ผู้เขียนรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยที่ได้คุยกับ อาจารย์จินตนา คงเหมือนเพชร

         มีนัดกับบล็อกเกอร์สาวชาวเมืองพล  ขอนแก่น  นามเทียนน้อย ที่ภูเก็ต  เมื่อวัที่ 3 เมษายน 2555 โทรศัพท์ติดต่อประสานงานกันตลอด พร้อมทั้งแนะนำการเดินทางเป็นอย่างดี  แต่เนื่องจากการเดินทางครั้งนี้ เป็นการเดินทางครั้งแรกของเธอ  แล้วเธอก็เดินทางมา แต่สวน(คนเดียว)จึงเกิดการผิดพลาด เพราะเธอจากขอนแก่นมาถึง สายใต้ ตอนหนึ่งทุ่ม รถลงมาทางใต้ ทั้งกระบี่  พังงา ภุเก็ต  เต็มหมด  ก็ได้แนะนำให้ลองไป ดูที่รถระนอง  โชคดีที่มีรถเสริมมาระนอง เธอจึงได้เดินทางลงใต้มาทางสายระนอง  กว่าจะต่อรถจากระนองมาถึงภูเก็ตก็เที่ยงครึ่ง  

 

        เช้าวันนี้ที่ภูเก็ตจึงไม่มีโปรแกรมทำอะไร นั่งนึกบรรดาบล็อกเกอร์ที่เจอกันทาง โกทูโนว์ที่ภูเก็ต นอกท่านอัยการชาวเกาะ แล้วมีใครบ้าง  ชื่อของอาจารย์ จินตนา   คงเหมือนเพชร ก็ผุดขึ้นมาในความคิด

 

       ตัดสินใจออกจากที่พักไปหาอาจารย์ ณ.ที่ ทำการองค์การบริหารจังหวัดภูเก็ต  เดินถาม กองการศึกษาของ อบจ. ปรากฎว่ากองการศึกษาแยกไปอยู่อีกที่หนึ่งต้องข้ามถนนไป  ก็ถามหาคนชื่ออาจารย์ น้องที่ถูกถามบอกว่าอาจารย์ จินตนา เป็นหัวหน้ากองกาศึกษา ของ อบจ. ภูเก็ต พร้อมทั้งชี้ไปที่โต๊ะอาจารย์  

 

      ผู้เขียนก็เข้าไปรายงานตัว บอกเป็นใครมาจากใหน มาทำอะไร   บอกไม่ทันจบประโยค อาจารย์ ก็บอกว่า โกทูโนว์   แล้วอาจารย์ก็ต้อนรับกันอย่างมีมิตรภาพ เสมือนหนึ่งเพื่อนที่รู้จักกันมานาน ผู้เขียนรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยที่ได้นั่งคุยกับอาจารย์

 

       ด้วยเวลาสั้นๆเราคุยกันได้หลายเรื่อง ทั้งเรื่องการศึกษา เรื่องทรัพยากร และเรื่อง จิตอาสา  แล้วอาจาร์ก็ถามว่า รู้จักลานเทวามั้ย  ผู้เขียนก็บอกรู้จักเพราะอ่านงานกวีของท่านโดยคำ ลานเทวา มาก็หลายบันทึก  อาจารย์ จึงบอกต่อว่าท่าน ลานเทวา มาปฎิบัติศาสนากิจที่ที่เขารัง  ผู้เขียนก็บอกว่าอยากเจอท่านอยู่เหมือนกันได้ไปคารวะ

 

      อาจารย์ก็จัดการให้รถตู้ของเทศบาลไปส่งผู้เขียนที่เขารัง

 

      โกทูโนว์เป็นขุมทรัพย์แห่งมิตรภาพ ที่ทำให้ผู้เขียนเป็นคนร่ำรวย

 

       ทุกถิ่นทุกที่ ที่มีบล็อกเกอร์ชาวโกทูโนว์ ที่ผู้เขียนได้ไปเยิอน   เหมือนกับว่าผู้เขียนมีทุนทางมิตรถาพฝากเอาไว้ทุกที่

 

 

        โกทูโนว์ ให้มากกว่าการแลกเปลี่ยนเรียนรู้  

อาจารย์จินตนา คงเหมือนเพชร

มิตรภาพแห่งโกทูโนว์ เกิดขึ้นเสมอทุกที่ทุกแห่ง