นึกไม่ถึงว่าจะมีโอกาสได้พูดคุยกัยศ.นพ.ประเวศ วะสี หนึ่งในกรรมการสัมภาษณ์ในวันนั้น ดิฉันรู้สึกดีใจและภูมิใจกับตัวเองที่มีโอกาสดีเช่นนี้ 
เมื่อวันที่ 10 สิงหาคมที่ผ่านมา ดิฉันได้ถูกเชิญให้เป็นตัวแทนอาจารย์ไปพูดคุยกับท่านคณะกรรมการประเมิน

    ยอมรับว่าเมื่อได้รับจดหมายเชิญรู้สึกตื่นเต้น  ตกใจ  และเครียด เพราะต้องการอยากให้กรรมการได้รับข้อมูลที่เป็นจริงมากที่สุด ซึ่งหมายถึงไม่ใช่มากจากดิฉันคนเดียว  สิ่งเดียวที่ดิฉันนึกขึ้นได้ คือ กระบวนการ KM ที่เคยได้ฟังจากอาจารย์หมอวิจารณ์  
  
     ดังนั้นดิฉันได้เชิญเพื่อนร่วมงานในสำนักวิชาพยาบาลศาสตร์มานั่งพูดคุย  สำหรับคนที่มาไม่ได้ก็ให้เขียนฝากมา  ประเด็นพูดคุย คือ 4 ปีที่ผ่านมา อะไร คือความสำเร็จที่พวกเราภาคภูมิใจ  และหากอยากให้ความสำเร็จนั้นขยายออกไป เราควรจะทำอย่างไร  และมีอะไรที่ยังเป็นปัญหาอุปสรรคอยู่ในขณะนี้ ดิฉันจะยังไม่เล่าว่าได้อะไรบ้างจากการลปรร  แต่จะขอเล่าบรรยากาศของการสัมภาษณ์

     ดิฉันนึกไม่ถึงว่าจะมีโอกาสได้พูดคุยกัยศ.นพ.ประเวศ วะสี หนึ่งในกรรมการสัมภาษณ์ในวันนั้น  ดิฉันรู้สึกดีใจและภูมิใจกับตัวเองที่มีโอกาสดีเช่นนี้  คำถามแรกที่อาจารย์ คือ "อยากจะเล่าเรื่องอะไรให้ฟังไหม จะเริ่มที่ความสำเร็จ หรือความสุขจากการทำงานก็ได้"  จากที่เคยรู้สึกตื่นเต้น แต่ด้วยน้ำเสียง ความเป็นกันเอง และความเมตตาของท่าน  ที่ดิฉันรู้สึกได้ ทำให้ดิฉันรู้สึกอยากเล่าเรื่อง ความสำเร็จและความสุขจากงานที่ทำ  ทั้งๆที่งานที่ทำจะเหนื่อยสักเพียงไร แต่เราทุกคนที่ทำงานก้ไม่เคยรู้สึกเบื่อ  ดิฉันรู้สึกว่าเวลาที่ผ่านไปช่างรวดเร็วเหลือเกิน  

     สำหรับวันนี้ ดิฉันเพิ่งจะเข้าใจว่าการประเมินมีหลากหลายรูปแบบ การเริ่มจากความสุข เป็นที่มาของสิ่งดีๆในชีวิตอีกมากมาย  ความสุขทำให้คนเกิดปัญญา และความคิดที่สร้างสรรค์ได้  ซึ่งตรงข้ามกับการค้นหาความผิด มีแต่จะสร้างความทุกข์ ปิดกันปัญญา และไม่มีทางรังสรรค์สิ่งที่ดีให้เกิดขึ้นได้