หนอนหนังสือ ... (บทกวีอารมณ์ไร้ทิศทาง)

 

หนอนหนังสือ

  

 

 

...

เราเรียงร้อยคอยรู้ให้ดูเห็น
เรียนรู้เป็นเช่นหนอนอ่านหนังสือ
หนอนตัวน้อยคอยรักมักฝึกปรือ
เริ่มต้นคือเปิดใจรักใคร่กัน

หนังสือ...กลายเป็นครูที่รู้สิ้น
ธรณินเป็นพยานไม่แปรผัน
กระดาษคั่นเก็บรอยเรียงร้อยกัน
แสงตะวันส่องทางที่กลางใจ

เราฝึกปรือขยันอ่านวันละหน้า
ขยับแข้งขยับขาดวงตาใส
ขยับแว่นสายตามิช้าใย
อ่านว่องไวทุกกาลเนิ่นนานมา

แบบฝึกหัดชีวิตใครคิดก่อน
แล้วมองย้อนทบทวนที่หวนหา
ประสบการณ์ผ่านไปตามเวลา
ทางข้างหน้าลำบากก็จักเดิน

หนังสือ...คือเพื่อนที่คอยบอก
ไม่ปอกลอกเหมือนใครให้ขัดเขิน
เส้นทางใดหนทางดีไม่มีเกิน
หนทางเดิน เดินไปสู่ปลายทาง

ฉันเป็นเพียงตัวหนอนในหนังสือ
ความนับถือตนเองนั้นไกลห่าง
จะยังคงอ่านต่อไปทุกเส้นทาง
เผื่ออ้างว้างเดียวดายจะคลายลง

...

 

 

 

บ้านปลายดง แห่ง หางดอย

ฤดูหนาว ณ เชียงใหม่

๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๔

๐๑.๑๓ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ไร้ทิศทาง ...

 

บทกลอนไร้ทิศทางของ "คนชอบอ่านหนังสือ" เท่านั้น

และจักยังไร้ทิศทางต่อไป

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อารมณ์พาไป หัวใจพาเดิน



ความเห็น (18)

"บทกลอนหนอน หนังสือ ไร้ทิศทาง

ไม่เหินห่าง จากหนังสือ ถือเป็นเพื่อน

ผลึกคิด ลิขิตมา บอกย้ำเตือน

อย่าลืมเลือน หนังสือ คือเพื่อนแท้" ...

.(อย่างมีทิศทาง...ขอคารวะครูด้วย ชาหู่หลงสักหนึ่งจอก)

เขียนเมื่อ 

อ่านจบแล้วก็ให้คิดใคร่ครวญ

กับสำนวนคำว่าหนอนหนังสือ

หมายถึงคนชอบอ่านและฝึกปรึอ

หากแต่ความนับถือตัวเองยังห่างไกล

...

ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ อะไรนี่

ความเหงามีอิทธิพลเสียนี่ไฉน

ปล่อยให้ตัวเองอ้างว้างได้อย่างไร

ก็หนังสือนั่นไงที่เป็นพื่อน

..เหอ เหอ..

รออ่านผลงานดี ๆ และมีกำลังใจจากสาวน้อยมาฝากค่ะ..^_^

เขียนเมื่อ 

สงสัยจะแว่นสายตายาวด้วยนะคะเนี่ย...5555  (ตอนเด็กคงสั้น  ต่อมาปกติ  แล้วก็ยาว)

หนอนหนังสือมักจะอยู่ได้ด้วยตนเอง  อ้างว้างหรือไม่....ตัวเองเท่านั้นที่บอกได้  เคยมีคนบอก...ท่ามกลางผู้คนเยอะแยะ  แต่ก็เหงา

เท่าที่ติดตามอ่านตัวหนังสือมา....ยังรู้เลยนะคะว่านับถือตนเองได้หลายเรื่อง  ความมุ่งมั่นสร้างความเป็นครูและความเป็นคน  การถ่ายภาพสวย ๆ ที่สื่อออกมาสร้างแรงบันดาลใจถึงคนอื่นได้   การแต่งบทกวีสุนทรีย์สวยงาม  บางทีก็เศร้านิด ๆ ขมหน่อย ๆ  หลากหลายอารมณ์เข้าถึงจิตใจผู้อ่าน... 

ดังนั้น  ขอค้าน....หรือประเด็นใดเท่านั้นแหละ  ที่ "ความนับถือตนเอง" ยังห่างไกล

เขียนเมื่อ 

ขอรับการคารวะจากท่าน วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei-- ๑ จอกครับ

หอมกรุ่นละมุนละไมกับชาหู่หลง ;)...

ขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ พี่พยาบาล สีตะวัน และสาวน้อยร้อยชั่งของคุณลุง ;)...

ตอบเป็นกลอนเจ๋ง ๆ เลยครับพี่

เขียนเมื่อ 

...

โอ้คุณหมอ ทพญ.ธิรัมภา ค้านด้วยเหตุผล
ผมจำนนต่อพยานและหลักฐาน
แฟนพันธุ์แท้นี่นา...ตามเนิ่นนาน
วิเคราะห์ในทุกด้านที่ผ่านไป

...

แหม ขอบคุณมากครับคุณหมอ ;)...

เขียนเมื่อ 

ไร้ทิศทางเพราะห่างเธอ

ได้เพียงละเมอเพ้อห่วงหา

ใจมีแต่คลาสสิคตลอดเวลา

ไฝ่ปรารถนาแต่เธอเพ้อรำพัน

...

สู้ๆ ค่ะ อ. โสดเหือ :)

เขียนเมื่อ 

Classic = อดีต

อ่ะ แต่ยังสู้อยู่น้า คุณ Poo ;)...

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

อ้าว  สายชลกลายเป็นหนอนหนังสือไปซะแล้วค่ะ

หนังสือมีค่า โดยเฉพาะเวลาเหงา ทำให้เราได้ความรู้และความสุขจากการอ่านเสมอๆ เลยค่ะอาจารย์สายชล... ^_^

เขียนเมื่อ 

แปลงร่างง่ายดายเลยครับ นางฟ้าของสายชน (บท) ;)...

ขอบคุณที่มาให้คิดถึงนะครับ นางฟ้า ชาดา ;)...

"ส่งมือเธอมาให้ฉัน เราจะเดินเคียงข้างกันไป"

  • เดินทางไกลเหมือนได้โชค
  • ท่องโลกเรียนรู้อยู่เสมอ
  • เก็บเกี่ยวประสบการณ์อันเลิศเลอ
  • เพื่อนเกลอเคียงกายหลายคน

 

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ ท่านอาจารย์ โสภณ เปียสนิท ;)...

เขียนเมื่อ 
  • เขาว่ากันไว้ว่า..."ยิ่งอ่านยิ่งไม่รู้" กิ่งไผ่เข้าใจเอาเองว่า  เมื่ออ่านเยอะ  ก็ยิ่งมีอะไรๆที่อ่านเจอแล้วอยากหาคำตอบต่อไป  ก็เลยหาคำตอบด้วยการอ่านๆๆ
  • เพราะว่า อาการแบบนี้  มันเกิดกับตัวเองเสมอๆ จนกลายเป็นหนอนหนังสือขั้นครูไปแล้วละ
เขียนเมื่อ 

อาการของ "ผู้ใฝ่รู้" นั่นเองครับ คุณ กิ่งไผ่ใบหลิว ;)...

ขอบคุณมากครับ

Wasawat Deemarnขอโทษที่ตอบช้า ผมมัวแต่ไปติดอยู่ช่องทางเฟส และไลน์แต่ว่างก็ยังเข้ามาโพสต์ไว้เสมอ เพื่อเก็บข้อมูลให้ชีวิตขอบคุณที่ทักทายกันชีวิตเหมือนการเดินทางการมีเพื่อนพบพาระหว่างทางเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา

กิ่งไผ่จริงดั่งว่าครับยิ่งอ่านยิ่งเจอความรู้ยิ่งเดินทางยิ่งได้ความรู้ประสบการณ์ใหม่คือความรู้เมื่อรู้ก็เขียนไว้เขียนไว้ ให้คนอ่านได้ความรู้อีกทีชีวิตมุมนี้น่าอภิรมย์ยินดีนะครับ

เขียนเมื่อ 

มิเป็นไรครับ ท่านอาจารย์โสภณ ;)…

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ ท่านอาจารย์โสภณ ;)…