ทำอย่างไร...เบื่อนายเต็มทน ???

Porjai

ได้ยินหลายคนบ่นอยู่บ่อยๆ เรื่องเจ้านาย  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความสามารถ ความลำเอียง หรือความเอาแต่ใจ ฯลฯ ซึ่งก็ไม่ทราบว่าเป็นความเห็นฝ่ายเดียวจากการมองด้านเดียว หรือว่าอย่างไร แต่ไม่ว่าทำงานที่ไหนก็ต้องเจอปัญหาเรื่องนี้ หากไม่รู้จักการปรับตัว เคยยกหัวข้อนี้มาถกเป็นประเด็นเล่นๆ กับนายตัวเองเหมือนกัน ท่านก็หยอกกลับทีเล่นทีจริงระหว่างทานอาหารด้วยกันว่า เราไม่สามารถทำให้นายเปลี่ยนได้ แต่เราเปลี่ยนนายได้ เปลี่ยนนายในที่นี้ก็อย่าหวังว่านายจะเป็นฝ่ายไปง่ายๆ นะคะ (แล้วใครจะไปล่ะงานนี้...)  

 “นกทำรังให้ดูไม้ ข้าเลือกนายให้ดูน้ำใจ

ว่ากันไปถึงนั่น จริงๆ แล้วเราไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนทั้งนาย เปลี่ยนทั้งงาน เพียงแต่ปรับตัวเองให้ได้เท่านั้นก็พอ ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด เพราะการที่ใครจะมาเป็นผู้นำได้นั้น  ต้องเก่งงาน เก่งคน เก่งคิด และเก่งดำเนินชีวิต หากเราไม่สามารถในทุกด้านดังกล่าว แค่วิธีการบริหารนายยังต้องใช้การวิจารณ์อยู่เบื้องหลัง เช่นนั้นแล้วเราก็คงไม่สามารถขึ้นเป็นนายคนได้ แต่เอ ...นั่นน่ะสิ....แล้วจะทำอย่างไรดีเนี่ย

ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ ผู้ที่ทำตนให้เล็กที่สุด

ผู้ที่เล็กที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ที่ใหญ่ที่สุด

ผู้ที่มีเกียรติ คือ ผู้ที่ให้เกียรติผู้อื่น  

คนจะประสบความสำเร็จได้  มี 3 วิธี

  1. คนอื่นยกตนให้สูง  ประมาณว่า...ค่าของคนอยู่ที่คนของใคร...(อย่างนั้นกระมังคะ)
  2. เหยียบคนอื่นเพื่อให้ตนสูงขึ้น  อย่างที่เค้าเรียกว่า....สกัดดาวรุ่ง
  3. การทำให้ตนเองสูงขึ้นกว่าคนอื่น (ด้วยการแข่งขัน) อย่างนี้สิคะ...ค่าของคนอยู่ที่ผลของงานอย่างแท้จริง

ที่กล่าวมานี้ก็เพื่อจะบอกว่าทางเลือกอีกทางที่จะเปลี่ยนได้ โดยไม่ต้องเปลี่ยนงานคือ เราก็เป็นนายเสียเอง ซึ่งนั่นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถ แต่อย่าลืมว่าภาระอันหนักหน่วงก็จะตามมาด้วยเช่นกัน ถึงเวลานั้นอาจทำให้เราเข้าใจลึกซึ้งได้ว่า เหตุที่ทำให้นายซึ่งเราเกลียดในพฤติกรรมนักหนานั้น..ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น... แล้วเราจะเป็นแบบนั้นเองหรือเปล่า (อันนี้ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ) และท้ายที่สุดแล้ว อยากให้พึงตระหนักถึงเรื่องหนึ่ง คือการที่เราจะอยู่เหนือคนอื่นหรือจะเป็นนายคนนั้น จะต่อขาตนเองขึ้นหรือหักขาผู้อื่น แบบไหนที่น่าภูมิใจมากกว่ากัน

ดิฉันคนหนึ่งที่เลิกคิดจะเป็นนายคนแล้ว ไม่ใช่หมดไฟนะคะ แต่รู้สึกได้ถึงภาระอันหนักอึ้งที่ต้องแบกรับปัญหาต่างๆ มากมายที่มารุมเร้าให้ขบคิดจนแก่เกินวัยไปหลายปี ไม่ว่าจะเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัวที่มีแต่คนเข้ามาขอคำปรึกษา รวมไปถึงความไม่พอใจทั้งหลายแหล่ที่เราไม่สามารถบังคับใจใครให้มาคิด หรือมาชอบเหมือนเราได้ สู้ใช้เวลาบริหารงานของตัวเองแล้วเอาเวลาที่เหลือไปทำสิ่งที่ตัวเองรัก...คงจะดี  เอาใจเขามาใส่ใจเรา แล้วคุณจะเข้าใจนายมากขึ้น 

เป็นอะไรไม่สู้เป็นนายตน....เห็นด้วยหรือเปล่าคะ???  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน PorJai

คำสำคัญ (Tags)#sharing

หมายเลขบันทึก: 45673, เขียน: 21 Aug 2006 @ 19:05 (), แก้ไข: 24 Jun 2012 @ 00:13 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก


ความเห็น (3)

คนทำงานลำบากใจทั้งนายบ่าว

บางครั้งเกิดอื้อฉาวไม่จบสิ้น

หยุดให้เป็นเย็นให้ได้ใจชาชิน

ทุกท่านคงเคยได้ยินกบเลือกนาย

     เป็นอะไรก็ไม่สู้เป็นนายตน

     หากทุกคนโอกาสพอก็เลือกได้

     เลือกนายที่มีความรักความเข้าใจ

     ส่งเสริมให้เหล่า้ลูกน้องมองแต่ดี
 

ผมมีข้อคิดอย่างหนึ่งที่เป็นเครื่องช่วย หายใจ..เอ้ย..ไม่ใช่ เครื่องช่วยประคับประคอง ผู้ที่จะเป็นนายคน หรือนายอะไรๆก็แล้วแต้...แฮ่ม เขาบอกว่า "เวลานอนคว่ำ ให้มองลงล่าง เวลานอนหงายให้มองขึ้นบน"
Oscar
เขียนเมื่อ 

ชอบคำกลอน ผอ.บวร จังครับ ขอนำไปใช้บ้างตามโอกาสอันควรครับ ว่าแต่เรื่องหัวหน้า ลูกน้อง ช่างเป็นปัญหา Classic จริงๆ ลูกน้องอยากลองภูมิหัวหน้า หัวหน้าอยากแสดงบารมีให้ลูกน้องเห็น ต่างคนต่างอวดเบ่งซึ่งกันและกัน ลูกน้องคิดว่าถ้าคว่ำหัวหน้าได้ก็มีชัยชนะ หัวหน้าคิดว่าถ้าปราบลูกน้องได้ก็คิดว่ามีบารมีแก่กล้า แต่สองคนนี้ไม่เคยที่จะหันหน้ามาคุยกัน และนำความรู้ความสามารถของกันและกันมาเติมเต็มให้กับงานของตน งานจึงไม่ดี ไม่มีคุณภาพ เสร็จไม่ทันกำหนด หรือหมดเปลืองเวลาไปกับสิ่งไร้สาระ

จะไปลองหัดนอนหงายแล้วมองลงล่าง นอนคว่ำแล้วมองขึ้นบนดู