จริยธรรมของนักวิจัย

  ติดต่อ

       ผมอ่านในจดหมายข่าว ประชากรและการพัฒนา      พบข้อความเกี่ยวกับจริยธรรมในการวิจัยที่น่าจะนำมาบอกต่อ   ดังต่อไปนี้

จริยธรรมพื้นฐาน 10 ประการของนักวิจัย
ศิรินันท์ กิตติสุขสถิต

       การเป็นนักวิจัยที่ดี ต้องปฏิบัติตาม “จริยธรรมพื้นฐาน 10 ประการของนักวิจัย” * ดังนี้
            ประการที่หนึ่ง ต้องได้รับการยินยอมจากประชากรตัวอย่างในการวิจัย
            ประการที่สอง ต้องเคารพประชากรตัวอย่างเสมือนอาจารย์ของตน
            ประการที่สาม ต้องเก็บความลับของข้อมูลที่ได้จากประชากรตัวอย่างอย่างเคร่งครัด
            ประการที่สี่ ต้องไม่ทำให้ประชากรตัวอย่างเกิดความบีบคั้นทั้งทางกายและใจ
            ประการที่ห้า ต้องให้เกียรติผู้ร่วมวิจัยและผู้มีส่วนช่วยเหลือในการวิจัย
            ประการที่หก ต้องให้เกียรติในการอ้างอิงข้อมูล
            ประการที่เจ็ด ต้องซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพ ไม่หลอกลวง ผลการวิจัยต่อสาธารณชน
            ประการที่แปด ต้องเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ความรู้ที่ได้จากการวิจัยให้เป็นสาธารณประโยชน์
            ประการที่เก้า ต้องหลีกเลี่ยงประเด็นหรือหัวข้อวิจัยที่ไม่เป็นวิทยาศาสตร์เป็นเรื่องงมงาย
            ประการที่สิบ ต้องให้ผู้ใช้ข้อมูลเข้าถึงข้อมูลหรือผลการวิจัยโดยง่าย

      ก่อนที่ท่านจะดำเนินการวิจัย ท่านควรมีการวางกรอบจริยธรรมในการวิจัยให้ครอบคลุมจริยธรรมพื้นฐาน 10 ประการนี้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
* “จริยธรรมพื้นฐาน 10 ประการของนักวิจัย” เรียบเรียงจาก
1 UNESCO, MOST Secretariat. Ethical Guidelines for International Comparative Social Science Research in the Framework of MOST, MOST Phase I website, 1994-2003.
2 มณฑาทิพย์ ไชยศักดิ์, ชุดวิชาการทำวิจัยเบื้องต้น วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ราชบุรี สถาบันพระบรมราชชนก, กรกฎาคม 2549. (http://www.banr.ac.th/e_le/f_res/lesl.htm)
 
        คัดลอกจาก จดหมายข่าว ประชากรและการพัฒนา (สถาบันวิจัยประชากรและสังคม  มหาวิทยาลัยมหิดล) ปีที่ ๒๖  ฉบับที่ ๖  สิงหาคม - กันยายน ๒๕๔๙


วิจารณ์ พานิช
๒๗ สค. ๔๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 46799, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #การวิจัย#คุณธรรมจริยธรรม#มหาวิทยาลัยมหิดล#สถาบันวิจัยประชากรและสังคม

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (1)

เห็นด้วยกับอาจารย์ครับ แต่ผมมีเรื่องใคร่ขอแสดงความคิดเห็น 2 ประเด็นครับ

1. การที่นักวิจัยส่วนหนึ่งได้เก็บข้อมูลมาแล้ว เวลาเขียนมักจะใส่ความรู้สึกของตนเองเข้าไปเพื่อให้ข้อมูลดูดีขึ้น ซึ่งผมเรียกว่าการข่มขืนข้อมูล ก็ควรที่จะหลีกเลี่ยงด้วยเช่นกันนะครับ

2. การทำวิจัยที่เราบอกว่างมงายตามข้อ 9 นั้น ผมว่าไม่น่าจะมองข้ามในบางเรื่องนะครับ แต่เราจะทำอย่างไรในเรื่องนั้นๆ ให้สามารถอธิบายผลเป็นเชิงวิทยาศาสตร์ได้ เช่น การผูกผ้าแดงต้นไม้ใหญ่ การบูชาเห็ดดอกใหญ่ การบูชาสัตว์ต่างๆ ที่เกิดมาแล้วไม่เหมือนพ่อแม่ เป็นต้น ถ้าหากเราอธิบายเป็นเหตุเป็นผลได้น่าจะทำให้สังคมดีขึ้น เพราะเรื่องนี้มันเกิดมาช้านานแล้วกับสังคมไทย โดยเฉพาะสังคมที่ค่อนข้างด้อยโอกาส เพียงแต่ว่าเราจะทำอย่างไรเท่านั้นแหละครับ

ขอบคุณครับ

อุทัย   อันพิมพ์