สวัสดีค่ะทุกท่าน มาแล้วค่ะต่อเนื่องกันไปจาก เชียงคาน เมืองโบราณ ริมฝั่งโขง ตอนที่๑ อย่าให้เสียเวลาค่ะ อิอิ
เมื่อออกจากวัดพระพุทธบาทภูควายเงินแล้ว ตามแผนที่เราขับรถกลับมาเส้นทางเดิม และแวะสำรวจทางขึ้นภูทอกเอาไว้ล่วงหน้าค่ะ (เพราะภูทอก เราวางแผนเอาไว้ว่าจะขึ้นไปชมพระอาทิตย์ขึ้น และชมความงามของทะเลหมอกกันช่วงเช้าของวันที่ ๒๓/๑๐/๕๔) เรามาถึงทางขึ้นภูทอกกันเวลาประมาณ ๙.๐๐น. และเริ่มมีอาการท้องร้องจ๊อกๆกันทุกคนแล้ว จึงหาอะไรรองท้องกันก่อนมื้อเที่ยงซักหน่อยค่ะ หันไปพบที่นี่ บรรยากาศดี๊ดี เลยแวะ
นั่งพักเหนื่อยบริเวณร้านอาหารเช้าของบ้านไม้ภูทอกค่ะ
พี่เจ้าของบ้านน่ารักและเป็นกันเองมากค่ะ วันที่เราไปกำลังอยู่ในช่วงปรับพื้นที่ ทำให้ถ่ายภาพมาได้ไม่เยอะ
บริเวณทางขึ้นภูทอก จะมีเจ้าหน้าที่คอยให้คำแนะนำ (น่าจะเป็นทีมงานอบต.ค่ะ) เค้าจะมีรถรับส่งขึ้นภู เป็นรถของทางอบต. เจ้าของพื้นที่ค่ะคอยบริการนักท่องเที่ยวทั้งวันเลย คิดค่าบริการคนละ ๒๕ บาท เพื่อขึ้นไปบนภูทอกค่ะ (พี่คนขับรถคันที่พาพวกเราขึ้นภูนั้นเล่าให้ฟังว่าเมื่อก่อนก็ไม่ได้จัดรถรับส่งแบบนี้ นักท่องเที่ยวขับขึ้นภูกันเอง และเกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง ทำให้เกิดรถรับส่งคอยบริการแบบนี้ขึ้นค่ะ) เอาล่ะ เมื่อเราทราบเส้นทางกันแล้วและอิ่มอร่อยกับมื้อเช้าที่บ้านไม้ภูทอกกันเรียบร้อย ก็ออกเดินทางกันต่อเลยค่ะ
พลาดไม่ได้คือที่นี่ค่ะ "แก่งคุดคู้"
ที่นี่มีตำนานเล่าขานสืบต่อกันมาว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนายพรานชื่อ "จึ่งขึ่งดังแดง" ไล่ล่าตามควายเงิน พอถึงริมโขงเห็นควายเงินหยุดกินน้ำ นายพรานง้างหน้าไม้เตรียมยิง แต่พอดีมีเรือแล่นผ่านมา ควายเงินตกใจวิ่งหนีขึ้นไปบนภูเขาลูกหนึ่ง ทำให้ภูเขาลูกนั้นชื่อ "ภูควายเงิน" (ซึ่งหนึ่งได้เล่าไว้ในบันทึกตอนที่๑แล้วค่ะ) ส่วนนายพรานโมโหยิงพลาดไปถูกเขาลูกหนึ่งพังทลายลง กลายเป็น "ภูผาแบ่น"

นายพรานเมื่อพลาดก็โกรธเรือว่าเป็นต้นเหตุ จึงไปขนหินมาปิดลำน้ำโขงกั้นทางเดินเรือ แต่มีเณรรูปหนึ่งผ่านมาเห็น จึงออกอุบายให้นายพรานใช้ไม้เฮียะ(ไม้ไผ่ชนิดหนึ่ง)ไปหาบหินแทนจะสะดวกกว่า นายพรานจึงใช้ไม้เฮียะทำเป็นคานหาบหิน แต่ว่าหินหนักมากจนคานหักบาดคอนายพรานตายนอนคุดคู้อยู่ตรงนั้น จึงเรียกแก่งหินนั้นว่า "แก่งคุดคู้"
เอิ่ม!!! พรีเซ็นเตอร์ทั้งสองคนนี้ชี้ให้ดูแก่งคุดคู้ผิดทางรึเปล่าคะ อิอิ
มาที่นี่มีอาหารน่าทานเยอะมากค่ะ แต่ที่หนึ่งคอนเฟิร์มความอร่อยก็ขอเป็น "ขนมจาก" นี่ล่ะค่ะ อร่อยมากกกกกก^^ แม่ค้าก็น่ารัก และเราก็ไม่พลาดที่จะซื้อ "มะพร้าว(อ่อน)แก้ว" เค้าทำกันสดๆ เห็นกันจะๆ และชิมกันทุกเจ้า จนอิ่มกันเลยทีเดียวค่ะ ราคาก็พอๆกันทุกร้าน ขึ้นอยู่กับเทคนิคการขาย หนึ่งชอบร้านที่เค้าแถมมะพร้าว(อ่อน)แก้ว ส่วนสามชอบที่เค้าแถมขนามอื่นๆ อิอิ สรุป พวกเราก็กระจายรายได้กันเกือบทุกร้านค่ะ อิอิ
เดินถ่ายรูปไปชิมอาหารไปจนเหนื่อยก็มาแวะนั่งชิมกาแฟสดที่ร้านนี้ค่ะ แม่ค้าน่ารัก และมีหนังสือเกี่ยวกับเมืองเชียงคานไว้ให้อ่านด้วยค่ะ ทำให้เราเปลี่ยนแผนนิดหน่อย เพราะที่เชียงคานมีอะไรให้น่าชิมอีกเยอะมาก อิอิ (ตอนแรกกะจะทานมื้อกลางวันที่แก่งคุดคู้)  
เรารีบขับรถมาที่นี่ค่ะร้าน "ข้าวปุ้นน้ำแจ่ว" เจ้าอร่อยของเมืองเชียงคาน จริงๆมีหลายร้านมากๆค่ะ แต่ร้านในตำนานต้องร้านนี้ อยู่ซอย ๑๔ ลึกเข้ามากลางซอย รอบๆร้านมองเข้ามาอาจเข้าใจว่าเป็นร้านขายต้นไม้ค่ะ เพราะคุณป้าเจ้าของร้านเค้าปลูกต้นไม้ไว้เยอะเลย เมนูนี้ คอนเฟิร์มอีกหนึ่งเมนูค่ะ แทบไม่ต้องปรุงเลย น้ำซุปอร่อยมากกกกกกกก เห็นรูปที่ติดไว้ในร้านมีดารามาชิมฝีมือคุณป้าเยอะมากกกค่ะ
และแล้วเราก็เจอ เซเว่น สาขาเชียงคาน ที่นี่เค้าชื่อ "ร้านอิ่มสะดวก" ค่ะ ป้ายชื่อร้านทำด้วยไม้น่ารักๆเข้ากับบรรยากาศเมืองเชียงคานดีค่ะ
และเราก็กลับมาที่ "เฮือนไม้แฮกดี" ที่พักที่เราจองไว้ เพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและเตรียมลุยต่อ อิอิ
ถ่ายเล่นๆบนระเบียงบ้านพักค่ะ เราเปลี่ยนเสื้อเป็นเสื้อทีมเชียงคาน อิอิ ที่เราเพิ่งซื้อมาจากแก่งคุดคู้นั่นเองค่ะ
ออกเดินทางกันต่อ สถานที่ต่อไปที่ขาดไม่ได้คือ "พระใหญ่" ที่พี่เจ้าของที่พักเค้าแนะนำค่ะ ขับรถออกจากที่พักไปอีกประมาณ ๒๐ กิโลเมตร
ถึงแล้วค่ะ "พระใหญ่ภูคกงิ้ว" หรือเรียกอีกชื่อว่า "พระพุทธนวมินทรมงคลลีลาทวินคราภิรักษ์" ตั้งอยู่ที่ ภูคกงิ้ว บ้านท่าดีหมี ตำบลปากตม เป็นพระพุทธรูปปางลีลาประทานพร ที่งดงามอ่อนช้อยค่ะ
บนนี้จะมีมุมชมทัศนียภาพของแม่น้ำโขง (แดดแรงมาก มองไมเห็นแม่น้ำข้างหลังแลยค่ะ แหะๆ)
อีกฝั่งนึงเป็นป่ายางพารา ซึ่งก็เป็นอีกมุมที่เราไม่พลาดเก็บภาพสวยๆอีกแล้วค่ะ (แต่ขอเตือนสำหรับผู้ที่นุ่งสั้นมานะคะ ยุงที่นี่ดุ๊....ดุค่ะ กัดไม่ปล่อยเลยจริงๆ)
ก่อนกลับ ขอโดดนี๊สสสนึงค่ะ อิอิ (ปล.งานนี้หนึ่งไม่โดด เพราะกลัวโบว์ที่รองเท้าจะหลุด อิอิ)
ดึกมากมายอีกแล้ว บันทึกนี้ขอจบตอนที่๒ ไว้ที่พระใหญ่นะคะ พรุ่งนี้หนึ่งขอมาเล่าต่อในตอนที่๓ค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามนะคะ ฝันดีค่ะ