ที่ว่า..รัก..รักนั้น..เป็นฉันใด

ธรรมชาติ..ของคำว่า"รัก"...ที่ว่า...รักๆนั้นเป็นฉันใด.."หล่อน"..ตั้งคำถามให้กับตัวเอง...มันหวานชื่น ดื่มด่ำ..หรือจะเข็ด ขม..ดัง บรเพ็ด...เมื่อใดจะสุดสวาท..แทบขาดใจ..ตาย....ฤา..จะนุ่มนวลราว..ขนมปุยฝ้ายที่แม่..หรือเมีย..บรรจงทำ..(ให้..ด้วยความรัก)...หล่อนแอบยิ้มกับความรู้สึก...ได้ยินเสียง"เขา"ที่ครั้งหนึ่ง..คิดว่า"หลงรักเกือบแทบจะตาย"...เพราะเขามีรัก.แอบอยู่ลับๆ...เสียงนั้นดังมาตามสายโทรศัพท์แนบหู...นาน จนกลายเป็นลืม..กับความรัก..เมื่อตอนสาว....พรอดหรือพร่ำ.."หล่อน" ไม่รู้...พูดๆๆๆกันนาน...เสียงหล่อน(หวาน)คงจะเหมือนวันนั้นที่เคยมีอารมณ์รัก...หัวเราะ ระรื่น...เพราะลืมวันที่เคย.."รัก.และหลง"..วันหนึ่งในอดีต...

ท่านผู้อ่านที่รัก...ท่านเคย"รัก"ไหม...และที่ว่า รักๆนั้นเป็นฉันใด.....