01.00 น. 19 ก.ค.54 กับ....อนุทินของผม  ก่อนไปกรุงเทพ ฯ

 

ผมรู้สึกเศร้ามากกับการจากไปของท่านอาจารย์หนานเกียรติ...เกียรติศักดิ์ ม่วงมิตร

ถึงแม้ไม่เคยเห็นตัวจริง ๆ ของท่าน แต่ผมติดตามงานเขียนของท่านเสมอ ผ่านบ้านหลังนี้ของพวกเรา

01.00 น. 19 ก.ค.54 ผมตั้งใจตื่นขึ้นมา  เพื่อทำข้อมูล เตรียมขึ้นเวที R2R ครั้งที่ 4 วันพรุ่งนี้ ที่เมืองทอง แต่ได้รู้ข่าวร้าย สร้างความสะเทือนใจให้ผมไม่น้อย

01.51 น. ผมยังทำอะไร ไม่ได้เลย...

ความรู้สึกมันเหมือนพี่น้องของผมจริง ๆ ที่ได้จากไปโดยไม่มีวันกลับ...

เดินทางจากไปจากบ้านของเรา

แต่ทว่า...ความผูกพันยังมีเสมอ...และไม่เคยจืดจาง

หลับสบายนะครับ...อาจารย์หนานเกียรติ...

(กระเป๋า อ.กะปุ๋ม)
 
 
ประมาณ 23.30 น. 21 ก.ค.54 กับ....อนุทินของผม เมื่อกลับจากกรุงเทพ ฯ

 

พี่หนานเกียรติครับ....

บล็อกของผมไม่อัพโหลดครบ 3 วัน แล้วครับ...

ผมขอไว้อาลัยแด่พี่นะครับ

ขอให้พี่เป็นกำลังใจผมในการเขียนบล็อก ณ พื้นที่แห่งมิตรภาพนี้ต่อไป

ผมได้สติแล้ว...ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว

พี่ไม่ได้หายไปไหน ...แต่พี่เปลี่ยนแปลงไปจากจุดหนึ่งสู่จุดหนึ่งเท่านั้น

ผมขอจดจำพี่ไปชั่วชีวิตของผมนะครับ

 

 

ประมาณ 12.55 น. 22 ก.ค.54 ผมทำงานเสร็จภาคเช้า ขับรถออกจากอนามัย

 

เป็น...สิ่งเล็ก ๆ ที่ผมมอบแด่..อาจารย์หนานเกียรติ

พี่...จะอยู่ในใจของผมและครอบครัวเสมอครับ...