ได้อ่านหนังสือเรื่อง "วิจัย..งานที่สร้างความสุขร่วมกัน" เขียนโดย รศ.ดร.สุธีระ ประเสริญสรรพ์ แล้วประทับใจในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับความสุขในจากงานวิจัยเลยขอหยิบยกมาเล่าสู่กันฟังค่ะ
อ.สุธีระ เขียนถ่ายทอดประสบการณ์ตรงของท่านในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายอุตสาหกรรม สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) หนังสือเล่มนี้ เป็นการรวบรวมข้อเขียนจาก "สาร biodata” (biodata เป็นฐานข้อมูลของนักวิจัย ที่ผู้สมัครเป็นสมาชิก ต้องเข้ามาให้ข้อมูลผลงานของตนเองให้มากที่สุด เพื่อ สกว. จะได้คัดเลือกนักวิจัยจากฐานข้อมูล) ที่ อ.สุธีระ ได้เขียนไว้ 50 กว่าตอน ในการสื่อสารกับเหล่าสมาชิก biodata
เนื้อหาพูดถึง วิจัยที่เป็นความทุกข์สำหรับบางคน และเป็นความสุขสำหรับบางคน เพราะ หากเป็นการวิจัยที่ถูกบังคับ วิจัยนั้นมักจะสร้างทุกข์ หากเป็นการทำด้วยฉันทะ วิจัยก็เป็นสิ่งให้ความสุข วิจัยที่มีผู้ทำวิจัยแล้วมีความสุขร่วมกับผู้อื่น .... สุข เพราะได้เป็นผู้ให้ ( ให้ประโยชน์แก่ผู้อื่น ) ผู้รับก็มีความสุขจากการให้ที่ตรงกับความต้องการ นักวิจัยจะมีความสุขหรือความทุกข์ขึ้นอยู่กับว่าเราทำวิจัยเพื่อให้หรือจะรับ
กล่าวโดยสรุป คือ
การสร้างความสุขจากงานวิจัย เป็นเสมือนเส้นผมบังภูเขา แทนที่จะทำวิจัยเพื่อให้ได้ "ผล" ที่ก้าวทันโลก (แล้วเต็มไปด้วยความเครียด) แต่หันมาทำวิจัยง่ายๆ ที่แม้ "ผล" จะไม่ก้าวกันโลก แต่"กระบวนการ" ทำให้เกิดความสุขจากการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด
เอกสารอ้างอิง
สุธีระ ประเสริฐสรรพ์.(2552).วิจัย งานสร้างความสุขร่วมกัน.สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อ้า
Research is not for "proving". It is for "discovering".
Thank you for your suggested book ka :-)
ทำอย่างไรจึงจะเป็นความสุขสำหรับคนหลายคนหรืทุกๆ คนที่ทำวิจัย
น่าอ่านนะคะ
ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ และขอขอบคุณสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของคุณ CMUpal และ คุณกระติก~natachoei ตอนแรกก็เขียนเพราะถูกบังคับน่ะ แต่ได้กำลังใจดีๆ สะท้อนกลับมาจากผู้ร่วมโลกอย่างนี้ คงต้องเจอกันอีกนานแล้วล่ะค่ะ 55