คำถามคาใจคือเรื่องอย่างนี้มันเกิดขึ้นมาได้ยังไง..?
ยามเช้าตรู่ของวันนี้อารมณ์ดีมีเวลาวิ่งรับอรุณในเมืองหาดใหญ่ ยังคิดอยู่ว่าวันเวลานี้มีคุณค่าต่อการทำงานของคนเรามาก ตราบใดที่ยังพอมีเวลาอยู่ต้องหมั่นเรียนรู้ในทุกสิ่งที่เข้ามาในวิถีชีวิตทุกช่วงที่ก้าวย่างไป
ยามเช้า ๆ เห็นการเปลี่ยนแปลงของเจ้านกเอี้ยงน้อยฝูงหนึ่ง ทำให้หวนนึกถึงเจ้านกเอี้ยงมันเลี้ยงควายเฒ่าอยู่ตามท้องทุ่งนาเมื่อเรายังเป็นเด็ก ๆ เห็นจนชินตา แต่วันนี้ฝูงนกเอี้ยงกับมาจับสายไฟฟ้ามองเมียงและไซร์ขนคงไม่มีหลังควายให้เกาะแล้วสินะ
เมื่ออยู่หลังรถพวงมาลัย...เออ...ใกล้ถึงเวลาหมดของทะเบียน พอมีเวลาควรไปต่อทะเบียนรถก่อนดีกว่า ด้วยรถป้ายทะเบียนเมืองปัตตานี ใช้มาเกิน 7 ปีแล้วเลยต้องไปตรวจเช็คสภาพรถก่อน
ถามที่เติมลมยาง ทางร้านบอกไม่มีให้เติมละ
เมื่อไปถึงขนส่งเข้าคิวต่อทะเบียนยังนึกอยู่ในใจว่า...การเลื่อนล้อต่อภาษีนี่ดีจริงเป็นนโยบายใครกันหนอ น่าชื่นชม เพราะต่อง่ายและไวด้วย...
หลังจากยื่นเอกสารเพื่อต่อทะเบียนได้ไม่นาน...
คุณคะ...รถคันนี้ถูกอายัดคะ...
ยูมิ...เป็นไปได้ยังไงนี่
เจ้าหน้าที่...ก็เป็นไปแล้วคะ...
ยูมิ...แล้วผมต้องทำยังไงต่อละ...นึกสนุก ตื่นเต้น ปนกับความแปลกใจตัวเอง ว่ามันเกิดอะไรขึ้นนี่
เจ้าหน้าที่แนะนำให้ไปพบเจ้าหน้าที่บนตึกทำการ...
เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์สอบ-ถาม
ตรวจเช็คแล้ว ว่ารถคันนี้ถูกอายัดจริง มีเลขที่อายัด ลงวันที่ 14/ 2 / 2554 ( อุบะ วันแห่งความรักพอดีเลยละ ) เรื่อง จอดรถกีดขวาง ฯ ที่ สภ. เมืองนราธิวาส ลงชื่อ โดย ท่าน พ.ต.ท. รื่น ......
แม่เจ้าโว้ย...ไม่รู้จะขำหรือร้องไห้ดีนี่...ตื่นเต้น ๆ
ยูมิ...แล้วผมจะทำยังไงจึงจะต่อทะเบียนรถได้
เจ้าหน้าที่ว่า...ต้องติดต่อไปทางต้นเรื่องที่ สภ. เมืองนราธิวาส ให้ถอนอายัดก่อนคะ
ยูมิ... ได้เรื่องแล้วทีนี่ อยู่ ๆ ก็มีเรื่องให้ตื่นเต้นยังงั้นละ
ยูมิ โทรถามสาธารณะไปเจอห้องอื่น เขาบอกให้โทรไปอีกเบอร์เพื่อขอเบอร์ ท่าน พ. ต. ท. รื่น ท้ายสุดปล้ำเอาจนได้ละ...
ยูมิ...ขอเรียนสายท่าน พ. ต. ท. รื่นครับ...หลังจากบอกชื่อยูมิแล้วก็เล่าเรื่องที่โทรมานี่...
ครับผมจะรีบดำเนินการถอนอายัดให้นะครับ อาจช้าหน่อยประมาณ 3 วันเพราะต้องส่งไปทางขนส่งเมืองปัตตานี
ต้องขอขอบพระคุณมากครับ ท่าน พ.ต. ท. รื่น ท่านมีน้ำใจดี เพราะผมจะได้รีบไปต่อทะเบียนที่กำลังจะหมดอายุอยู่พอดี...
ไงละเพื่อน ๆ ใครเป็นอย่างนี้บ้างหนอ..? ทั้งงง ๆ เงง ๆ เป็นไปได้ยังไง เพราะรถคันนี้ผมใช้อยู่แต่ในเมืองหาดใหญ่- สงขลา สงขลา – หาดใหญ่ แล้วมันดันไปโผล่จอดขวางรถเพื่อนที่เมืองนราธิวาสโน้น...แล้วในบันทึกมันเป็นวันแห่งความรักซะด้วยละ น่าเอาทะเบียนรถคันนี้ไปซื้อหวย แก้ซวยซะดีมั้ยละนี่...อิ อิ อิ
คำถามคาใจคือเรื่องอย่างนี้มันเกิดขึ้นมาได้ยังไง..?
จะมีวิธีแก้ไขไม่ให้มันเกิดขึ้นมาอีกได้อย่างไร..?
และใครเป็นเจ้าภาพงานนี้...
เพราะสิ่งที่สูญเสียไปคือวันเวลาที่ติดตามเรื่องให้จบ...เสียค่าโทรศัพท์ที่ไม่ควรจะเสีย...และที่สำคัญของคนยังมีกิเลสอยู่คือการเสียความรู้สึกที่ดี ๆ ไปนั้นแล.
