โดย เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์
วิกฤตน้ำท่วมในปี 2554
ย่อมเป็นเรื่องที่สร้างความหวาดหวั่นและตื่นตระหนก หากสิ่งที่ดีกว่า คือ
การพัฒนาสติและปัญญา คิดทั้งในและนอกกรอบ
เพื่อค้นหาทางออกที่สูญเสียน้อยที่สุด
และอาจได้ประโยชน์ในช่วงหลังน้ำลดอีกด้วย
1. ชีวิตสำคัญกว่าทรัพย์สิน
การสะสมเสบียงอาหารและน้ำดื่ม การจัดเรียงกระสอบทรายและก่ออิฐฉาบปูน
ย่อมเป็นการตระเตรียมตัวที่ดีเยี่ยม อย่างไรก็ตาม
ยังเป็นการคิดที่ไม่รอบด้านเพียงพอ
เพราะมุ่งแต่การเฝ้าบ้านของตัวเองอย่างสุดกำลัง
ซึ่งอาจถูกกักขังให้อยู่นานหลายเดือน
หากทว่าการสละบ้านชั่วคราวเพื่อไปเช่าอาศัยห้องพักที่น้ำไม่ท่วมอาจเป็นทาง
เลือกที่ดียิ่งกว่าก็เป็นได้
“ต้นทุน”
ย่อมเป็นสิ่งสำคัญในการประเมินทางเลือกเพื่อรับมือวิกฤตน้ำท่วม
ไม่ว่าจะเป็นค่าอาหารน้ำดื่ม ค่าอิฐค่าปูน ค่าเช่าที่พักอาศัย
ไปจนกระทั่งค่าเสียโอกาสในการทำงานหารายได้เพราะติดหล่มน้ำท่วมหลายเดือน
ความเจ็บป่วยที่อาจเกิดขึ้นจากการพักอาศัยในศูนย์อพยพที่แออัดไปด้วยมนุษย์
แต่ละคนย่อมมีเงื่อนไขแตกต่างกันไป
จึงควรประเมินรายจ่ายและค่าเสียโอกาสให้ดีที่สุด
โดยไม่ละเลยที่จะผนวกเรื่องความเครียด ความเจ็บป่วย
และอารมณ์ความรู้สึกเข้าไปในสมการด้วย
2. มิตรภาพสำคัญกว่าความรู้
สื่อกระแสหลักและหน่วยงานภาครัฐย่อมเป็นที่พึ่งพิงของประชาชนได้ระดับหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม
ข้อมูลข่าวสารที่แจ้งให้กับประชาชนก็ยังไม่ชัดเจนและเอาแน่เอานอนไม่ได้
ซึ่งก็อาจมีสาเหตุมาจากประสิทธิภาพในการจัดการของระบบราชการ
หรือบางทีอาจเป็นเรื่องการเมืองที่มีผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง ดังนั้น
เราจึงไม่ควรฝากชีวิตไว้ในมือของรัฐบาล
Social Media ก็อาจเป็นเครื่องมือที่ดีกว่า
เพราะมีความหลากหลายให้เลือกสรร
ที่สำคัญคนตัวเล็กตัวน้อยที่อยู่ในหลากหลายเขตพื้นที่
ก็กลับมีผลประโยชน์แอบแฝงที่น้อยกว่าคนใหญ่คนโต
จึงทำให้สามารถพูดความจริงได้ดียิ่งกว่า แน่นอนว่า
บางคนก็อาจมีเรื่องของอารมณ์และความตื่นตระหนกมาเกี่ยวข้อง
หากเราก็ยังสามารถคัดกรองได้มากกว่าสื่อกระแสหลักที่มีตัวเลือกจำกัดเพียง
ไม่กี่สิบช่องสถานี
“เพื่อนสนิท” ที่เราคบหาผูกพันมายาวนาน
ย่อมผ่านการพิสูจน์ความจริงใจมาแล้วระดับหนึ่ง
จึงเป็นแหล่งข้อมูลที่ไว้ใจได้มากที่สุด
โดยเฉพาะสำหรับคนที่มีมิตรภาพกับผู้คนในหลากหลายวงการ
ก็ย่อมแสวงหาข่าวสารได้ดีที่สุด
เพื่อนำมาใช้วางกลยุทธ์ในการรับมือได้ดีที่สุด
ยิ่งกว่านั้น
เพื่อนสนิทไม่เพียงแต่เป็นแหล่งข้อมูลเหมือนในสื่อกระแสหลักและสื่อทางเลือก
เท่านั้น หากยังสามารถช่วยเหลือเอื้อเฟื้อได้มากมาย
ทั้งการให้ที่พักพิงชั่วคราว การจัดยานพาหนะรับส่ง
การตระเตรียมเสบียงไว้เลี้ยงตัว
จนกระทั่งถึงการให้กำลังใจและคำปลอบประโลมใจ
มนุษย์คนใดที่มีเพื่อนน้อยก็อย่าพึ่งน้อยใจ
แต่พึงจดจำวิกฤตครั้งนี้ให้รุนแรงขึ้นใจ
เพื่อว่าหลังน้ำลดแล้วจะได้เร่งสร้าง “เพื่อนสนิท”
ให้มากที่สุดทั้งปริมาณและคุณภาพ
เพื่อที่จะรับมือวิกฤตในครั้งหน้าได้อย่างสบายใจ
ที่สำคัญยังสามารถพลิกแพลงไปใช้ในเชิงธุรกิจและการทำงานได้อย่างหลากหลายอีก
ด้วย
3. ระยะยาวสำคัญกว่าระยะสั้น
วิกฤตน้ำท่วมในปี 2554 สะท้อนให้เห็นว่า คนไทยยังมีจุดอ่อนในหลายด้าน
ทั้งในภาคการเมือง ภาคธุรกิจ และภาคประชาชน หากทว่า
การก่นประณามฟ้าดินและโทษคนอื่นไปทั่วก็คงไม่ได้ประโยชน์อันใด
หากสิ่งสำคัญคือ การกลับมาทบทวนตัวเองอย่างลึกซึ้ง
ฟ้าเท่านั้นที่จะรู้ว่า ในปี 2555 น้ำจะท่วมอีกครั้งหรือไม่ ?
เราไว้ใจใครไม่ได้แล้ว เราไม่อาจปล่อยโชคชะตาของเราไว้ในมือผู้อื่นอีกต่อไป
เวลา 1 ปีข้างหน้า จะว่าสั้นก็สั้น จะว่ายาวก็ยาว
เราต้องปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของเราให้ดีที่สุด
โดยอาศัยวิกฤตน้ำท่วมในปีนี้เป็นครูบาอาจารย์ที่เข้มงวดดุดันที่สุด
การเลือกทำเลบ้านในที่สูงและมีทางเข้าออกได้หลายทาง
การมีบ้านสำรองไว้หลายหลัง
การแสวงหาโอกาสในการพัฒนาตนเองและสร้างรายได้ให้มากกว่าเดิม
เพื่อจะได้ไม่หวาดกลัวและยึดติดกับทรัพย์สินที่ต้องเสียไปจากวิกฤตน้ำท่วม
การรู้จักควบคุมอารมณ์และเปิดใจกว้าง
เพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดอย่างหลักแหลมแยบยล
ชีวิตมนุษย์แสนสั้นนัก จงช่วงใช้เหตุการณ์น้ำท่วมปี
2554เพื่อเป็นโอกาสในการตักเตือนตนเอง ให้รู้จักบริหารเวลา 24
ชั่วโมงของแต่ละวันอย่างรู้คุณค่า เพราะวิกฤตสามารถมาเยือนเราได้เสมอ
วิกฤตและโอกาสผ่านไปดุจสายน้ำ ทั้งไหลเรื่อยเฉื่อยชาและโถมทะลักรุนแรง
มนุษย์จึงควรหยิบฉวยและตักตวงให้ทันท่วงที
อย่าปล่อยให้สิ่งดีงามที่ล่องลอยมากับห้วงเวลา
ได้ผ่านพ้นไปอย่างไม่มีวันหวนคืน
There is a tide in the affairs of men, Which taken at the
flood, leads on to fortune. Omitted, all the voyage of their life is
bound in shallows and in miseries. On such a full sea are we now afloat.
And we must take the current when it serves, or lose our ventures.
อาจารย์น้ำท่วมบ้านยังครับ
สู้ ๆ นะครับ
ยังไม่ท่วมนะครับ ขอบคุณมากครับคุณทิมดาบที่เป็นห่วงกัน