"น้ำท่วม เขื่อนพัง ดินทรุด... อย่าหยุด น้ำใจไทย มากยิ่ง... เงินทอง มากมาย หลายสิ่ง... อย่าทิ้ง ยื่นหยิบ ให้กัน..."

แม้ผู้เขียนจะมีโอกาสติดตามข่าวน้ำท่วมมาเป็นระยะๆ ตั้งแต่ครั้งที่น้ำท่วมน้ำปาด..จังหวัดอุตรดิตถ์ มาจังหวัดพิษณุโลก  จังหวัดพิจิตร  และลามมาภาคกลาง  จนปัจจุบันน้ำเอ่อเข้ากรุงเทพฯ ทั้งเขตชั้นนอก - เขตชั้นใน  เห็นภาพผู้คน แลสิงสาราสัตว์ อพยพ หนีน้ำ...หลีกหนีจากอุทกภัย ก็ให้อดสงสารไม่ได้... เพราะชั่วโมงนี้เมืองไทยคงไม่มีอะไรดีไปกว่า "ความรู้รักสามัคคี" ตามพระราชดำรัสพ่อหลวงไทย... ผู้เขียนจึงขอให้คนไทยทุกคนร่วมด้วยช่วยกันแบ่งปันน้ำใจร่วมด้วยช่วยกัน เพื่อให้เราชาวไทยฝ่าวิกฤติครั้งนี้ไปด้วยกัน...สู้ๆๆ ครับพี่น้องไทย....

 

น้ำท่วม  น้ำขัง  น้ำเกิน

น้ำเมิน  แบ่งชาติ  ศาสนา

น้ำไม่สน  องค์พระ  ปฏิมา

น้ำพัดพา  ทุกสิ่ง  จมบาดาล...

  

น้ำท่วม  น้ำล้น  น้ำมาก

น้ำหลาก  คนเขา  กล่าวขาน

น้ำท่วม  เกือบทะลุ  เพดาน

ใจเบิกบาน  น้ำไม่ท่วม  บานประตู...

 

น้ำท่วม  น้ำเกย  น้ำเกี่ยว

น้ำเชี่ยว  น้ำแรง  คนรู้

น้ำพัด  น้ำซัด  น่าดู

จะทิ้งหมู่  สูเจ้า  ได้ใยเกลอ...

น้ำท่วม  น้ำนอง  น้ำเอ่อ

หากเผลอ  ตะเข้  มาหา

หนีน้ำ  อาจหวัง  พึ่งพา

มนุษย์บ้า  ยังจับ  ไปทำกิน...

น้ำท่วม  น้ำล้น  น้ำไหล

น้ำไป  น้ำพัด  หมดสิ้น

ไม่เหลือ  ทรัพย์สิน  บนดิน

บ้าบิ่น  กวาดเกรี้ยง  สัตว์นานา...

 

น้ำท่วม  น้ำไหล  น้ำหลาก

ทุกข์ยาก  ลำบาก  หนักหนา

ผู้คน  หาที่  พึ่งพา

โธ่หมา..  อย่าฉัน  อยู่อย่างไร...

 

น้ำท่วม  น้ำริน  น้ำนิ่ง

สรรพสิ่ง  ต่างวิ่ง  โยกย้าย

ตัวข้า  ร่างใหญ่  เสียกะไร

จะเคลื่อนไหว  ไปไหน  ยากเหลือทน...

 

น้ำท่วม  น้ำพัด  น้ำพัง

ชิงชัง  แต่ไหน  สับสน

น้ำทำ  ฉันนี้  อับจน

ใครสักคน  ช่วยข้าเหมียว  น้อยที... 

 

น้ำท่วม  น้ำล้น  น้ำนอง

หมายปอง  ชีวิต  ฤานี่

เวรกรรม  อันใด  ที่มี

พรากชีวี  ไก่ตาย  หมดเล้าเลย...

 

น้ำท่วม  น้ำนอง  น้ำขัง

น้ำพัง  เศรษฐกิจ  หมดเหวย

น้ำมา  น้ำซัด  น้ำเกย

จมเลย  สินค้า  โรงงานดัง...

 

น้ำท่วม  น้ำเอ่อ  น้ำเฉ่ย

มองเลย  สุดตา  น้ำขัง

ดุจดัง  ทะเลสาบ  เกาะสีชัง

ขังจัง  ขังจริง  น้ำเอย...

 

 

น้ำท่วม  น้ำนอง  เหนื่อยนัก

ยามพัก  พวกเรา  ไม่อยู่เฉย

เอนกาย  โต้ลม  รำเพย

โธ่เว้ย...  น้ำท่วม  หนักจริง... 

น้ำท่วม  เขื่อนพัง  ดินทรุด

อย่าหยุด  น้ำใจไทย  มากยิ่ง

เงินทอง  มากมาย  หลายสิ่ง

อย่าทิ้ง  ยื่นหยิบ  ให้กัน...

 

ให้ชื่อ  คนไทย  ลือกระฉ่อน

 ละอ่อน  หนุ่มแก่  แข็งขัน

ไม่จน  น้ำใจ  สักวัน

เธอฉัน  เรานั้น  ช่วยกัน...

 *** ขอบคุณข้อมูลภาพจากอินเทอร์เน็ต...ครับ