ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว   เคยสอนนักศึกษาคนหนึ่งที่คิดว่าเขามีระดับสติปัญญาน้อย  จนคิดว่าเขาคงจะทำอะไรไม่ได้ในชีวิตนี้แล้ว (ตอนนั้นยังไม่รู้จัก KM)   จนกระทั่งวันหนึ่งได้ไปเห็นเขายืนพูดอยู่หน้าเสาธงให้นักเรียนประถมประมาณ 300 คนฟัง   เขาสามารถจัดการให้เด็กทุกคนฟังเขาอย่างตั้งใจได้ตลอดเวลา   นี่เป็นครั้งหนึ่งในชีวิตที่ทำให้เข้าใจว่า คนเรามีความดีอยู่ในตัวทุกคน หาให้พบ!!!

   แต่เรื่องที่จะแลกเปลี่ยนวันนี้  มาจาก ดร.เลขาที่ไปร่วมงาน KM กับคณะที่สุพรรณบุรี     ในงานนั้นมีการเล่าเรื่องการดูแลนักเรียนระดับอนุบาล   มีอาจารย์ท่านหนึ่งเล่าว่า เขาเคยฟังเพื่อนครูอนุบาลแนะว่าเด็กอนุบาลที่ลาครูไปดื่มน้ำ ปัสสาวะ (อย่าพูดติดกัน) มักจะเถลไถล เรื่อยเปื่อย บางครั้งต้องออกไปตามหา  เทคนิคที่ใช้คือ บอกว่าอย่าไปนานนะเดี๋ยวครูจะเล่านิทาน   อาจารย์ท่านนี้ก็นำไปใช้แล้ว แต่ท่านก็คิดเทคนิคเพิ่ม  โดยใช้วิธีว่าเมื่อหนูน้อยๆมาลาออกไปทำกิจกรรมธรรมชาติก็จะใช้วิธีเอาตัวเข้ามากอดแล้วบอกว่า อย่าไปนานนะครูคิดถึง  

        ขอคารวะอาจารย์ผู้นำมาแลกเปลี่ยน  สพท.สุพรรณบุรีที่เข้มแข็ง และดร.เลขา ที่จดและจำมาเล่าต่อในที่ประชุม

        อาจารย์ท่านใดมีเทคนิคการบริหารจัดการเด็กอนุบาลอีกบ้างไหมคะ