...

บันทึกนี้มีเรื่องเล่าการไปทัศนศึกษานอกสถานที่ทางภาคเหนือ  ผมได้อู้กำเมืองกับคนขับรถแดงที่ชื่อคุณสมชาย  ปาวง 

 เขาบอกว่า...รถแดงหมายถึงรถสองแถวรับจ้างทั่วเมืองเชียงใหม่มี ประมาณ 3 พันคัน  การทำมาหารับประทานต้องแย่งกันน่าดูเหมือนกัน  การเข้ากลุ่มจึงเป็นสิ่งดีบางทีมีคณะทัวร์มาพอได้แบ่งเค้กกันบ้าง

ภาพนี้ตากล้องคือฝรั่ง...

การไปเที่ยวทางเหนือจุดเด่นผมว่าคือการได้ขึ้นดอยไปไหว้พระธาตุเข้าวัดชมวิถีชีวิตชาวดอย 

 เรามาถึงภูพิงค์ภาษาบ้าน ๆ ก็เรียกว่าบ้านในหลวง  ผมใส่กางเกงไม่ถูกต้องห้ามเข้า

ภาพนี้ตากล้องเป็นสาวพม่า...

จนกว่าจะเปลี่ยนหลังจากเช่าชุดสำรอง 15 บาท และมีบัตรเข้าชมภายใน

มีดอกไม้สวยนานาชนิด

แล้วเราก็มาถึงดอยสุเทพ คือทุกจุดเราใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง  คือออกจากที่พักในตัวเมืองเชียงใหม่ใช้รถแดงท้องถิ่นไปดอยปุย 

 ไปดอยภูพิงค์  และไปดอยสุเทพ

ที่ดอยสุเทพมีบันไดเลื่อนถ้าใครไม่อยากเดินขึ้นทางบันไดนาค 

 ผมชอบขึ้นลงทางบันไดนาคได้บรรยากาศธรรมชาติพบผู้คน  ได้คุยภาษาฝรั่งกับชาวยุโรปหลายคน ดูแล้วบันไดมีชีวิตชีวาครับ

ช่วงที่ไปผมนำหนังสือไปกะถวายพระคุณเจ้าที่เรียนหนังสือโดยอธิษฐานว่าถ้าเจอตามความตั้งใจไว้จะมอบถวาย  ปรากฏว่า  เฉียด ๆ ครับเลยไม่ได้ถวาย

มีฝรั่งยิ้ม ๆ เลยให้ถ่ายรูปเพราะมองไม่เห็นพวกเราทุกคนมีอิสระในการแสวงหาความรู้ครับ

จบลงด้วยเวลาเกินกำหนดตามเคย แต่ผมเองอิ่มบุญ อิ่มธรรมชาติ  อิ่มน้ำใจผู้คนทางเหนือ  คงเป็นเพราะหลักศาสนากล่อมเกลาวิถีชีวิตให้สวยงามโดยเฉพาะหลักพุทธธรรมส่องใจคนให้ลดละเลิกความชั่วทั้งหลาย สังเกตดูกริยา  ใบหน้าผู้คนบนดอยสุเทพที่ขึ้นไปกราบไหว้พระธาตุดอยสุเทพล้วนแต่น่าชื่นชม  ดูแล้วอิ่มบุญครับ 

 แง่คิดถ้าไปกันหมู่มากควรแยกเป็นกลุ่มเล็ก ๆ และมีหัวหน้ารับผิดชอบลูกทีมเพื่อรักษาเวลา