ยามท้อแท้แม่ว่า "กำพร้าลูก"
กำพร้าลูก
ยามท้อแท้แม่ว่า “กำพร้าลูก”
ความพันผูกปลูกใจให้คิดถึง
ลูกเก้าคนคลาไคลคลับคล้ายคลึง
ต่างคำนึงงานนำมาคำนวณ
คิดเพียงแค่แม่สบายในบ้านเกิด
สุขประเสริฐสดใสในบ้านสวน
มีหมู่ญาติที่รักมาชักชวน
เพื่อทบทวนความเก่าเล่ายุคทอง
แม่สอดมนต์มากมายจิตหมายมุ่ง
หยุดเปรอปรุงจำรัสประภัสร์ผ่อง
แดนนิพานผ่านเมืองอันเรืองรอง
จับจิตครองบางครั้งยังมั่นคง
ยามป่วยไข้ได้ยา ไปหาหมอ
จ้างคนรอไปกลับพร้อมรับส่ง
โรคทุกอย่างบางเบาบรรเทาลง
นำแม่ตรงกลับบ้านสำราญใจ
คิดว่าแม่อยู่ดีมีสุขยิ่ง
โดยแท้จริงปรารถนาลูกมาใกล้
สายสัมพันธ์บางบางนั้นห่างไกล
ส่วนภายในแม่เหงาทนเฝ้ารอ
ยามแม่เปรยเอ่ยว่ากำพร้าลูก
ความพันผูกทั้งผองแม่ร้องขอ
อยากเห็นหน้ามิใช่เงินจนเกินพอ
อย่าได้รอแม่ว่า “กำพร้า” เลย
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
สวัสดีค่ะ คุณโสภณ เปียสนิท
เเวะมาให้กำลังใจนะคะ
อ่านแล้วนำตาจะไหล
เห็นรูปคนแก่แล้วทำให้คิดถึงคุณย่า...
ผมกำพร้าปู่่ย่าตายายครับท่านอาจารย์
สวัสดีค่ะ
ย่ายิ้ม ดูมีความสุขจังเลย
อยากเป็นคนที่สุขเป็น พอเพียงเป็น...เหมือนท่านนี้
สวัสดีครับอ.โสภณ
ใจของแม่แท้จริงยิ่งกว่าเหงา
อยากบอกเล่า ให้ลูกรักร่วมทักถาม
วิถีไทยวันนี้ ความดีงาม
ถูกมองข้าม คนกำพร้าเพราะบ้างาน
--------------------- แวะมาอ่านกลอนอันไพเราะและมีแง่คิด อาจารย์สบายดีนะครับ
สวัสดีค่ะท่าน ผศ.
ขอสนับสนุนด้วยภาพนะคะ
อ่านแล้วรู้สึกเศร้าจังเลย
ไม่ว่า พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย คนไหนก็ตาม
ย่อมที่จะคิดถึงลูกหลาน มิใช่เงินทอง
... ขอเป็น หนึ่ง กำลังใจครับ ...
อ่านกลอนอาจารย์แล้วคิดถึงผู้ที่เป็นแม่ทุกคนค่ะ
"ขอเพียงลูกกลับมาที่บ้านบ้าง อย่าเหินห่างร้างราแม่คิดถึง
เฝ้ารำพึงถึงลูกไม่เว้นวาย แม่ใจหายลูกไม่กลับทับทวี"
ฝากกลอนที่ลองผิดลองถูกนะคะอาจารย์
ฝากรูปแม่ลูกนะคะ