มีบทเพลงที่บอกเราว่าชีวิตก็เหมือนกับฤดูกาลที่แตกต่างกัน มีสุข-มีทุกข์คละเคล้ากันไป ไม่ได้สงบราบเรียบอยู่ตลอดเวลา
บางวันเราเจอแดดแผดเผา .. แต่บางวันเจอฝน สายฝนช่วยชะล้างความร้อนให้ชุ่มเย็นขึ้น
แต่บางวันที่ฝนตกหนักรุนแรงเป็นพายุ เป็นลมมรสุม
.. ก็อาจทำให้ซวนเซ เปียกปอน
บางวันที่ลมหนาวมาเยือน
ก็อาจทำให้สั่นไหว หนาวยะเยือก และร่ำร้องหาความอบอุ่น
อาการเหล่านี้จะเป็นอยู่ไม่นาน .. เพียงแค่เราเข้มแข็ง
ร้อนไปก็หาความชุ่มเย็น ถ้าหนาวไป .. เพียงอ้อมแขนของตัวเองที่ไม่เกี่ยงงอนที่จะโอบล้อมตัวเอง เพียงผ้าห่มซักผืน เครื่องดื่มร้อนๆ ซักถ้วย และที่พักหลบลมแรง จะทำให้เราผ่านช่วงเวลาที่โหดร้ายไปได้
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอเพียงเราพร้อมที่จะตั้งรับ
ถ้ากำลังมีความสุข .. ก็ไม่ประมาทที่จะพบเจอความทุกข์
และหากกำลังทุกข์ .. ขอให้ยิ้มสู้ เพราะความสุขก็กำลังจะตามมาเช่นกัน 
หลังฝนหยุดตกจะพบฟ้าที่สดใส....แต่เอ๋!ตอนนี้มันมืดแล้วนี่...ไม่เป็นไรพรุ่งนี้เช้าที่จะมาถึงท้องฟ้าจะต้องใสสดกว่านี้แน่นอน....(*U*)
ซึ้งจัง แต่เป็นสิ่งเตือนใจที่ดีเชียวล่ะ ขอบคุณนะคะ
ชอบจัง “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอเพียงเราพร้อมที่จะตั้งรับ “
ได้ข้อคิดดีค่ะ
เวลามีทุกข์ทีไรมักจะฟูมฟายแทบจะเสียสติ
แต่พอเวลาผ่านไปกลับลืมมันได้ซะยังงั้น
ทุกวันนี้ก็ยังไม่เข้าใจตัวเอง
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ จะเก็บไว้เตือนสติตัวเอง
ฟ้าหลังฝนมักจะสดใสเสมอ
บันทึกสวยงามค่ะ...สะท้อนความเป็นจริงแห่งชีวิตมนุษย์ทุกผู้ทุกคน สิ่งหนึ่งที่เพิ่งค้นพบในความเป็นคนที่ยังไม่สมบูรณ์แบบ จากการอ่านบันทึก ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ จึงขอนำมาเชื่อมโยงใน คห. มองความทุกข์เป็น 2 ประเภท คือ
ทุกข์ประเภทที่ 1 ทุกข์เพราะตนทำร้ายตน เพราะมนุษย์เรามักทำให้ตนเป็นทุกข์ด้วยการกระทำของตนเองอยู่เสมอ บ่อยครั้งที่พบว่าหากเพียงแค่คนเราหยุด หรืออยู่เฉย ๆ ไม่หาทุกข์ใส่ตัว ไม่แกว่งเท้าหาเสี้ยน ไม่คิดทำร้ายเบียดเบียนใคร และมองทุกอย่างตามความเป็นไปและเป็นจริงแห่งชีวิตก็จะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับเงื่อนไข หรือความคิดที่ตนเองสร้างขึ้นในใจ
ทุกข์ประเภทที่ 2 ทุกข์โดยคนอื่นกระทำให้เกิดทุกข์ แต่ก็อยู่ที่การควบคุมจิตใจของเรามิให้หวั่นไหวไปกับฤดูกาล กระแสลมที่พัดเข้ามาเพียงหวังทำลายให้ชีวิตเราพัง แต่หากใจเข้มแข็งและยืนหยัดมองทุกอย่างเป็นแค่เพียงสายลมที่พัดผ่านผิวกายไป ไม่คิดสะทกสะท้านกับแรงลมนั้นทุกอย่างก็ไม่สามารถทำให้เราเกิดทุกข์ขึ้นมาได้
ทุกข์หรือสุขทุกอย่างอยู่ที่ใจเราเป็นสำคัญ หาใช่สิ่งแวดล้อมรอบกาย ฤดูกาลทำให้เราเรียนรู้และรับมือกับความทุกข์-สุข ด้วยใจที่เข้มแข็ง
ชอบข้อความนี้จังเลยค่ะ...
"ถ้ากำลังมีความสุข .. ก็ไม่ประมาทที่จะพบเจอความทุกข์
และหากกำลังทุกข์ .. ขอให้ยิ้มสู้ เพราะความสุขก็กำลังจะตามมาเช่นกัน "
ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นค่ะ
รูปประกอบสวยดีค่ะ ชอบรูปแรกมาก ๆ เลยค่ะ
ความทุกข์เป็นสิ่งที่คนเราหยิบขึ้นมาเอง
และความสุขก็เป็นสิ่งที่เราหยิบเองด้วยเช่นกัน
จะสุขหรือทุกข์…
ขึ้นอยู่กับใจเราทั้งนั้น…
ไม่มีใครมาทำให้เราสุขหรือทุกข์นอกจาก…ตัวเราเอง
เป็นผู้เลือก…เอง
… <p>การเผชิญต่อสิ่งต่างๆ ได้ดีที่สุดนั้น…</p><p>ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ก็คือ…สติ…</p><p>ที่จะประคองให้เราเกิดปัญญา…</p><p>ต่อการพิจารณาสิ่งเป็นไปแห่งรอบด้าน..</p>
ชีวิตมีเส้นทางหลายเส้นทางให้เราเลือกก้าวไปเพื่อเปลี่ยนแปลงและแสวงหาเพิ่มเติมและเพิ่มพูน " รอยทางใหม่-ใหม่ " ให้ชีวิตให้ข้อมูลข่าวสารใหม่ๆเกิดขึ้นทุกวันเปลี่ยนแปลงและเปลี่ยนไปทุกวินาที .. ชีวิตควร " ก้าวทัน" และ " รู้เท่าทัน " ทุกความเป็นไปและทุกความเปลี่ยนแปลง
ชีวิตเหมือนต้นไม้
ต้องทำให้ใจเราเข้มแข้งด้วยเนอะ จะได้ไม่ไม่ถูกลมฝนพัดไปไกลหรือหักโค่นลง แม้ว่าลมจะแรงเพียงใดเราลู่ตามลมไป (อย่าไปฝืนเดียวจะหัก) พอหมดลมฝนมันจะได้ลุกขึ้นยืนได้ ถึงจะช้าแต่ก็ยืนตรงและจะเพิ่มความทนทานแข็งแรง (ศรีทนได้)
ได้ทั้งข้อคิดและกำลังใจค่ะ ขอบคุณนะคะ
ชีวิตของคนเรามันก็เป็นเช่นนี้เอง บางครั้งก็มีคนให้ข้อคิดว่าชีวิตที่มีการเปลี่ยนปรับปรุงอยู่เสมอทำให้ชีวิตนี้มันมีรสชาติของการเป็นมนุษย์มากขึ้น บางคนก็ให้ข้อคิดว่าชีวิตมีขึ้นมีลงแล้วแต่บุญกรรมทำแต่ง แต่อย่างไรก็ตามไม่ว่าสิ่งรอบตัวเราจะมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาแต่เราจะต้องมีสติและรู้เท่าทัน อย่าโอนไหวไปตามกระแสดีใจมากเกินไปเสียใจมากเกินไป จะจริงหรือไม่ถ้ามีเวลาว่างลองนึกถึงเรื่องในอดีตที่เผยมาว่าเราเคยคิดว่าแย่แล้ว หรือดีแล้ว เมื่อผ่านมาถึงเวลานี้เราคิดว่าสิ่งเรานั้นยังคงอยู่ให้เราอีกหรือไม่ ก่อนจบขอเอาคำพระมากล่าวไว้เป็นข้อคิดที่ทุกคนก็เคยได้ยินมาแล้ว ที่ว่า อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา