ผมได้ฟังแล้ว ก็รู้สึกทึ่งและแปลกใจกับนวัตกรรมที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในครั้งนี้

 

 

 

 บันทึกการเดินทาง :

ครูในดวงใจ...และมดแดงในขวดพลาสติก

 

 

 

คุณครูวิราช - คุณครูกาญจนา   กองแก้ว

 

(๑)

 

 

          เมื่อวันที่  22  มีนาคม  2555  ที่ผ่านมา  ผมพาครอบครัวไปเยี่ยมพ่อบุญธรรมของผมที่บ้านหนองเก่า ต.พราน  อ.ขุนหาญ  จ.ศรีสะเกษ โดยพ่อบุญธรรมได้พาผมและครอบครัวไปเยี่ยมชมสวนผลไม้ของท่านด้วย

          พ่อบุญธรรมของผม ชื่อ  คุณครูวิราช  กองแก้ว  เป็นข้าราชการครูสอนอยู่ที่โรงเรียนบ้านพราน(ประชานุเคราะห์) ต.พราน  อ.ขุนหาญ  จ.ศรีสะเกษ

          เดิมทีท่านเป็นชาวอำเภอหัวตะพาน  จังหวัดอุบลราชธานี  แต่สอบบรรจุได้ที่โรงเรียนบ้านพราน ซึ่งเป็นบ้านเกิดของผม จากนั้นท่านก็สอนอยู่ที่นี่ตลอด จนกระทั่งแต่งงานกับครูโรงเรียนเดียวกัน และสอนอยู่ที่โรงเรียนนี้เพียงแห่งเดียวเท่านั้น กว่า 30 ปีแล้ว

          สมัยที่ผมเป็นเด็กนักเรียนชั้นประถมอยู่ที่นี่ ท่านรักและห่วงใยผมเหมือนลูกแท้ๆ ของท่าน คอยช่วยเหลือผมและครอบครัวตลอดเวลา  แม้เมื่อตอนที่ผมเรียนอยู่ชั้นมัธยม ท่านก็เป็นคนอุปการะค่าเล่าเรียนให้ผมทั้งหมด....ผมก้าวมาถึงวันนี้ได้ ก็เพราะท่านนี่แหละ ที่คอยอุปถัมภ์และช่วยเหลือผมมาตลอดและอย่างยาวนาน

          ทุกๆ ปี เมื่อผมกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดที่ศรีสะเกษ  ผมก็จะเดินทางไปเยี่ยมท่านเสมอทุกครั้ง ....แต่บางครั้งท่านก็จะเป็นฝ่ายเดินทางมาเยี่ยมผมและครอบครัวที่เชียงใหม่ด้วยเช่นกัน

          ผมกับท่าน....จึงมีความรักและความผูกพันต่อกันตลอดเวลา  ไม่ว่าเวลาจะผ่านพ้นไปยาวนานสักเพียงใดก็ตาม

 


(๒)

 

          วันนั้น พ่อบุญธรรมพาผมและครอบครัวเดินชมสวนอย่างมีความสุข และเด็กๆ ต่างก็พากันสนุกสนานและอิ่มท้องไปตามๆ กัน  เนื่องจากมีผลไม้หลายอย่างที่กำลังสุกอยู่พอดี

          ในขณะที่กำลังเดินชมสวนผลไม้อยู่นั้น  ผลเหลือบไปเห็นขวดพลาสติกที่พ่อบุญธรรมดัดแปลงขึ้นสำหรับใช้เป็น "กับดักแมลงวันทอง" ซึ่งชอบเจาะกินผลไม้และวางไข่อยู่ในผลไม้จนทำให้ผลไม้เน่าและเสียหาย

          ช่วงหนึ่ง ผมมองเห็นมดแดงไต่และวางไข่อยู่ในขวดพลาสติกสำหรับดักแมลงวันทองดังกล่าว 

          ผมเกิดความสงสัยจึงถามพ่อบุญธรรมว่า ทำไมมดแดงถึงเข้าไปวางไข่อยู่ในนั้นได้

          พ่อบุญธรรมท่านบอกว่า.... เดิมทีก็ทำไว้ดักแมลงวันทองนั่นแหละ  แต่ไปๆ มาๆ มดแดงกลับเข้าไปอาศัยอยู่ในนั้นแทน แถมยังวางไข่ไว้เต็มอีกต่างหาก ซึ่งเป็นความบังเอิญที่น่ามหัศจรรย์มากๆ เลยทีเดียว  ท่านเห็นว่าเป็นเรื่องแปลกที่หาดูได้ยาก  ก็เลยปล่อยไว้อย่างนั้น  โดยไม่รบกวนมันแต่อย่างใด ปล่อยให้มันได้แพร่พันธุ์ต่อไป จะได้ช่วยในการกำจัดศัตรูผลไม้ลงได้บ้าง เช่น  หนอน และเพลี้ย  เป็นต้น

           ผมได้ฟังแล้ว ก็รู้สึกทึ่งและแปลกใจกับนวัตกรรมที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในครั้งนี้

          วันนี้ ผมก็เลยเก็บภาพมดแดงในขวดพลาสติกมาให้เพื่อนๆ ใน GTK  ได้ชมกันนะครับ

 

 

 เด็กๆ โพสต์ท่าถ่ายรูปใต้ต้นมะยงชิด

 หวาน อร่อย และเก็บมาจากต้นสดๆ   คิคิคิ

 สวนยางพาราอันร่มรื่น

 รถเก๋งคันเล็กของผมกำลังพักผ่อนอยู่ใต้ร่มยางพาราอย่างมีความสุข

 ระวังลูกทุเรียนตกใส่หัวเด้อ  เด็กๆ   555 

 น้องแพรวพราวขี่หลังแม่ชมสวนอย่างมีความสุขที่สุด

 ละไม...ออกลูกดกเต็มต้น

 ลองกองกำลังออกดอก

ถนนลูกรังที่ตัดผ่านสวนยางพาราอันร่มรื่น

 

มดแดงเข้าไปทำรังอยู่ในขวดพลาสติก

 

 

เพลง   "ครูในดวงใจ"

ร้องโดย   "ไมค์   ภิรมย์พร"