สิบเอ็ด ล.สาเหตุมาจากเหล้า
หนังสืองานศพ สำหรับผู้เขียนคือแหล่งเรียนรู้ ที่ชอบอ่าน ประวัติผู้ตาย หลายเล่มมีนักเขียนระดับชาติมาช่วยเขียน บางเล่มมีบทกวีที่หายากเอามาลงให้อ่าน เพื่อนๆหลายคนรู้กันดีว่า ชอบหนังสืองานศพ มักเอามาฝากให้อ่านให้เก็บไว้ได้ศึกษาค้นคว้า เล่มล่าสุดน้องฉวีวรรณ มากนวล จากโรงพยาบาล ป่าพยอม พัทลุง ได้กรุณาจัดส่งหนังสือชื่อ สุราวิวาท-นักปราชญ์วิจารณ์ แต่งโดยคุณครู สีนวล มากนวล เป็นการโต้เถียง ต่อว่า ระหว่าง สุรา กับนักปราชญ์ สำนวนภาษาใต้ต้องบอกว่า "ชาดได้แรงอ็อกนิ"* จึงหยิบยกบางตอนมาแบ่งปัน และได้ขออนูญาตินำมาบอกต่อเป็นที่เรียบร้อยแล้ว .....
"เอาสุราเป็นพระเจ้าเข้ามณฑล
ทำการปล้นฟันสับเจ้าทรัพย์ตาย
เคยสันโดษยินดีมีครอบครัว
กลับทำชั่วเชิงชู้มิรู้หาย
เคยพูดจริงกลับปดสบถสบาย
รากเลือดตายฟ้าผ่าคชาแทง
กับใครไครปลอมปลิ้นสิ้นทุกแห่ง
ใจก็ชั่วตัวก็จน คนก็แช่ง
เพื่อนระแวงมิวายหมายระวัง
"ถ้า ล.เหล้าเข้าก่อนไม่หอนเว้น
ตัว ล.เล่น ล.ลักมักตามหลัง
ทั้ง ล.ลืม ล. หลงหลงคงไม่ฟัง
จนกระทั่งติดต่อถึงล.เลว
ทั้งล.โลภ ล.ลอบ ล.ล้ำล่วง
ล.หลอกลวงเลยล่อถึงล.เหลว
ไม่เลิกล้างละลดปลดให้เร็ว
ติดไปเปลวปลิดปลงลง. ล.โลง."....
สิบเอ็ด ล.ที่สาเตุมาจากเหล้า
*ได้แรง =จุใจ สะใจ อร่อย
*ได้แรงอ็อก =สะใจอย่างแรง
สวีสดีครับท่านผู้เฒ่า
ผมอ่านแล้วก็เห็นตามครับ เพราะเหล้าเป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้ผิดศีลได้ทุกข้อ ...ว่าแต่ "ชาดได้แรงอก" คืออะไรครับท่านผู้เฒ่า ผมเดาจากบริบทไม่ได้เลยครับ จะว่า"คม" หรือ"ลุ่มลึก" ก็ไม่แน่ใจครับผม
ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง
มีคันโยงผูกสายไว้ปลายเสา
โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา
ด้วยมัวเมาเหมือนหนึ่งว่าจะบ้าตาย
สุนทรภู่
ท่่องได้สมัยเป็นเด็ก อาจจำผิดไปบ้างขออภัย
ทำให้ทุกวันนี้ ไม่อยากแตะต้องเหล้าเลย
ขอต่อท่านผอ. ชยันต์หน่อยครับ
ไม่เมาเหล้าแล้วนี่เรายังเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
................................ เหลือไว้ให้กวีท่านอื่นมาเติมต่อไปนะครับ อิอิ
สวัสดีค่ะลุงวอ
บายดีหม้าย อย่าลืมพักผ่อนบ้างต่ะ
ขอบคุณเรื่องราวที่เล่าให้ฟังเสมอๆค่ะ
มีขนมมาฝาก...^^
อ่าน ล เหล้าแล้ว เติมความคิดเห็นส่วนตัวกระผมเข้าไปว่า ท่านผู้แต่งกลอนกวีนั้นสมเป็นคุรุอย่างยิ่งครับ ท่านพ่อเฒ่าวอญ่า
(กระผมขอสวัสดีด้วยความเคารพครับ)
สวัสดีครับท่านอาจารย์ หนานวัฒน์ ได้แรงอก ก็หมาย สะใจมาก ประมาณนี้
คำเวลพูดจะเน้นเสียง ออกเสียงเป็น อ็อก เหมือนคำถาษาอิสานบางคำ ใช้ภาษากลางแล้วมันไม่เจ็บ เหมือนภาษาถิ่น
ต้องขออภัยที่มันไม่เป็นสากล แต่ผมมองว่ามันเป็นความงามในความหลากหลายของท้องถิ่น ได้อ่าน ได้เขียนอย่างนี้แล้ว"หรอยราสานิ"
สวัสดีครับผอ. ชยันต์
เหล้าทำให้กวีมีสุนทร
ถึงสุราพารอดไม่วอดวาย
ไม่ใกล้กรายแกล้งเมินก็เกินไป
ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป
แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืนฯ
ขอบคุณท่าน ผอ. มาต่ออีกแบบน
ตามมาอ่านคำตอบครับท่านผู้เฒ่า ขอบพระคุณมากครับผมที่ช่วยไขข้อสงสัย และผมก็เห็นด้วยครับว่าเป็นความงามของท้องถิ่นที่แสดงออกในด้านภาษา (ทุกวันนี้ก็พะอืดพะอมกับคำว่า "สากล"มากอยู่แล้ว) ถือว่าผมมาขอเรียนรู้ด้วยคนครับผม
เรียนท่านผอ. ชยันต์ ตอนทีุ่สุราท้าเถียง ตอบคำก็น่าฟัง
"สุราชิงติงท้าว่าอย่าถม
คิดจะต้มง่ายง่ายมิใช่หมู
กลับลบหลู่ถมเทเนรคุณฯ
สวัสดีครับท่านอาจารย์ โสภณ ขอบคุณที่มาช่วยต่อกลอนเติมประโยคให้
มาอ่านบทกวีที่ได้แรงอกนะพี่บัง บางทีเวลาไปงานศพ นอกจากได้ปลงๆ แล้วยังได้หนังสือดีๆ ติดตัวมาอ่าน พี่บังบายดีนะ คิดถึงจ้าน
11 ล ==> จุใจจริงๆ ค่ะท่าน...
สบายดีครับน้องหนูรี
สองอาทิตย์ ต้องล่องขึ้นชุมพร เพราะมีโครงการ พาลูกจ้างสาสุขไปดูงาน
ผมต้องไปทำกระบวนการให้ได้งานจริงๆ มิใช่เป้าหมายเพื่อการเที่ยว งานนี้เหนื่อยครับ
สวัสดีครับท่าน ศน.ลำดวน เห็นบทกลอนนี้แล้ว นึกถึง เจ็ดวันอันตราย มีหลายตอน จะพยายามลงบันทึกมาแบ่งปัน
สวัสดีครับคุณ เนิ่ม
ค่ายที่เกาะหมาก เสียดายฝนตก ไม่ได้เก็บเกี่ยวบริบทชุมชนมุสลิมมาฝาก
คนแต่งกลอนบทนี้เป็นครู อ่านสนุกได้สาระ
สวัสดีค่ะท่านวอญ่า
บทกลอนและกวี หนูต้องยอมแพ้ค่ะ ขอเป็นผู้อ่านที่ดี
สวัสดีอีกครั้งครับท่านผอ.ชยันต์
งานผมส่วนมากมักมีกลิ่นปักษ์ใต้ปนอยู่เสมอ
ขอบคุณที่ชื่นชมแลกเปลี่ยน
น้องปู ไปจัดค่ายที่เกาะหมากน้อยมาแล้ว ส่งกำลังใจกันหน่อย