@น้ำ..ท่วมจงอย่าแล้ง .........น้ำใจ
 น้ำ..จิตคิดแผ่ไป ...............โอบเอื้อ
 น้ำ..ป่าที่รินไหล.................ฤาจะ สู้แฮ
 น้ำ..จิตคิดหนุนเกื้อ.............กอบกู้น้ำตา

 @ฝน..ฟ้าธรรมชาติสร้าง .....สรรค์มา
 ฝน..ตกสายธารา ...............หลั่งล้น
 ฝน..แล้งย่อมเรียกหา .........ห่อนหยุด ยั้งนอ
 ฝน..ที่ตกท่วมท้น ..............ที่แท้มนุษย์ทำ

 @กรรมเกิดเพราะมอดไม้ ....ทั้งมวล
 บุกรุกป่าสงวน .................โง่แท้
 บ่พินิจใคร่ครวญ ..............คราก่อน ทำนา
 เหตุเกิดบ่คิดแก้................ก็ไร้ความหมาย

 @ความตายจึงเยี่ยมเย้า........ยังชน
 ทุกข์ยากสุดจักทน ..............รับได้
 ที่แท้เพราะมือคน.................ลิขิต
 เพียงเพราะเพียรแผ้วไม้ .........หมดสิ้นสมดุล๚๛
 ...........................................................
 พระมหาวินัย ๐๘.๕๔ น. : ๒๘ ก.ย.๕๔