ลิง กิน ลิง คน กิน คน

"ชีวิต" เริ่มต้น ด้วยคำว่า "กิน"เมื่อ"เกิด"ในธรรมชาติ...ไม่ว่าจะเป็นคน..หรือ สัตว์..หรือต้นไม้...และคำๆนี้ยิ่งใหญ่ในความหมาย..ของชีวิต..เมื่อ.."กิน"เกินพอดี...

เรื่องนี้เกิดขึ้น บนยอดไม้..ใน ป่าแห่งหนึ่ง..ที่มีขอบเขตุที่จำกัดมากขึ้นทุกที่..เพราะ มนุษย์บุกเบิกพื้นที่ "ป่า" ให้เป็นที่ทำมาหา "กิน...."

..เสียงเจี้ยวจ้าว..ร้องจ้ากกกๆๆๆ..แสดง ถึงความหวาดกลัวสุดๆๆของฝูงลิงเล็กๆประเภทหนึ่งที่มีหน้าตาและสีสัน..อันสวยงามตามที่ธรรมชาติสร้างมาให้...มัน โหน โยนตัวบนยอดไม้.. หนีผู้ไล่ล่า...ซึ่ง..เป็น ลิง เหมือนกัน..(ลิงประเภทนี้ ถูกคน ตั้งชื่อแบบฝรั่งว่า "ชิมแปนซี" )..ฝรั่งเล่าว่า..ลิงประเภทนี้..กิน พืชเป็นอาหารหลัก..เป็น สัตว์ที่มี..เซลล์มีความเป็นธรรมชาติเหมือนและใกล้ความเป็นคนมากที่สุด..มันสามารถ..คิดค้น..เป็นต้นว่า.."ตก มดกิน"....แต่ครั้งนี้..เจ้าลิงประเภทนี้..นั่ง"กินลิง"..ที่จับมาได้..ฉีก แบ่งกันกิน..อย่างหน้า ตาเฉย...(ทำให้ฝรั่ง..งงๆ...สงสัยว่า..ทำไม.."ลิง กิน ลิง"....)

..อีกเรื่องหนึ่ง..".คน กิน คน "..เมื่อเป็นเด็ก..ได้ยินถึงเรื่อง.."คน กิน..คน"..คนประเภทนี้อาศัยอยู่ในป่า ดงดิบ ทางภาคใต้ของประเทศไทย..ในมาเลียเซีย..เลยไปจนถึงหมู่เกาะ..นิวกีนี...ในครั้งนั้น..สาเหตุหนึ่ง..ของการ กิน..คน..คือ"ความเป็นศัตรู..ผู้รุกล้ำำดินแดน..ที่ทำ"กิน"...(ฝรั่งเล่า..)...สามสิบสี่สิบปีที่ผ่านไป..ในสมัยที่มนุษย์อยู่กับ คำว่า "เจริญ"มี "คนกินคน"เกิดขึ้นในเมืองที่เจริญแล้ว(กรุงเทพ)และชายผู้"กินคน"ด้วยกันมีชื่อว่า "ซีอุย"..

(ความสงสัย "ของผู้เขียน"ที่..งงๆลอกแบบฝรั่งก็คือ...เมื่อไร..คนจะ.."พอ"(ดี)..ซะที..กับการ..."กิน"..)