สมบัติของแม่


เรือหมู เรือสำปั้น เรือลดน้ำ เรือมาด

 


วันที่ 13 มกราคม คุณแม่โทรหาหนู

 

ได้แต่ตกใจเพราะแม่ไม่เคยโทรหาหนู

 

แต่วันดีคืนดีแม่โทรหาหนู

 

เกิดความกังวลกลัวเกิดอะไรขึ้นที่บ้านของหนู

 

จึงรีบรับเร็วไวให้ทันใจหนู

 

ท่านรีบแจ้งงานแจ้งข่าวกับหนู

 

ตอบรับจ้า จ้าสองคำตามสไตล์หนู

 

แม่รีบวางทันใดยังไม่ทันฟังหนู

 

นั่งทวนอีกทีว่ามันเกี่ยวอะไรกับหนู

 

อ๋อ! เริ่มเข้าใจต้องกลับไปดูแลสมบัติของแม่หนู…

เอาดอกผักตบแสนสวยมาฝากผู้อ่านทุกท่านค่ะ น้องชายหนูเก็บมาให้แม่เห็นแม่ยิ้มปลื้มใจ จึงคิดว่าถ้าเก็บภาพมาฝากผู้อ่านบ้างน่าจะดีไม่น้อย ถึงถ่ายภาพไม่สวยแต่ก็ให้ด้วยใจนะคะ(ข้ออ้าง555)

หลังน้ำลดในทุกๆปี (แต่ตอนนี้ที่บ้านยังไม่แห้งเลย ใต้ถุนบ้านน้ำยังท่วมอยู่ประมาณห้าสิบเซนติเมตร)ที่บ้านจะต้องล้างเรือไม้เก็บเพราะน้ำเริ่มน้อยแล้วเดี๋ยวพายแล้วเรือไปชนตอไม้ และเป็นเรือใช้มาตั้งแต่รุ่นยาย(ตอนสาวๆ) แม่บอกว่าถ้าไม่ล้างเก็บไว้บนแห้ง เรือไม้จะผุฟังไปตามน้ำ เตี่ยหนูพายไปเก็บผักบุ้งที่หน้าบ้าน เผลอไปชนตอไม้เข้านิดเดียว ทะลุเลยค่ะ พายถึงบ้านน้ำเรือเกือบครึ่งลำ (แม่เรียกว่าเป็นโรคท้องบาง หมายถึงท้องเรือ)  คุณแม่ หนูและน้องชายช่วยกันขัดเรือให้เกลี้ยงจากโคลน และน้ำมันยาง แล้วตากเรือให้แห้งเพื่อรอทาน้ำมันยางใหม่ เพื่อช่วยรักษาเนื้อไม้ เพราะตอนนี้น้ำมันยางเก่าเสื่อมคุณภาพไปกับน้ำหมดแล้ว  

ต้องใช้ตุ่มวางเรือ เพราะน้ำยังไม่ยอมแห้ง แต่ขัดเรือช่วงนี้มีข้อดีคือมีน้ำใช้ขัดเต็มที่ไม่ต้องกล้วเสียดายน้ำเลย

 

 

ขัดไปขัดมาแม่ก็พูดให้ฟังว่า แต่ก่อนตอนไม่เคยต้องใช้ให้ลูกมาทำ แต่ตอนนี้ขัดลำเดียวก็แย่แล้ว (โถ่แม่จ๋าเพิ่มรู้ว่าตัวเองแก่หรือจ๊ะ) ท่านยังบอกอีกว่าอีกหน่อยแค่จะลงเรือพายไปรับลูกที่วัดก็คงไม่ไหวดีไม่ดีอาจตกน้ำตายเพราะว่าแก่แล้ว (ถ้าน้ำท่วมที่บ้านจะเดินทางทางเรือ เนื่องจากถนนน้ำท่วมหมดแล้ว โดยพายไปรับพี่สาวที่กลับมาเยี่ยมแม่ที่วัด เพราะมีท่าเรือทำให้ลงเรือได้สะดวก แต่ถ้าไม่ใช่ช่วงหน้าน้ำ เจ้ก็ขับรถไปบ้านเองได้ ) อีกอย่างที่สำคัญก็คือ ถนนทางเข้าบ้านใช้ร่วมกันหลายครัวเรือนบวกกับน้ำท่วมด้วย ทำให้ถนนเป็นหลุมง่าย แม่บอกว่าถ้าหมดรุ่นพ่อแม่ไปแล้วจะมีแต่คนใช้ไม่มีคนซ่อม เพราะเป็นเด็กรุ่นใหม่ไม่รู้จักคำว่าดินพัง ไม่เคยอยู่กับดินก็จะไม่เข้าใจ (แม่จ๋าหนูก็เด็กรุ่นใหม่นะ) แม่จึงมีความคิดว่าจะต้องขายที่ติดแม่น้ำตรงนี้ (ความจริงแม่รักที่ดินผืนนี้มากแต่ความแก่ชราทำให้แม่ต้องเริ่มกลับมาคิดใหม่)  หาที่อยู่ใหม่ที่บ้านไม่ท่วม มีถนนเข้าออกสะดวกให้เจ้มาเยี่ยมเยียนง่ายๆ ที่สำคัญคือที่ปลูกผัก เจ้เคยชวนแม่ไปอยู่ในตัวเมืองนครปฐม แต่แม่ไม่ไปเพราะไม่ชอบที่สำเร็จรูป ท่านบอกว่ารักงานเกษตรเพราะทำมาตั้งแต่ยังเด็กๆ

ถนนเข้าบ้านเคยร่มรื่นไปด้วยกล้วยน้ำว้า กล้วยหักมุข ตอนนี้ต้องปลูกใหม่ทั้งหมด(ที่จริงก็ต้องปลูกใหม่แบบนี้เกือบทุกปีอยู่แล้ว) ปลูกได้เฉพาะกล้วยเท่านั้นเพราะเป็นไม้ที่โตง่ายให้ร่มเงาเร็วและต้นทุนไม่สูงมากนัก ถ้าปลูกอย่างอื่นก็โตไม่ทันน้ำท่วม ปีนี้เป็นปีแรกที่เตี่ยต้องซื้อกล้วยน้ำว้ากิน เคยเอาไปขายเครือละสิบบาท(เครือนึงมีหลายหวี) แต่ไปซื้อเขาหวีละยี่สิบบาท สงสัยจะเป็นผลพลวงจากน้ำท่วมค่ะ (เอหรือจะเป็นแม่ค้าคิดค่าขายแพงไปหน่อยก็ไม่อาจรู้ได้) ตอนนี้เตี่ยปลูกต้นมะเฟือง ใหม่หนึ่งต้นแทนเจ้าชมพู่มะเหมียวที่ตายไปแล้ว (ต้นมะเฟืองซื้อมาจากงานเกษตรกำแพงแสน) เตี่ยยกโคนต้นหนีน้ำขึ้นมาสูงถึงเอว มะเฟืองเป็นผลไม้ที่เตี่ยหนูชอบทาน หนุ่มๆที่มาชอบพี่สาวหนู มักจะซื้อมะเฟืองมาฝากเตี่ย ท่านจึงได้ทานบ่อยๆโดยไม่ต้องซื้อ  เตี่ยบอกว่าแต่ก่อนยังได้กินของวันเพ็ญบ้าง แต่หนูนี่ซิเตี่ยบอกเฮ้อ… (ต้องปลูกกินเอง)

หลังจากขัดเจ้าเรือลำเล็กๆจบ แม่ก็ให้มาขัดเรือมาดต่อ(จุคนได้ประมาณยี่สิบคน) ท่านบอกว่าคงต้องขายให้คนอื่นแล้ว เพราะต่อไปก็จะไม่มีใครดูแลรักษา จอดไว้แบบนี้ก็จะผุพังไปเปล่าๆ ใจหนูก็ยังเสียดายเรือมาดลำนี้อยู่แต่ยังคิดไม่ออกว่าเก็บเอาไว้ทำอะไรได้บ้าง  เรือเป็นลำใหญ่ถ้าขัดคนเดียวต้องหน้ามืดแน่ๆ หนูต้องถ่ายถึงสองครั้งแยกท้ายเรือ และหัวเรือค่ะ (น้องขัดท้ายเรือ แม่ขัดหัวเรือ กล้วยไข่ถ่ายแต่รูป)

เรือมาดลำนี้เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของคุณแม่แล้วที่มีขนาดใหญ่ที่สุด แต่ก่อนมีลำใหญ่กว่านี้อีกถึงสองลำแต่ขายไปหมดแล้ว เพราะไม่ได้ใช้และดูแลรักษาไม่ไหว ถ้าไม่ขายไปป่านนี้อาจผุพังไปกับน้ำหมดแล้ว แม่อยากฝึกให้หนูและน้องชายดูแลเรือ เผื่อจะรักเขาเหมือนที่แม่หนูรักบ้าง (หนูรู้ทันนะจ๊ะแม่จ๋า)

ขอจบบันทึกด้วยคำพูดเดิมที่ว่า

ขอบคุณมากค่ะ

หมายเลขบันทึก: 475704เขียนเมื่อ 23 มกราคม 2012 05:42 น. ()แก้ไขเมื่อ 21 มิถุนายน 2012 17:32 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (15)

ขัดเรือเก็บ ที่บ้านเรียกเอาเรือขึ้นคลอง คือเก็บในที่แห้ง ร่ม แต่ก่อนเก็บต้องขัดเรือ ยาเรือ และใส่น้ำ(ทา)มันยาง ตอกหมันคือยาเรือที่รั่วตามแนว ใช้ด้ายดิบ คลุก ชัน น้ำมันยาง ปูนแดงตอกตามแนวที่แตกรอยรั่ว

น้ำมันจากต้นยางที่เอามาทาเรือ ที่นี้ครับhttp://www.gotoknow.org/blog/bangheem/397031โดยคำว่าเจาะยาง

ชอบ ชอบ ชอบ

หลานเขียนได้ดีมาก ตอนเรียนธรรมศาสตร์ พายเรือจากธรรมศาสตร์ถึงบางลำพู

เพื่อที่จะพาสาวๆไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ  แม่ค้าผัดกะทะใหญ่มากๆ อร่อยสุดๆ

เวลาพายผ่านคลองบางลำพู  น้ำเสียจะเหม็นและเป็นสีดำ คิดเอาเองไม่รู้ว่าสาวๆชอบลงเรือได้อย่างไร  พอเห็นหลานเขียนถึงเรือพาย อดีตกลับมาครับ

ชอบดูน้ำ ชอบดูเรือ แต่น้ำอยู่นานๆนี่ไม่ไหว แม่ทันสมัยมาก เข้ากับเหตุการณ์บ้านเมือง รัฐบาลทำโครงการรถคันแรก แม่กล้วยไข่ทำโครงการ เรือลำแรก 555

แต่เตี่ยกล้วยไข่ปลูกมะเฟืองสูงจริงๆด้วย สู้ๆๆครับ...

กล้วยไข่ เจ้ก็ได้ยินแม่เปรย ๆ เหมือนกัน แต่ไม่คิดว่าจะจริง เพราะแม่รักที่นี่มาก

ฟังดูก็น่าเศร้านะ ถ้าแม่ไม่ได้อยู่ที่นี่ ท่านคงจะรู้สึกคิดถึงมาก ๆ

- ตอนนี้เจ้เรตติ้งตกล่ะ ไม่มีหนุ่ม ๆ เอาของมาฝากแล้ว

ต้องซื้อมะเฟืองไปฝากเตี่ยเอง (แต่มีคนให้เงินไปซื้อนะ ฮิ ฮิ)

กล้วยไข่เดี๋ยวนี้เขียนบันทึกเก่งแล้วนี่ อีกหน่อยก็เป็นคุณครูที่เก่งได้แล้ว

หวังว่าสอนนักเรียนคงจะไม่นั่งหลับนะ 555

รักและคิดถึงเสมอ จะคอยเป็นกำลังใจให้นะ

*อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกของคุณแม่ค่ะ..เป็นความผูกพันต่อๆกันมา..

*ที่บ้านมีเรือลำแรกกับเขาในช่วงน้ำท่วมปีที่แล้ว..แต่ไม่มีโอกาสได้ใช้ เพราะหลบออกนอกบ้านไปเสียก่อน..ยังเก็บไว้ใช้ปีนี้ เผื่อน้องน้ำมาอีก..หลานพาไปซื้อ..ต่อไปจะยกให้เขาค่ะ..

Large_photo101 

 

สวัสดีค่ะ หนูกล้วยไข่

ต้นกล้วยข้างทาง เป็นปุ๋ยไปซะแล้ววว

ปกติ ปลูกกล้วยไข่เป็นหลักหรือจ๊ะ?


ที่สวนในหมู่บ้าน...วันก่อนสุกสองเครือ

มีคนมาขอซื้อ เจ้าหลานสาวตีราคาเครือละ 50 บาท!

เค้าว่ามันแพงไป ก็จริงนะ(ปกติแม่เค้าให้เพื่อนบ้านตัดไป ไม่ต้องซื้อ)

ตอนเช้าซื้อกล้วยน้ำว้ามาจากตลาด หวีละสามสิบ ลูกลีบๆ

กล้วยหอม ห้าลูกสามสิบ แพงสะบัดเลย

เลยขอเค้าว่า ขอโทษนะ ขายไม่ได้ ขอไว้ให้ยายกินเถอะ

ตอนเย็น เดินลัดทุ่ง จะไปตัดมาแขวนไว้ให้คุณยาย

เดินวนรอบสวนสามรอบ หากล้วยเครือที่ว่าสุกไม่เจอ

เด็กข้างบ้านพาวิ่งตื๋อไปดู เห็นแต่ต้น ถูกโค่น ยางกำลังหยดติ๋งๆ

นั่นไง ไม่อยากขาย เลยโดนมือ(ไม่)ดี เอาไปฟรีๆซะแล้ววว แห้วเลย หุหุ


  • พาเพื่อนๆ ไปช่วยกันขัดดีกว่า อิ อิ
  • สวัสดีค่ะคุณพี่วอญ่า
  • อ่านบันทึก โดยคำว่าเจาะยางแล้ว สนุกและได้สาระดีๆเหมือนเดิม
  • พี่เข้าในเรื่องการเก็บรักษาเรือดีกว่าหนูกับคุณแม่เสียอีก
  • ที่บอกว่า "ใช้ด้ายดิบ คลุก ชัน น้ำมันยาง ปูนแดงตอกตามแนวที่แตกรอยรั่ว"
  • ที่บ้านหนูจะทำตอนเอาเรือลงน้ำค่ะ แต่ถ้าเก็บเรือไว้บนแห้งเฉยๆจะไม่ยาเรือ
  • อย่าทำงานจนลืมห่วงสุขภาพนะคะ
  • ขอบคุณพี่วอญ่ามากค่ะ
  • สวัสดีค่ะพี่คนบ้านไกล
  • อิจฉาแทนสาวๆที่พี่พายเรือให้จริงๆ
  • นี่คงเป็นเหตุผลว่า พวกเธอไม่เหม็นน้ำเน่าเพราะมีหนุ่มหล่อพายเรือพาไปทานก๋วยเตี๋ยว ผัดไทย กระมั้งคะ
  • พี่คนบ้านไกลจำอดีตได้แม่นจังค่ะ คิดเอาเองว่าคงมีแต่เรื่องดีๆ
  • อยู่ไกลบ้าน ดูแลสุขภาพด้วยนะ จะได้กลับมาปลูกบ้านริมคลองอย่างที่หวังไว้
  • ของคุณพี่คนบ้านไกลมากค่ะ
  • อาจารย์ขจิตคะ
  • แม่บอกแรงไม่มีให้ทำโครงการเรือลำแรกแล้ว
  • มีแต่เรือลำสุดท้ายแทนค่ะ
  • หลังต้นมะเฟืองที่เตี่ยปลูกเป็นต้นชมพู่มะเหมี่ยวที่ตายไป (ตอนนี้ที่บ้านร้อนมาก)
  • ขอบคุณอาจารย์มากค่ะ
  • เจ้วันเพ็ญจ๋า
  • มาไวแซงทางโค้งเชียวนะ แต่เขียนของตัวเองบ้างสิ(ชีวิตคู่ก็ได้)
  • จบเรื่องมะเฟืองเตอะ ฟังแล้วมันช้ำใจเปล่าๆ
  • ความชราทำให้แม่คิดว่าจะสู้กับธรรมชาติที่บ้านไม่ไหวน่ะ เรื่องนี้เจ้าน่าจะเข้าใจได้ดีกว่าใครๆ
  • ส่วนเรื่องเขียนเก่งกับเป็นครูที่เก่ง โดยส่วนตัวกล้วยคิดว่าไม่ค่อยเกี่ยวกันเท่าใดนัก
  • ครูเก่งเป็นภาคปฎิบัติ แต่เขียนเก่งเป็นเพียงการจัดรวบรวมข้อมูลในหัวสมอง(ซึ่งไม่ค่อยจะมี) ให้เข้าใจเรื่องต่างๆได้ดีขึ้นเท่านั้นเอง (ไม่รู้ว่าจริงเท็จเป็นไงลองถามพี่หมอให้หน่อยเด้อ)
  • รักและคิดถึง(ไม่เสมอ)เช่นกัน555
  • สวัสดีค่ะพี่ใหญ่
  • ใครหนอจะเตรียมพร้อมรับน้ำได้เก่งเหมือนพี่ และยังเก็บรักษาของใช้ได้ดีอีกด้วย
  • การวางแผนเอาสมบัติ(เรือ) ให้หลาน จะทำให้เรามีภาระดูแลของใช้น้อยลง และยังอาจเกิดประโยชน์กับผู้อื่นอย่างมาก ซึ่งถือเป็นบุญใหญ่ทำให้ผู้ให้มีความสุข ส่วนผู้รับก็ปลาบปลื้มใจและจะระลึกถึงบุญคุณของพี่ใหญ่เสมอๆ
  • ช่วงนี้อากาสเปลี่ยจากร้อน เป็นร้อนมาก พี่ใหญ่ดูแลสุขภาพบ้างนะคะ
  • ของคุณมากค่ะ
  • สวัสดีค่ะพี่ตะวันเบิกฟ้า
  • ปกติปลูกกล้วยน้ำว้าเป็นหลัก กล้วยไข่่เขาโคนง่าย แต่กล้วยไข่ก็ปลูกค่ะ
  • ช่วงน้ำท่วมของแพงจริงๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งกล้วยน้ำว้า
  • คนมือไม่ดีที่พี่ว่า เขาคงตัดเอาไปทำประโยชน์ แต่ลืมนึกถึงคนที่เสียประโยชน์ไป
  • ขอบคุณพี่ตะวันเบิกฟ้ามากค่ะ
  • พี่อาร์ม
  • กล้วยกับน้องขัดกันเกือบเสร็จแล้ว (คนขัดนะ)
  • ขอบคุณมากค่ะ

 

เป็นกำลังใจค่ะ

มาแอบอ่านอีกแล้ว...ละ ^^.

แวะมาเยือน อ่านแล้วสนุกเห็นภาพ เหมือนเด็กบ้านสวน เป็นครอบครัวที่อบอุ่น นะครับน้องกล้วยไข่

  • ขอบคุณพี่แจ๋วมากค่ะ
  • รออ่านบันทึกของพี่  รอๆๆๆแง
  • สวัสดีค่ะครูเชษฐ
  • ครอบครัวอบอุ่น เพราะเตี่ยแม่ห่วงใยกันค่ะ
  • กล้วยไข่ครับ
  • มาก่อกวน
  • ตอบไม่ทันนะซิ 55
  • พระไพศาลท่านบอกว่า
  • "เงินซื้อได้แต่ความสบาย ส่วนความสุขนั้นต้องทำเอง"
  • สรุปแล้ว แม่ยกเรือให้นะครับ สงสารเรือ 5555

ชื่นชมคุณแม่น้องกล้วยไข่ เก่งมากๆ เลยนะคะ เป็นผู้หญิงเหล็กเลยเนี่ย

ส่งกำลังใจ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น ยินดีด้วยค่ะ ฮักดูแลน้องเรือ ดีๆ เน้อ :)

  • สวัสดีค่ะอาจารย์กามนิตหนุ่ม
  • ตอนนี้ไม่ว่างแม้แต่จะเข้าgotoknow (ข้ออ้าง)
  • งาน การบ้าน การฝึกสอน เยอะแยะไปหมด(เพราะพอกเอาไว้)
  • บันทึกใหม่ไม่รู้จะได้เริ่มตอนไหน
  • ขอบคุณคำคมที่นำมาฝากนะคะ จะจดจำขึ้นใจ
  • เงินซื้อได้แต่ความสบาย ส่วนความสุขนั้นต้องทำเอง"
  • หนูก็สงสารเจ้าเรือน้อยใหญ่เหมือนกันค่ะที่ต้องถูกบังคับให้เปลี่ยนเจ้าของ
  • ขอบคุณค่ะ
  • สวัสดีค่ะพี่ปู
  • ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น หนูก็หวังเช่นนั้นเหมือนกันค่ะ
  • แต่เหมือนจะไม่ใช่เลย
  • เรือไม้เขาต้องการความรักมากๆเลย ถ้าไม่ดูแลดีๆจะผุหมดเลย
  • ขอบคุณพี่ปูมากค่ะ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี