ความหนาวเย็นสะท้านใจ

  

 

...

ความหนาวเหน็บเจ็บปวดที่รวดร้าว
ผกากราวพราวพร่างที่ทางฝัน
สายลมเย็นเช่นวันนี้มีมานาน
สุดทนทานผ่านวันและผ่านคืน

จุดที่ยืนยืนเดียวดายอย่างไร้คู่
จุดที่ยืนยืนอยู่ไม่แข็งขืน
จุดที่ยืนยืนยงไม่คงคืน
จุดที่ยืนยืนยันว่าฉันรอ

ความเจ็บปวดรวดร้าวที่หนาวเย็น
ความเจ็บเป็นสัญญาที่ไม่ขอ
เธอมอบให้ทุกวันที่ฉันรอ
ไม่เพียงพอความเจ็บที่เหน็บใจ

กาลเวลาผ่านล่วงมาแสนนาน
เก็บอาการความรู้สึกที่มีให้
ถึงเวลาจะล่วงและเลยไป
แต่หัวใจยังเก็บเจ็บจากเธอ

ฉันคงเป็นคนสุดท้ายที่คิดถึง
ฉันคงเป็นความติดตรึงที่พลั้งเผลอ
ฉันคงเป็นฝุ่นผงในใจเธอ
ฉันคงแค่ผ่านมาเจอแค่นั้นจริง

ความหนาวเย็นสะท้านทนทานไหว
ความเปล่าเปลี่ยวหัวใจไร้ไฟผิง
ความเดียวดายไร้เธอแอบอุ่นอิง
แต่ใจจริงยังมีเธอเพียงคนเดียว

...

 

 

 

บ้านปลายดง แห่ง หางดอย

ฤดูหนาว ณ เชียงใหม่

๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

๐๐.๐๒ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์หนาวใจ ...

 

ทิ้งการเขียนบทกวีมาหลายสัปดาห์ อันเนื่องมาจากภาระงานที่มากมาย แต่กลับมาเขียนอีกครั้ง เพราะว่า "คิดถึงเธอ"

 

และเธอคนนั้น คนที่ฉันคิดถึงอยู่มากมาย ...

เธอจะรู้ไหมหนอ ...

 

อากาศหนาววันนี้ หนาวจริงแล้ว

ดูแลสุขภาพนะครับ 

บุญรักษา ครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................