เมื่อวันที่ 10 สิงหาคมที่ผ่านมา ดิฉันได้ถูกเชิญให้เป็นตัวแทนอาจารย์ไปพูดคุยกับท่านคณะกรรมการประเมิน ยอมรับว่าเมื่อได้รับจดหมายเชิญรู้สึกตื่นเต้น ตกใจ และเครียด เพราะต้องการอยากให้กรรมการได้รับข้อมูลที่เป็นจริงมากที่สุด ซึ่งหมายถึงไม่ใช่มากจากดิฉันคนเดียว สิ่งเดียวที่ดิฉันนึกขึ้นได้ คือ กระบวนการ KM ที่เคยได้ฟังจากอาจารย์หมอวิจารณ์ ดังนั้นดิฉันได้เชิญเพื่อนร่วมงานในสำนักวิชาพยาบาลศาสตร์มานั่งพูดคุย สำหรับคนที่มาไม่ได้ก็ให้เขียนฝากมา ประเด็นพูดคุย คือ 4 ปีที่ผ่านมา อะไร คือความสำเร็จที่พวกเราภาคภูมิใจ และหากอยากให้ความสำเร็จนั้นขยายออกไป เราควรจะทำอย่างไร และมีอะไรที่ยังเป็นปัญหาอุปสรรคอยู่ในขณะนี้ ดิฉันจะยังไม่เล่าว่าได้อะไรบ้างจากการลปรร แต่จะขอเล่าบรรยากาศของการสัมภาษณ์ ดิฉันนึกไม่ถึงว่าจะมีโอกาสได้พูดคุยกัยศ.นพ.ประเวศ วะสี หนึ่งในกรรมการสัมภาษณ์ในวันนั้น ดิฉันรู้สึกดีใจและภูมิใจกับตัวเองที่มีโอกาสดีเช่นนี้ คำถามแรกที่อาจารย์ คือ "อยากจะเล่าเรื่องอะไรให้ฟังไหม จะเริ่มที่ความสำเร็จ หรือความสุขจากการทำงานก็ได้" จากที่เคยรู้สึกตื่นเต้น แต่ด้วยน้ำเสียง ความเป็นกันเอง และความเมตตาของท่าน ที่ดิฉันรู้สึกได้ ทำให้ดิฉันรู้สึกอยากเล่าเรื่อง ความสำเร็จและความสุขจากงานที่ทำ ทั้งๆที่งานที่ทำจะเหนื่อยสักเพียงไร แต่เราทุกคนที่ทำงานก้ไม่เคยรู้สึกเบื่อ ดิฉันรู้สึกว่าเวลาที่ผ่านไปช่างรวดเร็วเหลือเกิน สำหรับวันนี้ ดิฉันเพิ่งจะเข้าใจว่าการประเมินมีหลากหลายรูปแบบ การเริ่มจากความสุข เป็นที่มาของสิ่งดีๆในชีวิตอีกมากมาย ความสุขทำให้คนเกิดปัญญา และความคิดที่สร้างสรรค์ได้ ซึ่งตรงข้ามกับการค้นหาความผิด มีแต่จะสร้างความทุกข์ ปิดกันปัญญา และไม่มีทางรังสรรค์สิ่งที่ดีให้เกิดขึ้นได้