ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เคยสอนนักศึกษาคนหนึ่งที่คิดว่าเขามีระดับสติปัญญาน้อย จนคิดว่าเขาคงจะทำอะไรไม่ได้ในชีวิตนี้แล้ว (ตอนนั้นยังไม่รู้จัก KM) จนกระทั่งวันหนึ่งได้ไปเห็นเขายืนพูดอยู่หน้าเสาธงให้นักเรียนประถมประมาณ 300 คนฟัง เขาสามารถจัดการให้เด็กทุกคนฟังเขาอย่างตั้งใจได้ตลอดเวลา นี่เป็นครั้งหนึ่งในชีวิตที่ทำให้เข้าใจว่า คนเรามีความดีอยู่ในตัวทุกคน หาให้พบ!!!
แต่เรื่องที่จะแลกเปลี่ยนวันนี้ มาจาก ดร.เลขาที่ไปร่วมงาน KM กับคณะที่สุพรรณบุรี ในงานนั้นมีการเล่าเรื่องการดูแลนักเรียนระดับอนุบาล มีอาจารย์ท่านหนึ่งเล่าว่า เขาเคยฟังเพื่อนครูอนุบาลแนะว่าเด็กอนุบาลที่ลาครูไปดื่มน้ำ ปัสสาวะ (อย่าพูดติดกัน) มักจะเถลไถล เรื่อยเปื่อย บางครั้งต้องออกไปตามหา เทคนิคที่ใช้คือ บอกว่าอย่าไปนานนะเดี๋ยวครูจะเล่านิทาน อาจารย์ท่านนี้ก็นำไปใช้แล้ว แต่ท่านก็คิดเทคนิคเพิ่ม โดยใช้วิธีว่าเมื่อหนูน้อยๆมาลาออกไปทำกิจกรรมธรรมชาติก็จะใช้วิธีเอาตัวเข้ามากอดแล้วบอกว่า อย่าไปนานนะครูคิดถึง
ขอคารวะอาจารย์ผู้นำมาแลกเปลี่ยน สพท.สุพรรณบุรีที่เข้มแข็ง และดร.เลขา ที่จดและจำมาเล่าต่อในที่ประชุม
อาจารย์ท่านใดมีเทคนิคการบริหารจัดการเด็กอนุบาลอีกบ้างไหมคะ
