ผมเดินทางไปต่างประเทศมาพอควร (ส่วนใหญ่โดยภาษีของคนไทย กราบเท้าขอบพระคุณมา ณ ที่นี้) โดยผมไม่ลืมทดแทนบุญคุณด้วยการศึกษาหาความรู้เพื่อเอามาพัฒนาประเทศที่ให้ทุนเดินทาง

 

ไปเยอรมัน ป้ายบอกทางไม่มีภาษาอะไรเลยนอกจากภาษาเยอรมัน

ไปญี่ปุ่น ป้ายบอกทางไม่มีภาษาอะไรเลยนอกจากภาษาญี่ปุ่น

ไปสวีเดน  ป้ายบอกทางไม่มีภาษาอะไรเลยนอกจากภาษาสวีเดน

ไปฝรั่งเศส ป้ายบอกทางไม่มีภาษาอะไรเลยนอกจากภาษาฝรั่งเศส

ไปสหรัฐฯริกา ป้ายบอกทางไม่มีภาษาอะไรเลยนอกจากภาษา ฯริกา

 

แต่พอมาเมืองนอนบ้านเกิดของเรา ที่แสนยากจนกว่าเขาสิบเท่า

แต่ทำไมกลับฟุ้งเฟ้อ เว่อหลาย

ทำป้ายบอกถนนก็ต้องมีสองภาษาทั่วประเทศ เช่น...

ป้ายบอกทางเข้าบ้าน หนองหมาว้อ ก็ต้องทำป้ายขนาดใหญ่บอกว่า

 

บ้านหนองหมาว้อ

Ban Nong Ma Wor

 

การเพิ่มภาษาอังกฤษ (ที่ไร้ประโยชน์) ทำให้ต้องเปลืองงบประมาณในการทำป้ายเพิ่มมากขึ้น

 

แล้วถามว่าทำไมต้องไปเอาใจหรั่งปานนั้น ทั้งที่คนขับรถที่อ่านป้ายนั้นเป็นไทยเสีย 99 จุด ๙๙ แต่มีหรั่งแค่ 0.001 ที่เหลือเป็นยุ่น จีน และ ฯลฯ ที่อ่านไม่ออก

 

อีกทั้งคนไทยด้วยกันเองก็อ่านภาษาหรั่งไม่ออก แต่พอมันเอามาปะติดไว้ ก็ทำให้แค่นต้องเสียเวลา สมาธิ เพื่ออ่าน...พออ่านเสร็จก็ชนเปรี้ยง เพราะไม่มีสมาธิในการมองถนน

 

ก็ตายฟรีกันไปมากหลาย แล้วรัฐผลาญไทยก็ละเลงงบเพื่อผลาญคนไทยกันต่อไปอย่างเมามัน...เหมือนเคยๆ ที่ผ่านมา

 

...คนถางทาง (๖ เมย. ๒๕๕๕)

ปล. มีภาษาอังกฤษกำกับภาษาไทยก็ยังพอทำเนา แต่หลายแห่ง มันมีแต่ภาษาอังกฤษด้วยซ้ำไปเช่น U-Turn,   Sharpe Curve (สะกด ชาร์พ ผิดอีกตะหาก..ไอ้เวรตะไล)