มีที่นากับเขาด้วยละหนึ่งแปลง

เพื่อน ๆ อย่าพึ่งงงนะครับว่ายูมิอยู่เมืองหาดใหญ่  จังหวัดสงขลา แดนดินถิ่นปักษ์ใต้ ทำไมไปชมท้องทุ่งนาทางภาคอีสานได้ช่วงปลายสัปดาห์ที่แล้วนี้เอง

เส้นทางเข้าที่นารถเก่งรถกะบะผ่านได้

 

หลังว่างเว้นภารกิจก็ชวนพี่เขยออกไปชมท้องทุ่งนาแห่งนี้ที่ยูมิไม่ได้มาเยือนนับสิบ ๆ ปี ได้

ด้านป่าออกมาสุดทางเดินคือที่นา

ทุ่งนาแห่งนี้มีความผูกพันด้วยว่า...คุณพ่อของยูมิก่อนที่ท่านลาลับโลกไปได้มอบที่นานี้เป็นสมบัติของยูมิเองละ  ที่นาแปลงนี้มีเนื้อที่ประมาณ 16 ไร่ ก็ได้มอบให้พี่สาวดำเนินการดูแลและรับผลประโยชน์อันจะพึงได้จากท้องทุ่งนามาตลอด

 

ด้านเสาไม้ปักคือที่แปลงนาของยูมิเขตนามีถนนกั้นมองเข้าไปที่นาติดริมรั้วหมู่บ้าน

จากการดูด้วยสายตาวันนี้คือได้ให้ญาติ ๆ เช่าทำนา  เขาทำแค่ครึ่งเดียวอีกส่วนหนึ่งเอาไว้เป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์มีป่ามีต้นไม้ใหญ่เกิดขึ้นเขียวขจีไปหมด

นานี้มอบให้พี่สาวและพี่เขยช่วยดูแลแทนอยู่ฝั่งชายป่าคือที่นา

ส่วนเขตแดนติดต่อกับที่นาคนอื่นนั้นเขาทำถนนรถเก่งรถกะบะวิ่งผ่านได้  จึงไม่มีปัญหาการขยับเอาดินแดนกัน

ตรงไกลสุดมีเสาทำลวดหนามแต่ลวดหนามถูกขโมย...

กำลังปลูกข้าวที่นาแปลงนี้เวลาหน้าน้ำไม่ท่วมถึงที่นี่

ส่วนที่ติดกับด้านหนึ่งเราทำเสาปักไว้ติดลวดหนามปรากฏว่ามีขโมยลวดหนามไปในแถบที่ดินเป็นชายป่า

เบื้องหลังยูมิคือท้องทุ่งนาของยูมิเองแล...

ท้องทุ่งนาแห่งนี้อยู่ติดหมู่บ้านเขาเรียกว่า...นาตีนบ้าน...คือพ้นหมู่บ้านก็เป็นท้องทุ่งนานั้นเอง

ขณะนั่งคุยกับมวลญาติช่วงหนึ่งมีมาถามว่าจะขายไหมละนาแปลงนี้...อิ อิ อิ

ความเจริญเข้ามายังท้องถิ่นนี้ ไม่ไกลจากที่นี้ก็มีสะพานข้ามไปฝั่งประเทศลาว  ที่ดินแถบนี้ก็มีราคาขึ้นมาเรื่อย ๆ จากเดิมที่ถูกทิ้งร้างว่างเปล่า...

ขณะเดินชมรอบทิวทัศน์ท้องทุ่งนาที่ตนเองเป็นเจ้าของนั้นแว่วเสียงคุณพ่อยังคงดังอยู่ในจิตวิญญาณว่า...เจ้าออกจากบ้านไปแล้วถ้าต้องการกลับบ้านก็มีนาให้ทำกินนะลูก...ผืนนาแปลงนี้พ่อสร้างไว้ให้เป็นสมบัติของลูกนะ...