"ตกปฏิทิน"  หมายความว่าอ่านปฏิทินไม่เป็น  อ่านผิด  อ่านแล้วหลงลืม  ไม่สนใจที่จะอ่านปฏิทิน ปฏิทินไม่มีความจำเป็น หรือว่าขาดสติ เสียสติกันแน่ เป็นเรื่องไร้สาระที่น่าเล่า  เพราะเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ของการจัดค่ายฯ 

 

           ฉันประเมินตนเองแล้วว่า  "ฉันตกหรือสอบไม่ผ่านเรื่องปฏิทิน"   เพราะว่าเมื่อวานฉันคิดว่าควรทำอย่างไรดีเกี่ยวกับการเดินทางไปกรุงเทพฯ 

 

๑. เดินทางไปถึงสนามบินก่อนเครื่องออก ๑ ชั่วโมง  ไปขอรับรหัสก่อนที่จะ check in  ในวันเดินทาง

 

๒.ไปวันนี้ (เมื่อวาน)  เพราะจะได้ไม่ต้องกังวลหรือรีบเร่ง  หากมีคนเยอะ  เจ้าหน้าที่อาจไม่สะดวก  เพราะต้องค้นหา 

 

            ฉันตัดสินใจเลือกข้อ ๒  คิดว่าเหมาะสมแล้ว  เมื่อฉันไปถึงพบว่า  เจ้าหน้าที่ทำงานอยู่คนเดียว สนามบินเหมือนเมืองร้าง ไม่มีผู้คนเลย  เพราะยังไม่ถึงเวลาเครื่องเข้าหรือออกนั่นเอง 

 

           ฉันบอกความต้องการกับเจ้าหน้าที่ว่า "คุณคะ  พี่ขอตรวจสอบรหัส พี่ชื่อ...เดินทางพรุ่งนี้ค่ะ" (วันนี้) เจ้าหน้าที่ได้ให้บริหารตรวจหารายชื่อแล้วบอกว่า   "ไม่พบครับ" 

 

           ฉันอธิบายต่อแบบยืนยันหนักแน่นว่า "พี่คุยกับน้องคนที่ซื้อตั๋วให้พี่  แล้ว  เขาบอกว่าพี่ต้องเดินทาง ๓๑ พฤษภาคมนี่คะ" 

 

           "ขอโทษครับวันที่ ๓๑  คือวันอังคารครับ  เป็นวันมะรืนนะครับ"   เจ้าหน้าที่พยายามอธิบายให้  จนฉันนึกทบทวนและเข้าใจ  และหารายชื่อเจอว่าต้องเดินทางวันที่ ๓๑  (พรุ่งนี้)

 

           "ทำไมจึงตกปฏิทิน" เดิมฉันเป็นคนทำงานแข่งกับเวลา  ที่บ้านจะมีนาฬิกามากมาย  ทุกห้อง ห้องนอน  ห้องน้ำ  ห้องครัว  โต๊ะอาหาร  และชั้นวางรองเท้าด้วย  เพราะจะได้ดูเวลาไปและเวลากลับ  ปฏิทินทั้งตั้งโต๊ะ  และเป็นแผ่น ถูกเขียนเต็มไปหมดว่าทำอะไรบ้าง

 

            ภายหลังที่ผันเปลี่ยนตนเองมาเป็นคนบ้านบ้าน "ฉันยกเลิกบริการเวลา"  ทั้งหมด  อยากไปไหนก็ไป อยากทำอะไรก็ทำ อยากนอน  หรืออยากตื่นก็เป็นปกตินิสัย  เครื่องเตือนเวลาจึงไม่มีความจำเป็นสำหรับฉันเลย  จนกระทั่งงดใช้เครื่องมือสื่อสารด้วย  

 

          เมื่อโอกาสได้อำนวยให้กลับไปช่วยงานที่โรงเรียน  ก็เป็นเรื่องปกติว่าพร้อมเมื่อออกบ้าน  ไม่รีบเร่ง และก็ทันเวลาราชการทุกวัน  ไม่ถือว่าผิดปกติแต่อย่างใด  

 

           วันนี้ฉันไปช่วยงานที่โรงเรียนทำให้ทุกคนแปลกใจ  คิดว่าฉันเปลี่ยนใจไม่ไปพังงา  แล้วทุกคนก็ฮากันใหญ่  เมื่อทราบว่า "ฉันตกปฏิทิน" 

 

           ถ้าฉันเลือกข้อ ๑  วันนี้ฉันต้องหิ้วกระเป๋าไปสนามบิน  และต้องหน้าแตกกลับบ้าน  และพาลเสียงานของโรงเรียนไปด้วย  ขอขอบคุณกับสถานการณ์แบบนี้  ต่อไปคาดว่าคงไม่ตกปฏิทินอีก เพราะมีบทเรียนแล้ว