การได้รู้สิ่งใหม่จากใจของตนเอง ถึงแม้ว่าจะมีกัลยาณมิตรเป็นผู้บอก แต่มันต่างจากการ "ลอก" ราวฟ้ากับดิน.....
วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2555 ผมเดินทางไปเรียนรู้กับ ครูใหญ่ (วิเชียร ไชยบัง) และผู้อุทิศตนจากมูลนิธิสยามกัมมาจล พี่เอ๋อ พี่แอ๋ม และ น้องวาด.... หลังจากการพูดคุยกับผู้รู้ พูดคุยกับครูทั้งสองสามท่าน และกลับมาอ่านเอกสารที่ท่านให้มา....ผมพบ 2 สิ่งที่สำคัญ ที่พลิกผันความเข้าใจของผม ดังนี้ครับ
- ทักษะสำหรับอนาคตในบริบทไทย ที่ค้างคาในใจผมมานานว่าควรจะเป็นอย่างไร วันนี้ผมได้คำตอบแล้ว ก็คือ ทักษะตามแนวทางปรัชญาเศราฐกิจพอเพียง ของในหลวงนั่นเอง....ขอบคุณพี่เอ๋อ ที่เรียกผมมาครับ แค่นี้ก็คุ้มค่าสุดๆ แล้ว
- การสอนให้นักเรียนได้ Concept ไม่มีทางสำเร็จได้ด้วยการสอน Concept.... สุดยอดมากครับ ผมอ่านเจอจากบทถอดเทป ของท่าน ทิศนา แขมมณี.... ไม่น่าเชื่อว่าผมไม่เคยตระหนักถึงข้อนี้เลย.... การสอนให้นักเรียนเข้าใจ Concept ไม่ใช่การสอนแบบบรรยายหรือบอก Concept นั้น แต่เป็นการออกแบบการเรียนการสอนหรือกิจกรรม ที่สามารถทำให้นักเรียนรวบยอดความคิดของตนเองจนได้ Concept นั้นๆ ด้วยตนเอง
การได้รู้สิ่งใหม่จากใจของตนเอง (ถึงแม้ว่าจะมีกัลยาณมิตรเป็นผู้บอก) แต่มันต่างจากการ "ลอก" ราวฟ้ากับดิน.....
เห็นด้วยกับ อย่างยิ่ง กับบิดาแห่งศาสตร์การสอน ดร.ทิศนา แขมมณี.กับ อ.ต๋อย
เพราะแต่ก่อนเคยสอนให้นักเรียนท่องจำ จำให้ได้แล้วเอามาสอบ ที่ตัวเองให้เด็กท่องนั้นแหละ
ผลเด็กเก่งก็ท่องได้ และได้คะแนน
แต่พอมาออกแบบกิจกรรม แล้วดำเนินตาม เด็กทำได้ เช่นให้นำเสนองานอย่างที่ตัวเองเข้าใจ อย่างสั้นๆ เด็กสามารถถ่ายทอดความเข้าใจของตนเองให้เพื่อนทราบ โดยที่เพื่อนร่วมชั้นไม่เบื่อ (เขาพูดภาษาเดียวกัน)