ป.
Patama ปัทมา Gomutbutra โกมุทบุตร

Still Alice : จะเป็นอย่างไร หากเราเป็น Alzheimer เมื่ออายุ 50?


สมองฉันไม่อาจทำงานได้ปกติอีกต่อไป แต่ฉันยังมีหูไว้รับฟังอย่างไร้เงื่อนไข ฉันยังมีบ่าไว้ซบ ฉันยังมีอ้อมกอดให้ความอบอุ่น...I am not someone dying but I am someone living with Azheimer"

หนังสือ "Still Alice" เป็นหนังสือแนะนำ AAHPM "ชมรมหนังสือเพื่อแพทย์ที่มีหัวใจเป็นมนุษย์" ที่นำพาผู้อ่าน เข้าไปในใจของ "Alice" ศาสตราจารย์ มหาวิทยาลัย Harvard ผู้ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมองเสื่อม ( Alzheimer) เมื่ออายุ 50 ปี 
..ผู้เขียน Lisa Genova เป็นอาจารย์ neurology มหาวิทยาลัย Harvard ตัวจริง การพูดถึงโรค Alzheimer และบรรยากาศของ Harvard นั้นจึงสมจริงอย่างไม่มีปัญหา..แต่สิ่งที่น่าสนใจ คือ การดำเนินเรื่องที่เหมือนเรากำลังอ่านบันทึกที่ออกมาจากมุมมองและสมอง "ที่กำลังเสื่อมถอย" ของคนจริงๆ

การวางตัวละครหลัก เป็นศาสตราจารย์ Harvard นอกจากสร้างความสมจริงเพราะเป็นสิ่งแวดล้อมตัวผู้เขียนเองแล้ว..ยังสร้างความรู้สึกขัดแย้ง อย่างรุนแรง จากบุคคลที่ได้รับการยกย่องว่ามันสมองเป็นเลิศ ศาสตราจารย์ผู้ประสบความสำเร็จสูงสุด..ชีวิตที่อัดแน่นด้วย งานสอน งานวิจัย วิทยากรรับเชิญทั่วโลก..
แต่หลังจากเธอตัดสินใจบอกมหาวิทยาลัยว่า เธอได้รับวินิจฉัยเป็น Alzheimer --
" Alice มองดูในช่องรับเอกสารของเธอที่เคยอัดแน่น..บัดนี้ มันว่างเปล่า.."
" Alice ลุกขึ้นอภิปราย งานวิจัยของลูกศิษย์ที่บัดนี้กำลังทำปริญญาเอก..สิ่งที่เธอได้รับคือ คำขอบคุณที่ไร้น้ำหนัก ไม่มีแม้แต่การจดบันทึก ห้อง conference ที่เธอเคยนั่งอย่างภาคภูมิ..เหมือนไม่มีเธออยู่อีกต่อไป" 

..อย่างไรก็ตาม เรื่องไม่ได้นำผู้อ่านจมดิ่งไปกับความหดหู่ จากการป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หาย..แต่กลับผันให้เห็นด้านสว่าง คุณค่าของสถาบันครอบครัว ผ่านตัวละคร John สามีของ Alice..John ไม่ได้ถูกสร้างมาเป็นพ่อพระ มีความเป็นปุุถุชน มีความโกรธ กลัว สับสนระหว่างการดูแลคนที่รัก กับ ความทะเยอทะยานในเกียรติยศแบบผู้ชายคนหนึ่ง..
  Lydia, Tom และ Anne ซึ่งต่างมีความเป็นตัวของตัวเอง แบบเด็กวัยรุ่นทั่วไป..เนื้อเรื่องได้ถ่ายทอด Alice ที่มีการดำเนินโรคแย่ลง ขณะเดียวกับพัฒนาการของบุคคลอื่นๆ ในครอบครัวที่ปรับตัวในการอยู่กับเธอ..
  ครั้งหนึ่งที่ John โกรธจัดที่ Alice ลืมนัดกินเลี้ยงเพื่อนร่วมงานของเขา..แต่เขาก็กลับมาสวมกอดเธอ ด้วยคำพูดของ Alice.."ฉันขอโทษ John ที่เป็นโรคนี้..ฉันเสียใจที่จำไม่ได้สิ่งที่ผ่านมา และฉันเสียใจที่ไม่รู้ว่าจะมีเวลาจำหน้าคนที่ฉันรักอีกเพียงไร"..

..ตอนท้ายของเรื่อง ทำให้ฉันคิดถึงหนังสือ "The last lecture" .."วันนี้ ฉันไม่ได้มาในฐานะผู้เชี่ยวชาญทางภาษา แต่ฉันมาในฐานะผู้เชี่ยวชาญโรค Alzheimer..ฉันไม่ใช่ neurologist ไม่ใช่แพทย์ สิ่งที่ฉันจะพูดไม่ใช่งานวิจัย ไม่ใช่ clinical trial แต่มาเล่าในฐานะ ภรรยา แม่ และกำลังจะเป็นยาย..
สมองฉันอาจใช้ไม่ได้อีกต่อไป แต่ฉันยังมีหู ที่รับฟังอย่างไม่มีเงื่อนไข..ฉันยังมีบ่าไว้ซบ ฉันยังมีอ้อมกอดให้ความอบอุ่น...I am not someone dying, I am somone living with Alzheimer... "

***********************************************
หมายเหตุ:
กรณีของ Alice อาจพบไม่บ่อย เนื่องจาก Alzheimer ส่วนมากพบในผู้สูงอายุเกิน 65 ปีขึ้นไป โดยเฉพาะเกิน 85 ปีพบได้ถึง 30% และมักพบในคนระดับการศึกษาน้อย ดังภาพ (ที่มา Alzheimer's association facts figures ) คนที่พบก่อน 65 อย่าง Alice เรียกว่า Early onset Alzheimer ซึ่งมักเกี่ยวกับพันธุกรรม



ขอฝากวีดีโอ ความรู้เกี่ยวกับโรคนี้ เพื่อเพิ่มอรรถรสการอ่านคะ 

 

หมายเลขบันทึก: 448997เขียนเมื่อ 14 กรกฎาคม 2011 12:54 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:48 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี