ข้อคิด เกี่ยวกับ การทำงาน

 

“ก่อนไปรับราชการทำงานหลวง

แม่เป็นห่วงกลัวลูกชายทำขายหน้า

เฝ้าพร่ำสอนเสียนักก่อนจากมา

เกรงกิเลสตัณหามันพาไป

 

แม้ว่าแม่คนจนคนบ้านนอก

เคยช้ำชอกแสนเข็ญดั่งเป็นไพร่

เจ้าได้ดีภายหน้าอย่าเริงใจ

อย่าหลงใหลลืมเงาว่าเราจน

 

อย่าหยิ่งดื้อถือดีว่ามีเกียรติ

คนจะเหยียดหยันได้ไม่เป็นผล

อย่าแบ่งชั้นให้ต่างระหว่างชน

ให้พลีตนรับใช้ชาติไม่เป็นพาล

 

อย่าริอ่านโกงกินสินบนราษฎร์

เงินของชาติอย่าเอาไปเผาพลาญ

คนที่รวยด้วยอำนาจราชการ

อยู่ไม่นานก็ยับด้วยอับปรีย์

 

คนเขาจะจริงใจนบไหว้เจ้า

ใช่เพราะเอายศใหญ่ไปข่มขี่

ราษฎร์จะรักศรัทธาบารมี

ก็ด้วยดีที่เจ้าทำจงจำไว้

 

จะกินอยู่รู้ประมาณการประหยัด

ถึงอึดอัดขัดสนทนไม่ไหว

ก็อย่าโกงให้เสนียดมันเสียดใจ

รีบกลับไปบ้านเรามีข้าวกิน”

 

 

          ขอขอบคุณ หนังสือ “เมื่อวานนี้ มีข้อคิด”, สุเมธ แสงนิ่มนวล  

... อ่านแล้วยิ่งให้เชื่อมั่นว่า เบื้องหลังความสำเร็จ ล้วนได้รับการหล่อหลอมกล่อมเกลา และปลูกฝัง จากพระในบ้าน ทั้งแม่พระ พ่อพระ เพราะลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น

... หากลูกมีพ่อแม่พระอยู่ในใจแล้วไซร้ เวลาจะทำอะไร ก็ย่อมต้องคิดถึงผลกระทบเชื่อมโยงกัน เราจึงทำดีเพราะอยากให้พ่อแม่พระสบายใจ ท่านก็จะได้มีแรงใจ อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทร ไปนานๆ  

... ในการทำงาน จึงตั้งใจว่าแม้จะเป็นเพียงฟันเฟืองเล็กๆ ก็จะยึดมั่นในหลักการพื้นฐานความถูกต้อง มุ่งเป้าหมายเพื่อส่วนรวม มีจุดยืน เชื่อมั่น ศรัทธา ในคุณความดี มีศักดิ์ศรี สิทธิที่เท่าเทียม