เนื่องมาจากบันทึกนี้ ทางมหาวิทยาลัยได้ทำงานวิจัยการบูรณาการเพื่อพัฒนาเชิงพื้นที่กำแพงแสน อ่านได้ที่นี่

 

 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 22 กุมภาพพันธ์ 2555 ผู้เขียนมีสอนช่วงเช้าตอน 8.30 น.13.00น. ไม่ได้พักกินข้าวกลางวันเพราะตอนเที่ยงมีนิสิตภาคพิเศษมาเรียนตอนพักเที่ยง ตอนบ่ายโมงตรงเลยชวน วศิน ไปที่ตำบลห้วยม่วง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม เพื่อไปดูโรงเรียนในพื้นที่ เนื่องจากว่าจะมีชาวญี่ปุ่น จำนวน 11 ท่าน มาช่วยฟื้นฟู ในวันที่ 23 มีนาคม - 2 เมษายน2555โดยเป็นนักศึกษามาจาก International University of Health and Welfare ผู้ประสานงานคือน้องตุ้ม (ลักษณะ รอดตระกูล) คนใกล้ตัวน้องเกด(จริยา) จาก VSA ที่นี่ครับ

 

 ผู้เขียนคิดว่าโลกกลม เพราะเมื่อตอนผู้เขียนเป็นครูสอนมัธยมศึกษาเมื่อหลายสิบปีก่อนเคยทำงานร่วมกับน้องตุ้ม เพื่อจัดกิจกรรมให้ชาวเกาหลี และ ลูกเสือโลกชาวฮอลแลนด์ประมาณ 100 กว่าคน(ดูภาพ) ไม่คิดว่าจะได้มาพบกันใน gotoknow อีก

 

 

 

 ตอนผู้เขียนลงพื้นที่ ได้ใช้บริการรถตู้ของพี่เจ๊ก ซึ่งเป็นรถตู้เจ้าประจำที่บริการดีมาก ไปถึงโรงเรียนแรกคือโรงเรียนวัดปทุมทองสุทธาราม ท่านผอ.วิเชียร อัครไพบูลย์รอต้อนรับอยู่แล้ว ผอ.กำลังสอนวิชาพุทธศาสนาให้นักเรียน ท่านผอ.แจ้งผู้เขียนว่าอยากปรับปรุงหลังคาห้องสมุดที่กำลังจะพังลงมา เนื่องจากคานผุ ไม่มีงบประมาณรื้อหรือสร้างเนื่องจากอาคารเป็นของราชพัสดุ(ผู้เขียนเพิ่งทราบ)

 

 

 

 ผู้เขียนกำลังดูว่า เปลี่ยนคานไม้หลังคาได้ไหม ซึ่งใช้งบประมาณเป็นแสนบาท  แต่สิ่งที่สามารถทำได้คือ ทาสีอาคารซึ่งเก่ามาก นอกจากนี้ยังสามารถทาสีบริเวณทางขึ้นได้ด้วย

 

 

 

 

 

 

ที่ทางเดินใต้อาคารน้ำท่วม ยังไม่แน่ใจว่าจะช่วยกันปรับปรุงอะไรได้บ้าง

 

 

 สิ่งที่คิดว่าน่าจะทำได้อีกคือ การทาสีสนามเด็กเล่นให้นักเรียน ซึ่งมีอยู่หลายชุดมากๆ ท่านผอ.อยากให้ช่วยจัดค่ายภาษาอังกฤษให้นักเรียนด้วย ซึ่งน่าสนใจดี ตอนเดินใต้อาคารผู้เขียนพบคุณครูท่านหนึ่งหน้าคุ้นๆได้ถามข้อมูลได้ความว่าเคยอยู่ที่จังหวัดสุพรรณบุรี เคยอบรมเรื่องภาษาอังกฤษกับผู้เขียนด้วย ผู้เขียนดีใจได้แนวร่วมจัดค่ายแล้ว

 

 

 

 

 

 

 โรงเรียนนี้ท่านผอ.สนใจนักเรียนดี ให้นักเรียนปลูกผักสวนครัว ผักบุ้งและบวบของนักเรียนกำลังงามเลย ผอ.บอกว่าปลูกมะเขือยาวไว้ด้วย กินไม่ทัน มะเขือยาวดกมาก

 

 

 

 

 

 

 ผู้เขียนแอบไปดูเด็กอนุบาลนอนหลับมา โอโหท่านอนแต่ละคนแปลก ๆ น่ารักดี  (อยากเอากลับมาที่มหาวิทยาลัยสักคน ฮา)

 

 

 

นักเรียนในห้องเรียนก็ตั้งใจเรียนดี มีหลายคนอ่านภาษาไทยได้คล่องมากๆ

 

 

 

 ผอ.ว่าห้องสมุดหลังคาใกล้จะพัง นอกจากนี้ยังหลังคาเตี้ยด้วย ค่อนข้างอึดอัด ผู้เขียนเกรงว่าไม่วันใดก็วันหนึ่งกลัวหลังคาหักลงมาทับนักเรียนซึ่งเป็นเรื่องอันตรายมากๆ

 

 

 

 ก่อนกลับมหาวิทยาลัยท่านผอ.ให้บวบผู้เขียนและวศินด้วย ผู้เขียนเลยบอกว่าให้ผอ.เก็บเอาไว้ผัดให้นักเรียนกินดีกว่า เพราะที่มหาวิทยาลัยผู้เขียนมีบวบเยอะมาก ตั้งใจว่าจะเอาเมล็ดบวบลูกยาวและเมล็ดถั่วพูไปฝากท่าน ผอ.ครั้งหน้า

 

 โรงเรียนที่สองที่ไปถึงคือโรงเรียนวัดห้วยม่วง ท่านผอ.อธิกานต์ สักคุณามาชวนไปห้องประชุม ท่านผอ.อยากปรับปรุงสวนและหน้าตึกในภาพ

 

 

 

 

 

 

ผู้เขียนแอบถ่ายภาพเด็กน้อยกำลังดื่มนมมาฝากสมาชิกด้วย ดูน่ารักดี ไม่มีเด็กคนไหนกลัวคนหน้าแปลก เอ้ยแปลกหน้าเลย

 

 

 

 

 โรงเรียนที่สามคือโรงเรียนวัดท่าเสา กำแพงแสน โรงเรียนนี้อาคารเรียนก็ใช้ได้ท่านผอ.สินีนาฏ จันทวาท บอกว่า อยากให้ช่วยปรับปรุงสนามเด็กเล่น

 

 

 

 

 

 

 

เด็กน้อยน่ารักไหม

 

 

สิ่งที่สำคัญคือ ดินที่โรงเรียนนี้ไม่ดี ปลูกอะไรก็ไม่ขึ้น ผู้เขียนเลยตั้งใจว่าจะเอาดินไปให้ที่มหาวิทยาลัยวิเคราะห์ แล้วมาปรับปรุงดิน อีกอย่างที่โรงเรียนอยากได้คือหญ้าแฝก สำหรับปลูกกันน้ำกัดเซาะดินฝั่งโรงเรียน ผู้เขียนพบว่าที่นี่น่าจะปลูกมะพร้าวเพราะมะพร้าวของโรงเรียนออกลูกดกมากๆ

 

 

 

 

โรงเรียนสุดท้ายเป็นศูนย์เด็กอ่อนของ อบต  ไปดูสถานที่แล้ว เด็กๆมีประมาณ 50 คนแต่ว่า ไม่มีสนามให้เด็กเล่น

 

 

 

 

อาคารค่อนข้างเก่ามาก ลองดูศาลาหน้าโรงเรียนนะครับ ที่สาหัสมากที่สุดคือไม่มีอะไรให้เด็กเล่น โชคดีมีกองทราย พอให้เด็กๆเล่นได้บ้าง…

 

 

 

 

 

 ข้างศูนย์มีศาลาชั่วคราวที่อยู่ใต้ต้นมะขาม พอให้เด็กๆได้หลบร่มได้บ้าง นี่ละประโยชน์ของต้นไม้ใหญ่  ผู้เขียนโชคดีได้พบท่านปลัดของ อบต.ห้วยม่วง ชื่อ ปลัดจิราภรณ์ อินทรเรืองศรีเป็นศิษย์เก่าปริญญาโทรัฐศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่สนใจพื้นที่ตนเองมาก  ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…จะรายงานการดำเนินงานต่อไปนะครับ…