GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

QA_KM

Peer Assist ใน กระบวนการพัฒนาคุณภาพ มาตรฐานการศึกษา

QA and Peer Assist


            ผมได้รับเชิญให้มาเป็นกรรมการประเมินประกันคุณภาพ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี โดย ครูผม คือ ศาสตราจารย์ พิเศษ จอมจิน จันทรสกุล ซึ่งเป็นอุปนายกสภามหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นผู้เสนอชื่อให้ไปเป็นกรรมการประเมิน  ผมได้รับทราบจากท่านคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์  ดร.วรรณวไล ในวันสรุป ท่านคณบดีได้ ลปรร ให้ฟังว่าองค์ประกอบของผู้ประเมิน หรือ ผู้ที่มาให้ความช่วยเหลือ เพื่อการพัฒนาคุณภาพ และ มาตรฐานการศึกษา ประกอบด้วย ท่านอุปนายกสภา มหาวิทยาลัย คือ ท่านอาจารย์ จอมจิน ท่านอาจารย์ ดร.วราภรณ์ ผู้อำนวยการสำนักประกันคุณภาพ ม.ศรีปทุม ซึ่งเป็นมุมมองจากภาคเอกชน ผู้ช่วยศาสตราจารย์ จินตนา รองคณบดี ฝ่ายวิชาการ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสารคาม เป็นมุมมองในสาขาวิชาเดียวกัน และ  ผมฐานะที่เคยทำงานประเมิน ด้านประกันคุณภาพกับท่าน อาจารย์จอมจิน ซึ่งท่านแจ้งผมเป็นผู้ที่ประเมินการประกันคุณภาพ มาหลายมหาวิทยาลัย ซึ่งความคิดเห็นของท่านคณบดี และ ท่านอาจารย์ จอมจิน เห็นว่าการมีกระบวนการเพื่อนช่วยเพื่อน จากหลากหลายมุมมอง จะทำให้ทีมงานคณะวิทยาศาสตร์ได้ประโยชน์มากที่สุด
            ท่านอาจารย์ จอมจินได้มอบหมายให้ผมเป็นเลขานุการในการสรุปผลการประเมิน และ ให้ข้อคิดเห็นในตอนให้ข้อเสนอแนะ ซึ่งมีภาพสไลด์ ภาพหนึ่งที่แสดงให้เห็นความเชื่อมโยงของโครงสร้างและการทำงาน


            สิ่งที่ผมประทับใจ คือ ทีมผู้รับการประเมินเข้าร่วมฟังเกือบทั้งคณะ และ มีคำถามถึงแนวทางการประกันคุณภาพอย่างมากมาย คำถามหนึ่งที่น่าสนใจ คือ เมื่อฟังคำแนะนำแล้ว ต่อไป ใครจะเป็นคนทำ ผมให้คำตอบด้วยความมั่นใจว่า การประกันคุณภาพ ซึ่งเป็นการพัฒนามาตรฐาน และ คุณภาพการศึกษา เป็นเรื่องที่ทุกคนในองค์การ จะต้องกระทำ โดยนิยาม คำว่า คุณภาพ ของงานตนเอง ว่า คือ อะไร ทำอย่างไรจะทำให้ได้ตามมาตรฐานวิชาชีพ ทำอย่างไรผู้รับบริการจะมีความพึงพอใจ ทำอย่างไร เราจะทำให้ดีขึ้นกว่าเดิม ประเด็นที่ผมเสนอแนะก็คือ

           การพัฒนางานให้ดีขึ้น อาจจะกระทำได้โดยการ “ลปรร”( แลก เปลี่ยน เรียน รู้) โดยใช้ประสบการณ์ของคนในคณะวิทยาศาสตร์เอง ซึ่งมีคณาจารย์ที่จบ ปริญญาเอก มากกว่าร้อยละ ๕๐ ซึ่งมีประสบการณ์ค่อนข้างสูง และยังสามารถ เรียนรู้ได้จากเพื่อนที่ทำงานด้วยกัน จากชุมชน สังคม รอบๆ มหาวิทยาลัย” ซึ่งก็คือ แนะนำให้รู้จักนำกระบวนการ “การจัดการความรู้มาใช้นั่นเอง”

            และ สุดท้ายท่านคณบดีได้เชิญเข้าพบ เพื่อวางแผนในการพัฒนาและเตรียมการประเมินในปีการศึกษาต่อไป เพื่อดูความก้าวหน้าของรอบการศึกษาหน้า และ ตัวแทนของมหาวิทยาลัย ซึ่งรับผิดชอบในด้านงานประกันคุณภาพ ได้หารือเพื่อวางแนวทางในการพัฒนาเรื่อง การจัดทำสมรรถนะของบุคลากรของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีในวาระต่อไป จะเห็นได้ว่าทั้งระดับคณะฯ และ ผู้รับผิดชอบระดับมหาวิทยาลัย ทำงานชนิดกัดไม่ปล่อย เตรียมวางแผนเพื่อการพัฒนามาตรฐาน และ คุณภาพการศึกษาอย่างต่อเนื่อง สมควรเป็นแบบอย่างที่ดี ของการทำ CQI (Continuous Quality Improvement) น่าชื่นชมครับ
  JJ
 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): qa
หมายเลขบันทึก: 4585
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)