@น้ำที่ท่วมเอ่อล้น                   หลากนอง
 ฝนหลั่งรินละออง                    อีกแล้ว
 เกินกว่าจะรับรอง                   รินหลั่ง ลงแล
 ทุกที่คงบ่แคล้ว                       คลาดพ้นอุทกภัย

 

 @ไฉนจึงโหดร้าย                   รุนแรง
 ธรรมชาติช่าิงเปลี่ยนแปลง     ประหลาดแท้
 ฤาจักส่อสำแดง                       สอนสั่ง มนุษย์นา
 ภัยใหญ่เกินกว่าแก้                 กอบกู้กลับคืน

 

 @ตื่นเถิดอย่าตัดไม้                  กันเลย
 อย่านิ่งอย่าเมินเฉย                   เช่นนี้
 ฟื้นฟูดั่งที่เคย                           คงอยู่
 เป็นนิทัศนะชี้                            ช่องให้เห็นทาง

 

 @วางแผนพินิจแล้ว                   รีบทำ
วอนฝากถึงผู้นำ                          แนะไว้
โปรดเห็นว่านี้สำ                          คัญยิ่ง
อย่าหลบอย่าหลีกไซร้                ส่อเค้าไม่ดี

 

@ทุกปีทุกที่น้ำ                             ท่วมนาน
นาไร่แหล่งอาหาร                        หมดสิ้น
ทรัพย์สินและเรือนชาน                ชอบฉิบ หายแฮ
บ้างก็ชีพดับดิ้น                             ด่วนทิ้งญาติไป

 

@อาลัยและโศกเศร้า                     เสียขวัญ
เคยอยู่เคยผูกพัน                          พวกพ้อง
ต้องพลัดพรากจากกัน                  เกินกอบ กู้แฮ
เสียงคร่ำครวญร่ำร้อง                   ร่ำไห้โหยหา๚๛

................................................................
พระมหาวิินัย ๒๐.๐๒ น. : ๒๒ ก.ย.๕๔