หนอนหนังสือ

  

 

 

...

เราเรียงร้อยคอยรู้ให้ดูเห็น
เรียนรู้เป็นเช่นหนอนอ่านหนังสือ
หนอนตัวน้อยคอยรักมักฝึกปรือ
เริ่มต้นคือเปิดใจรักใคร่กัน

หนังสือ...กลายเป็นครูที่รู้สิ้น
ธรณินเป็นพยานไม่แปรผัน
กระดาษคั่นเก็บรอยเรียงร้อยกัน
แสงตะวันส่องทางที่กลางใจ

เราฝึกปรือขยันอ่านวันละหน้า
ขยับแข้งขยับขาดวงตาใส
ขยับแว่นสายตามิช้าใย
อ่านว่องไวทุกกาลเนิ่นนานมา

แบบฝึกหัดชีวิตใครคิดก่อน
แล้วมองย้อนทบทวนที่หวนหา
ประสบการณ์ผ่านไปตามเวลา
ทางข้างหน้าลำบากก็จักเดิน

หนังสือ...คือเพื่อนที่คอยบอก
ไม่ปอกลอกเหมือนใครให้ขัดเขิน
เส้นทางใดหนทางดีไม่มีเกิน
หนทางเดิน เดินไปสู่ปลายทาง

ฉันเป็นเพียงตัวหนอนในหนังสือ
ความนับถือตนเองนั้นไกลห่าง
จะยังคงอ่านต่อไปทุกเส้นทาง
เผื่ออ้างว้างเดียวดายจะคลายลง

...

 

 

 

บ้านปลายดง แห่ง หางดอย

ฤดูหนาว ณ เชียงใหม่

๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๔

๐๑.๑๓ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ไร้ทิศทาง ...

 

บทกลอนไร้ทิศทางของ "คนชอบอ่านหนังสือ" เท่านั้น

และจักยังไร้ทิศทางต่อไป

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................