/print.php?id=381159
สวัสดีครับคุณหมอเปิ้ล อยู่บ้านพอได้ออกกำลังกายบ้าง แต่เดินทางมักไม่ได้ออก สองร้อยขั้นบันไดสอบสอบความแข็งแกร่งของเข่า ว่ายังพอขึ้นเขาได้อยู่
น้องสาว มีวันหยุดลงมาใต้ มอบโปรแกรมทริป ภูตาจอที่บ้านน้องขวัญ กะปงพังงา
นัดพี่น้องทุ่งสงด้วย
+นมัสการพระคุณเจ้า พระมหาแล......
+เขาโต็ะแซะ กับเขารัง มีคนต่างถิ่นขึ้นผิดประจำ นึกว่าเขาโต๊ะแซะ คือเขารัง
+วัดวิชิตสังฆาราม อยู่ตำบลวิชิต ติดตำบลรัษฎา
+ภูเก็ตเปลี่ยนไปมาก ผมเองนานๆไปทีก็จำแทบไม่ได้
+ปีก่อนเพื่อนที่เป็นพระชวนไปหาพระที่เป็นเพื่อนที่วัด เก็ตโฮ ก็พาหลง
+หลวงปู่สุภาเป็นศรัทธา ของคนทั่วประเทศ ทั้งไทยเทศ และอิสลาม
+เพื่อนชาวพุทธมาเยี่ยมมาหาก็จะพาไปสัการะบูชาที่วัดฉลอง
+แต่พาครูเทียนน้อยมาหนนี้ไม่ได้ไปวัดหลองเพราะมัวไปดูพระอาทิตย์ตกน้ำที่แหลมพรมเทพ
เคยไปเขารัง เมื่อปี ๓๔ สงบ ร่มรื่น นึกถึงอดีตอยากไปอีก
สวัสดีครับแว่นธรรมทอง เขารังเปลี่ยนไปมาก แต่ที่อาศรมปฎิบัติธรรม น่าอยู่มาก บรรยากาศร่มรื่นเหมาะแก่การปฎิบัติธรรม
วันที่ขึ้นไป มีพระจากเวียตนาม /ญี่ปุ่น ขึ้นมาปฎิบัติธรรมด้วย
สวัสดี ท่าน วอ-ญ่า สวัสดีครับ ท่าน วอ-ญ่า สบายดีนะครับ สงกรานต์นี้ ขอสวัสดีนะครับ ขอพรจากท่าน ให้อยู่เย็นเป็นสุข ไร้โรคภัยไข้เจ็บเลื่อนขั้น เลื่อยศ ถูกหวยนะครับ
ขอขอบคุณท่านดอกรักเป็นหนักหนา
อวยพรมาสงกรานต์สานสร้างสุข
ไม่เจ็บป่วยยังถูกหวยรวยสนุก
ปราศทุกข์โรคาภัยสดใสจริงๆ
สวัสดีคุณมะเดื่อ... เด็กๆหัดทิ่มข้าว หรือทิ่มเม้า กันน่ะ ดูท่าสนุก การทิ่มข้าว ต้องรู้จังหวะ ยิ่งทิ่มสามสาก มีการเปรียบเทียบ การเต้นของหัวใจว่า.....ตกใจ ใจเต้นเหมือนทิ่มเม้าสามสาก
ด้วยไมตรีจิตที่ท่านวอญ่าได้ดั้นด้นขึ้นมาเยี่ยมเยือน ถึงที่พำนัก เสียดายเวลาที่พบเจอสนทนากันนั้นสั้นนัก หากโอกาสหน้าแวะเวียนมาอีก ก็เชิญมาพักมาสนทนากัน สักหลายๆวัน นะ จะได้พาชมเกาะ และสถานที่บางแห่งของภูเก็ต และด้วยความยินดี หากท่านใดหรือใครแวะเวียนมาก็เชิญขึ้นมาพักกันบนเขารังตามสะดวก ตามสบายได้เลยนะ
เรียนนมัสการการท่นโดยคำ ลานเทวา
แม้นว่าเวลาสนกันอาจน้อยนิด แต่น้ำหัวใจที่มอบให้มากมายเหลือ
หากไม่ติดธุระวันนั้นคงได้อาศัยนอนที่อาศรม
ผมต้องขอขอบคุณจากใจ
ด้้วยศรัทธาและคารวะ