วันนี้ไปประชุมสัมมนาเชิงปฎิบัติการพัฒนาครูและห้องสมุดโรงเรียน ที่โรงเรียนสารวิทยา กรุงเทพมหานคร จัดโดย สพท.กทม. 2 มีโรงเรียนร่วมการสัมมนา 30 โรงเรียน เริ่มด้วยพิธีเปิดของรองผู้อำนวยการ และความเป็นมาของโครงการ ประทับใจ การอภิปรายเรื่อง “การส่งเสริมนิสัยรักการอ่านในสถานศึกษา” ของผู้อำนวยการราตรี ศรีไพรวรรณ โรงเรียนไทยรัฐ75 กทม. ความว่า... ห้องสมุดมิติใหม่ของโรงเรียนประถม บรรยากาศสีสันต้องน่าสนใจ ที่โรงเรียนไทยรัฐ75 ห้องสมุดไร้โต๊ะสำหรับนั่งอ่าน นักเรียนจะนั่งอ่าน นอนอ่าน ตามความสนใจ มีมุมอ่านหนังสือที่ชอบ มุมฟังเพลงที่โปรด มุมคอมพิวเตอร์สืบค้นข้อมูล มุมเล่นเกม เล่นบทบาทสมมุติ นักเรียนรักที่จะเข้าห้องสมุด นักเรียนเลือกและซื้อหนังสือเข้าห้องสมุดเอง นักเรียนตั้งชื่อห้องสมุดเองว่า “ห้องขุมทรัพย์ทางปัญญา” นักเรียนให้ความเห็นว่าห้องสมุด น่าจะมีเฉพาะสมุดนะ...จริงด้วย
การ์ตูน น่ารักค่ะ
เรียกว่าห้องขุมทรัพย์สั้นๆได้ไหมคะ
นักเรียนทราบไหมคะว่าเมื่อก่อนเราเรียกหนังสือว่า "สมุด" โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในสมัยที่เรายังจารึกข้อความลงในใบลาน
ได้ทราบความเคลื่อนไหวเกี่ยวกับ KM ด้วยความดีใจค่ะ
“ห้องสมุดน่าจะมีเฉพาะสมุดนะ…จริงด้วย” ผมว่าไม่ใช่ เพราะถ้าเราเรียกห้องสมุดว่า “ห้องขุมทรัพย์ทางปัญญา”แล้วสมุดหนังสืออย่างเดียวยังเป็นขุมทรัพย์ที่น้อยเกินไปสำหรับนักเรียน ต้องเพิ่มสือ อุปกรณ์ที่ทันสมัยให้กับผู้เรียนด้วยจะทำให้เหมาะกับคำว่าขุมทรัพย์ทางปัญญา
ขุมทรัพย์ทางปัญญาที่ประเสริฐอยู่ที่คุณครูผู้กรุณาและเป็นกัลยาณมิตร
คุณครูผุ้กรุณาและเป็นมิตร หมายถึงสิ่งที่อยู่รอบตัวของนักเรียนนั่นเองใช่หรือไม่ เพราะเราจะเกิดการเรียนรู้ที่มีคุณค่า เริ่มที่เราวิเคราะห์ตนเองปรับเข้ากับสภาพแวดล้อมให้เหมาะกับกาลเทศ อยากเห้นสภาพห้องสมุดที่ไม่มีโตะ