ผู้เขียนได้ช่วยมหาวิทยาลัยลัยในบันทึกนี้แล้ว แต่ครั้งนี้เป็นเรื่องของสมาชิกจิตอาสาซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากพี่ใหญ่ น้องหมอดาว พี่ครูนกจากสุพรรณบุรี พี่อุ้มบุญ พี่มณฑา วงศ์มณีโรจน์ จากสถาบันวิจัยฯ ผศ.ดร.ศิรประภา ท่านรศ.ดร.รวี มากๆที่ช่วยงบประมาณในเรื่องอาหารแห้ง และน้ำ อาจารย์ผศ.ดร.ดวงจันทร์ เดี่ยววิไลที่ฝากข้าวแต๋น2ลังใหญ่ให้ผู้เขียนเอาขึ้นเครื่องมาจากลำปางตอนไปอบรมให้ครูภาษาอังกฤษ
ครั้งนี้ผู้เขียนไปกับคุณสามารถ น้องผึ้ง และกล้วยไข่ไปด้วยเพราะบ้านกล้วยไข่อยู่แถวนั้น เส้นทางที่จะไปผู้เขียนได้ติดต่อพี่ช้างน้อยมอมแมมและพี่ณัฐพัชร ไว้แล้ว ตั้งใจว่าจะไปที่วัดมะเกลือ อยู่ที่อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ก่อนหน้านี้ได้เช็คเส้นทางดีแล้ว แต่ว่าเราเข้ามาช้าไปหนึ่งวันน้ำท่วมเส้นทางมากกว่าเดิม
ก่อนไปคุณสามารถได้เช็คลมรถเนื่องจากพวกเราบันทึกน้ำหนักมาก เพราะเราแวะไปเอาน้ำจากที่ทำน้ำของมหาวิทยาลัยเราเรียกว่าน้ำพระพิรุณ
นอกจากนี้คุณสามารถยังได้แวะซื้อของแห้งที่สหกรณ์ของมหาวิทยาลัยด้วย
แต่ก่อนที่จะลงน้ำต้องจัดการปิดหน้ารอแบบนี้ก่อน ต้องปิดเพื่อกันน้ำเข้าเครื่อง ผู้เขียนเข้าไปผูกใต้ท้องบริเวณหน้ารถด้วย
ครั้งแรกผู้เขียนจะไปทางตลาดห้วยพลู แต่ไม่สามารถไปได้เลยไปทางตำบลบางแก้วฟ้า ทางเข้าไปเป็นแบบนี้เหมือนกับลำคลองเลยใช่ไหมครับ
ทีมเราได้เอาของไปให้ลุงเป็นจุดแรกที่น้ำท่วมมาก ลุงบอกว่าได้อพยพหลานออกไปแล้วเหลือแต่ลุงกับป้าสองคน
ตอนเข้าไปลึกๆระดับน้ำก็ลึกขึ้นเรื่อยๆจนรถเราไม่สามารถเข้าไปได้เลยจอดรถให้ทางอบต.วัดมะเกลือ เอาเรือมารับของ เราก็เลยทราบว่าชาวบ้านแถวๆบางแก้วฟ้าก็ไม่ได้น้ำและอาหารแห้งเช่นกัน
เย้ๆข้าวแต๋นๆๆ
เรามองไกลๆหลังจากจอดรถแล้ว พบคุณลุงคนหนึ่ง ผ่านมา ทีแรกนึกว่าลุงถือของแต่ที่ไหนได้ ลุงจูงจักรยานลุยน้ำมา เลยฝากอาหารแห้งให้ลุงด้วยลุงยิ้มเลย…
ตอนรถคุณสามารถอยู่ในน้ำ พวกเราก็ออกอาการลุ้นๆเนื่องจากกลัวรถดับในน้ำ
เฮ้อรอดแล้ว...
ผู้เขียนเดินลุยไปพบว่า น่าจะหาที่สูงๆจอดรถ แต่สูงที่สุดได้แค่นี้ ลองดู Video ด้วยนะครับ
มีชาวบ้านคนหนึ่งมามีเด็กๆอยู่ในบ้าน เลยลุยน้ำไปให้ปรากฏว่าผู้เขียนถือโทรศัพท์อยู่ ถ้าลุยต่อไประดับน้ำคงประมาณคอผู้เขียน
น้องผึ้งนักวิชาการฝึกพายเรือหางยาว ฮา
ท้องฟ้าสีสวย
รอเรือค่อนข้างนาน เพราะเรือเดินทางมาไกลมาก ผู้เขียนเลยดูแสงอาทิตย์ยามเย็น และสัมภาษณ์พี่ท่านหนึ่ง พบว่า พี่เขาเป็นโรคน้ำกัดเท้า คนนี้ แกชอบแช่น้ำ
เท้าแกเป็นแบบนี้ครับ ผู้เขียนอยากได้ ยากันน้ำกัดเท้าจัง เสียดายไม่ได้ซื้อมา ใครมีแจ้งบ้างนะครับ
ลองดูคุณยายและพี่ท่านนี้พูดถึงการเอาของมาช่วยเหลือของจิตอาสานะครับ ปรากฏว่าเราเป็นชุดแรกที่เข้าไป
ในตอนเกือบหนึ่งทุ่ม ทางออกก็มืด ระดับน้ำก็สูงขึ้น แต่ในที่สุดเรือก็มารับของไปให้ที่จุดของวัดมะเกลือ ได้ เราเลยรีบออกมากัน
วันนี้ไปไม่ถึงวัดมะเกลือแต่รู้ว่าที่ตำบลบางแก้วฟ้า อำเภอนครชัยศรีจังหวัดนครปฐม ก็เดือนร้อนไม่แพ้ที่อื่นๆเช่นกัน น้ำหนึ่งขวด อาหารแห้งหนึ่งห่อ ก็ต่อชีวิตคนที่ไม่มีอะไรกินได้นะครับ ขอให้ช่วยกัน ขอบคุณทีมงานจิตอาสาที่ไปด้วยกัน ขอบคุณทุกๆท่านมากๆครับที่เข้ามาอ่าน….
พี่ mee_pole แนะนำการใช้ด่างทับทิมรักษาน้ำกัดท้าแบบนี้
อ.ขจิต มาบอกว่าเขียนแล้วค่ะ
น้ำท่วม: การใช้ด่างทับทิมบรรเทาน้ำกัดเท้า และบาดแผล
http://meepole.blogspot.com/2011/11/blog-post_04.html
น้ำท่วม : ด่างทับทิมใช้อย่างไรให้ปลอดภัย
เผื่อนำไปบอกต่อ ก่อบุญ ที่ช่วยกันได้ในยามนี้
ขอบคุณพี่mee_pole มากๆครับ
จิตอาสา gotoknow ช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมจังหวัดนครปฐม(1)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม(1)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม(2)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม(3)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนประกาศเป็นศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม
ศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(4)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(5)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(6)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(7)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(8)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(9)





รายงานได้ใจจิตอาสาจริงๆค่ะ ขออนุโมทนาบุญด้วย
ระวังตกน้ำนะคะ อย่าลืมหาเสื้อชูชีพไปด้วยนะ ดร ขจิต
เป็นกำลังใจค่ะน้องอาจารย์ อยากมาช่วยด้วยจัง แต่ดรงเรียนเปิดแล้ว ฝากของบริจาคไปกับรถขององค์กรต่างๆที่เขามารับในหมู่บ้านค่ะ สู้ๆๆนะคะ (เขาว่าคนดีตกน้ำไม่ไหลค่ะ)
มียาน้ำกัดเท้าค่ะ จะให้ส่งให้อย่างไร ค่ะอาจารย์ขอชื่อที่อยู่ด้วยค่ะเดี๋ยวจะส่งให้ ไม่รู้ทันไหมค่ะ
ขอส่งใจไปช่วยครับอาจารย์ รออ่านรายงาน ฉบับที่สองครับ
พี่แอ๊ด...กะปุ๋มส่งเบอร์โทรของ ใบไม้ร้องเพลง ไปให้ SMS ค่ะ...
อ.ขจิตคะ ยังไงฝากบอกชาวบ้านต่อๆกันด้วย หากไม่มียาแก้เท้าเปื่อย น้ำกัดเท้า ตอนนี้ใช้ด่างทับทิมก่อน เข้าไปอ่านการใช้ด่างทับทิมในกรณีต่างๆ (อย่างปลอดภัย)ได้ที่
http://meepole.blogspot.com/
พรุ่งนี้จะลงเรื่องด่างทับทิมกับน้ำกัดเท้าค่ะ
ตอนนี้เปิดเทอมแล้ว เตรียมสอนยุ่งๆอยู่ สอนมลพิษสวล. เข้ากับเหตุการณ์พอดี
ตอนนี้ก็ทำตัวให้เป็นประโยชน์ได้เท่านี้เพราะอยู่ไกลปืนเที่ยง กทม.ค่ะ และไม่ประมาททางใต้ก็ระวังๆกันอยู่ ที่แปลกคือเดือนที่ผ่านมาฝนตกน้อยมาก เมื่อเทียบกับปีที่แล้ว ไม่รู้ว่าจะสะสมแบบทบต้นหรือเปล่า เริ่มระแวง หุ หุ
อ.รักษาสุขภาพด้วย ใส่หมวกหน่อย ค่ะ ระวังน้ำครำให้มากเป็นพิเศษ รักษาความสะอาดด้วย
สวัสดีค่ะ
ช่วยชาวบ้านน้ำท่วมได้มากมายนะคะ
ขอชื่นชมด้วยนะคะ
ลำดวนได้แต่ช่วยเงินและของ
ไปเองไม่ได้
อาจารย์ระวังเรื่องไฟรั่วด้วยนะคะ
เห็นภาพแล้วรู้สึกอิ่มเอมใจไปด้วย ขออนุโมทนา.ด้วย...นะคะ
ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยน๊ะ
6-12 นี้ชาวโรงพยาบาลป่าติ้ว...จัดทีมไปช่วยเหลือหลายท่าน....
ส่วนพี่ต้องเตรียมงานรอรับการประเมินจากสรพ.
ส่งกำลังไปช่วยอีกแรง
ÄÄÄ..อาจารย์จ๋า..ดูไป..ใจก็หายใจก็คว่ำ...เอาใจช่วยไปก่อนนะ..กำลังคิดๆๆๆ..ทำไงกันดี..อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ...ยายธีอยากไปช่วย.."แต่ว่ายน้ำไม่เป็นอ้ะ.."อยากหาเรือยางให้กับจิตอาสา..จังเลย...แถวๆมหาวิทยาลัยมี..คนต่อเรือเป็นไหม..ระดมพลหน่อย..เราต้องการเรือ..เนอะ...สวัสดีจ้ะยายธี...(ตอนนี้ยังติดอยู่ที่เยอรมัน..เจ้าค่ะ)
ส่งใจไปช่วยด้วยคนค่ะอาจารย์ขจิต หากต้องการให้ช่วยเหลือเรื่องใดบอกได้นะค่ะ
ขอแชร์เรื่องน้ำกัดเท้าด้วยคนค่ะ
หากในพื้นที่หายาน้ำกัดเท้าไม่ทัน
สามารถใช้ วาสลีน ที่ใช้ทาปากหน้าหนาวนี่แหละ แก้ขัดไปก่อนได่ค่ะ เขาจะช่วยปกป้องแผลไม่ให้สัมผัสกับน้ำ
เชียร์ให้อาจารย์ทาก่อนลงน้ำด้วยค่ะ เพราะว่าจะช่วยป้องกันโรคน้ำกัดเท้าและเชื้อโรคจากน้ำได้ค่ะ
ชอบข้าวแต๋นจังคะ กินได้ทันที แถมลอยน้ำได้อีกต่างหาก :-)
เป็นกำลังใจให้คนมีน้ำใจทุกคนครับ อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะครับ
ร่วมเป็นกำลังใจให้ครับ ทั้งผู้ประสบภัยและผู้ร่วมเสียสละช่วยเหลือ
เป็นกำลังใจให้น้องขจิตและทีมงาน นะคะ
และเอาใจช่วยชาว นครปฐม
ขอบคุณสำหรับเสียงตามสาย
พี่ สบายดี ปลอดภัย ฝั่งที่พี่อยู่น้ำไม่ท่วม
แต่น้ำในคลองชลประธานฝั่งพี่ดันลดจนเห็นตอหม้อเกือบ 3 เมตรใน 10 วัน
ใครๆก็สงสัยว่าน้ำฝั่งนี้ไปไหน คงไปรังสิตมััง !!!
แต่ฝั่ง บ้านหมี่ ท่าวุ้ง วัดมณี เรื่อยไป ออก บ้านแพรก น้ำลดไม่ถึงศอก
บรรดาลูกลิงที่สำลักน้ำมาเดือนกว่า ยังต้อง พายเรือมาสอบกันอยู่เลย
----------------------------------
ยังไงก็ขอให้ประเทศไทยพ้นภัยโดยเร็ววัน นะคะ