การเรียนนักธรรมของคณะสงฆ์ไทย

           การเรียนของพระเณรที่สำนักเรียนแห่งนั้น...มีเฉพาะนักธรรม...มี 3  ชั้นคือ  ตรี  โทและเอก  นักธรรมตรี...มี  4  วิชา  คือ  กระทู้ธรรม...ธัมมะ...พุทธประวัติ...วินัย...

กระทู้ธรรม  เป็นการเขียนบรรยายเรื่องให้สอดคล้องเป็นเหมือนลูกโซ่...วิชานี้ฝึกให้เป็นนักเทศน์...เหมือนพระพยอม   กัลยาโณ...ครับ

            ธัมมะ  เป็นการตีความหมายหลักธรรมให้แตกฉานเช่น...อธิบาย...เมตตา...คืออะไร...พุทธประวัติ  เป็นการเรียนประวัติศาสตร์พุทธศาสนา  และวินัย  เป็นการเรียน

ให้รู้เรื่องศีล  กฎระเบียบ  ธรรมเนียมประเพณีต่าง ๆ ครับ

             การวัดผลสอบ...เน้นความเข้าใจ...ตรงประเด็น...และเขียนสวย...คัดลายมือ...

เรียนปีละชั้น  ภายใน  3  ปี  ถ้าสอบตกก็เรียนหลายปีหน่อยครับ...ฮา ๆเอิก ๆ

             ในมุมมองของผม...คณะสงฆ์ควรปรับปรุงอย่างเร่งด่วน...เพราะยุคสมัย

เปลี่ยนไปแล้ว...ควรนำวิทยาการใหม่ให้เหมาะสมเข้ากับยุคปัจจุบันได้...

ผมอยู่ที่ท่าอุเทน...พอสอบเสร็จ...มีเวลาว่าง...ได้เดินทางไปต่างถิ่นบ้างครับ...

เช่น  ไปตัวเมืองนครพนม...

             พระธาตุพนมศูนย์รวมใจไทยอีสานมีงานใหญ่ช่วงเดือนกุมภาพันธ์...ของทุก ๆปีครับ...สำหรับประเทศลาว...ผมข้ามฝั่งตรงเมืองนครพนมกับท่าแขก...ไปเยี่ยมญาติคือ  พ่อผมมีน้องชายมีตำแหน่งเป็นตาแสงอยู่ฝั่งลาว...และน้องสาวของพ่ออีกคนหนึ่งก็แต่งงานอยู่ทางนั้นด้วย...

         มีเพียงน้องสาวอีกคนที่แต่งงานอยู่หมู่บ้านที่ห่างจากแม่น้ำโขงเพียงทุ่งนาเป็นเขตแดนประมาณ  400 เมตร  ก็เดินลงริมแม่น้ำโขงได้เลยครับ...และที่ตรงนั้นพ่อผมเคยลอยคอข้ามมาแล้ว...เพราะไม่มีเรือ...ฮา ๆ เอิก ๆ

              ญาติที่เมืองท่าแขกพาขึ้นรถยนต์ตรงเข้าไปอีกประมาณ  10 กม.  ขณะรถกำลังวิ่งไป...มีรถ 6 ล้อสวนมา...ผมตกใจมาก...คือมันวิ่งตรงข้ามกับบ้านเราครับ...นึกว่ามันจะมาชนเรา  พอไปถึงสถานที่ท่องเที่ยวมีความเป็นธรรมชาติมากครับ ...ขอชื่นชมที่ลาวรักษาธรรมชาติไว้อย่างดี...

             เดินตามทางน้ำไหลผ่านเสมอเข่าบ้าง...ขาบ้าง...และบนผนังถ้ำ

มี...ลายพระหัตถ์ของสมเด็จพระเทพรัตน์...ด้วยครับ...คนนำเที่ยวเขาชี้ให้เราชม

            ก่อนที่เราจะกลับมาเมืองไทย  กล่าวโดยรวมแล้วคือคนที่อยู่สองฝั่งแม่น้ำโขงมีความเป็นญาติกันสูงมาก...ใช้เรือหาปลาข้ามไปมาในช่วงปลอด...เรือ..นปข. ครับ..ฮา ๆ เอิก ๆ

แต่เดี๋ยวนี้...ทางการตรวจเข้มแล้วครับ...หรือคุณคิดเห็นเป็นอย่างไร

โปรดติดตามตอนต่อไป 

 ด้วยความปรารถนาดี 

จาก...umi