"ครูผู้ให้"

  

 

...

จะขอกล่าวถึงครูผู้ประเสริฐ
ผู้ล้ำเลิศปัญญามหาศาล
ปลุกสำนึกปลุกจิตและวิญญาณ
ให้ลูกศิษย์เชี่ยวชาญงานวิชา

เปรียบเหมือนแสงเทียนทองส่องชีวิต
ให้ลูกศิษย์ตั้งใจเรียนเพียรศึกษา
สอนให้รักกตัญญูมีเมตตา
สอนให้รู้คุณค่าความเป็นคน

สอนให้ศิษย์ฝึกตนตั้งต้นใหม่
สอนให้เป็นผู้ให้ไม่หวังผล
แม้เหนื่อยยากลำบากให้อดทน
เกิดเป็นคนอย่ายอมแพ้โชคชะตา

ครูคนนี้ฝึกให้คิดหาคำตอบ
ครูคนนี้ฝึกให้คิดแก้ปัญหา
ครูคนนี้ชี้นำทางปัญญา
ฝึกลูกศิษย์ให้แกร่งกล้าทั้งกายใจ

ฝึกให้ศิษย์เป็นคนคิดรอบคอบ
ฝึกทดสอบวิเคราะห์ความรู้ถามไถ่
การศึกษาโดยระบบสื่อทางไกล
เป็นวิชาที่ให้ความรู้มากมี

ณ วันนี้ชีวิตจึงคิดได้
ชอบหรือชังอย่างไรมิใช่ที่
เหล่าลูกศิษย์เติบใหญ่และได้ดี
ก็เพราะมีคุณครูชื่อ (............)

...

 

 

 

ลูกศิษย์เอกภาษาไทย

แต่งไว้ให้วันศุกร์ที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

เวลา ๑๖.๐๐ น.

 

 

 

......................................................................................................................................................................

เรื่องราวเล่าขาน ตำนานบทใหม่ ...

 

เรื่องของเรื่อง ก็คือ ลูกศิษย์เอกภาษาไทยคนนี้ เขียนเล่าไว้ในประวัติส่วนตัวว่า มีความสามารถพิเศษในการแต่งกาพย์ กลอน กวี

สัปดาห์ที่ผ่านมา ระหว่างการเช็คชื่อ ผมจึงบอกเขาว่า ในฐานะที่เธอเรียนกับครูมาเป็นรอบที่สอง วิชาที่สองแล้ว (ทั้ง ๆ ที่ไม่มีใครอยากเรียนกับครู) เธอน่าจะรู้จักครูมากกว่าคนอื่น ไหนลองแต่งกลอนให้ครูสักบท สองบท สิ ครูอยากทราบมุมมองของเรา

 

แล้วสัปดาห์นี้ วันนี้ (๑๘ พ.ย.๕๔) นักศึกษาคนนี้ก็ได้นำบทกลอนเขียนใส่กระดาษมามอบไว้ให้ ผมจึงรับไว้แล้วกล่าวขอบคุณที่ยังไม่ลืมสิ่งที่ครูได้ขอเอาไว้

วันนี้ ผมจึงบันทึกบทกลอนดังกล่าวลงเก็บไว้เป็นความทรงจำ

 

นี่คือ รางวัลของคนเป็นครูมีเพียงเท่านี้...ก็สุขใจแล้ว

ไม่ได้ต้องอะไรมากไปกว่านี้

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................