สำหรับผมแล้ว.....การปั่นรถจักรยาน นอกจากจะได้ออกกำลังกาย และได้สูดอากาศที่บริสุทธิ์แล้ว ก็ยังทำให้ผมได้ทำหน้าที่ของ "พ่อที่ดี" ให้กับลูกๆ ด้วยนะครับ

 

 

 

 



เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด  :

ตะวันลับฟ้า.....ที่บ้านแม่ตาด

 

 

 ตะวันกำลังลับขอบฟ้า

 

 

 

          ตอนเย็นๆ ผมชอบปั่นรถจักรยานออกกำลังกาย โดยมีลูกสาวทั้ง 2 คน(น้องเพียงพอและน้องแพรวพราว) นั่งซ้อนท้ายไปด้วย

          ผมจะปั่นรถจักรยานรอบหมู่บ้านเกือบทุกเย็น รอบละประมาณ 3 กิโลเมตร บางวันก็ปั่นรอบเดียว แต่บางวันก็ปั่น 2-3 รอบ  ขึ้นอยู่กับจังหวะและเวลา

         ตอนแรกๆ ชาวบ้านก็พากันขำและยิ้มใหญ่ ที่เห็นผมกับลูกๆ นั่งรถจักรยานไปด้วยกันรอบหมู่บ้าน

         บางคนบอกว่า....เหมือนพ่ออึ่งอ่างกำลังปั่นรถถีบโดยมีลูกอึ่งอ่าง 2 ตัว นั่งซ้อนท้ายไปด้วย.....แหม!  ช่างจินตนาการเสียจริงๆ  555

         ในขณะที่บางคนก็บอกว่า ผมเหมือนกับ "แมงงอด(แมงป่อง)" ที่เวลาไปไหนมาไหนจะมีลูกๆ เกาะหลังอยู่ตลอดเวลา   คิคิคิ

          แต่มีหลายคน.....ที่มองผมอย่างชื่นชม เพราะมองเห็นประโยชน์และความงามที่ซุกซ่อนอยู่ในนั้น

         สำหรับผมแล้ว.....การปั่นรถจักรยาน นอกจากจะได้ออกกำลังกาย และได้สูดอากาศที่บริสุทธิ์แล้ว ก็ยังทำให้ผมได้ทำหน้าที่ของ "พ่อที่ดี"ให้กับลูกๆ ด้วยนะครับ เพราะตอนเย็นๆ ผมจะพาลูกสาวนั่งซ้อนท้ายไปด้วยตลอด  ซึ่งสร้างความรู้สึกอบอุ่นให้กับลูกๆ ได้อย่างดีเลยทีเดียว

          ตอนแรกๆ ผมก็ปั่นรถจักรยานไปกับลูกๆ เพียงคันเดียว  แต่ตอนหลังๆ ก็มีเยาวชนเข้ามาร่วมปั่นรถจักรยานออกกำลังกายด้วย ประมาณ 5-6 คัน  ทำให้บรรยากาศในแต่ละวันมีความคึกคักและสนุกสนานตลอดทาง

 

 

          แล้วเพื่อนๆ ละครับ.....ได้พากันปั่นรถจักรยานออกกำลังกายกันบ้างไหมเอ่ย?

 

 

 

 

 

 พี่เพียงพอกับน้องแพรวพราว

 2 คน  2 อารมณ์

 

 เรารักกันน่ะ

น่ารักทั้งคู่เลย  555 

 พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า


ด้านล่าง.....คือบรรยากาศหรือทิวทัศน์ยามเย็นที่หมู่บ้านแม่ตาดนะครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังคาสีเขียว  คือ  บ้านของครอบครัวผมเองครับ

 

 

 

 http://www.youtube.com/watch?v=XJnkG7n2-Fw&feature=related

เพลง      "เก็บตะวัน"

ร้องโดย       "อิทธิ   พลางกูร"