ข้าพเจ้าได้รับคำถามจากพี่แก้ว แก้ว..อุบล ที่ว่า
พี่แก้วอยากเรียนรู้วิธีการ
โจทย์ใหม่ที่จะเรียนรู้และนำกระบวนการให้เกิดเป็นหนึ่งเดียว (So Hum) เรียนรู้ไปพร้อมกันด้วยความสุขและความเข้าใจ
ในบันทึก Happiness R2R ภาคแรก รพร.ท่าบ่อ
...
จึงได้ย้อนมองกลับไปที่กระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ R2R ที่ รพร.ท่าบ่อ...อีกครั้ง
เป็นโจทย์ที่ว่า..
ในขณะที่ห้องแห่งการเรียนรู้มีทั้งผู้ที่ทำงาน R2R สำเร็จแล้วและผู้ที่เพิ่งเดินเข้ามาและยังไม่รู้ว่า R2R คืออะไร...เราจะขับเคลื่อนกระบวนการเรียนรู้ในครั้งนี้อย่างไร เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ไปพร้อมๆ กัน...โดยมีเป้าหมายว่าเมื่อสิ้นสุดด้วยระยะเวลา ทั้งสองกลุ่มนี้อิ่มเอมใจไปด้วยกัน ไปพร้อมกัน โดยที่ไม่ได้เกิดความรู้สึกว่า...อาจารย์มาสอนซ้ำเรื่องเดิม หรืออาจารย์มุ่งสอนไปข้างหน้าโดยไม่ได้สนใจผู้มาใหม่...
ที่สุดคือ...จบด้วย Happy Ending ...ด้วยกระบวนการเรียนรู้
เทคนิคที่ใช้...
- ใช้หลักการพี่สอนน้อง เมื่อเริ่มกระบวนการ R2R สำหรับนัก R2R หน้าใหม่ (พูดเรื่อง R2R อีกครั้งแบบไม่ให้คนเก่ารู้สึกเบื่อที่จะฟัง แต่ยังสนุกที่จะเรียนรู้ใหม่อยู่เสมอ)
- ฝึกชื่นชมและชี้ เชียร์งานด้วยความสุข ผ่านเรื่องเล่า R2R จากคนต้นแบบ เมื่อเชื้อเชิญนัก R2R หน้าเก่านำเสนองานของตนเอง (ไม่สร้างความรู้สึกให้คนใหม่เบื่อว่า ฟังไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ)
บรรยากาศที่ออกมา...
จึงดูหลอมหลวมเป็นหนึ่งเดียว...แห่งการเรียนรู้ค่ะ
(ดูภาพเพิ่มเติม happiness R2R จบภาคแรก )
...
๑๖-๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๕

มาคารวะ ยามเช้า ครับท่าน
พี่แก้วได้คำตอบดีดีเสมอค่ะ ขอบคุณ ดร กะปุ๋มนะคะ
ปีนี้พี่กำลังจะต้องทำงาน R2R ต่อ ทั้งกลุ่มที่เขียนโครงร่างผ่าน ขอทุนและขอจริยธรรมแล้ว 20 โครงการ และกำลังจะต้องพากลุ่มนักวิจัยหน้าใหม่หาโจทย์วิจัย และเขียนโครงร่าง ฯ
พี่จึงหามาตรการใหม่ คือ จัดให้กลุ่มพี่เลี้ยง เรียนรู้โดยการทำไปด้วยกัน เพื่อให้กลุ่มพี่เลี้ยงเป็นกำลังสำคัญในแผนกฯของเธอเองต่อไป
ความงดงามที่ทำให้ผมมีความสุขใน R2R อยู่ที่เข้าใจตนเอง-ผู้อื่น-โลก
และผมมีความสุขมากกว่าและมากกว่า...เมื่อผมได้หว่าน R2R บนแผ่นดินอาณาจักรเล็ก ๆ ของผม
ท่านผู้อื่นช่วยรดน้ำพรวนดินต่อไปให้เบ่งบานต่อไป
เหมือนที่ผมได้รับเมล็ด R2R จากอาจารย์นะครับ
สุขยิ่งขึ้นเมื่อได้เห็นความเกื้อกูลกันและกันค่ะ
...